तदा ममाज्ञया तूर्णं वञ्चितो माययाऽसुरः
माझ्या आज्ञेने त्या वेळी दैत्याला मायेमुळे पटकन फसवले गेले.
तदा सिद्धाः सुरेन्द्राश्च मुनीन्द्रा मनवो मुदा 4.36.
त्या वेळी सिद्ध, देवांचे अधिपती, मोठे ऋषी आणि मनू आनंदित झाले.
बभूव चूर्णस्तद्गर्वो जगाम बोधितो मया
माझ्या सांगण्यावरून त्या दैत्याचा गर्व पूर्णपणे नष्ट झाला.
अथ गर्वान्वितो रुद्रो हन्तुं त्रिपुरमुल्बणम्
नंतर गर्वाने भरलेला रुद्र त्रिपुराचा उग्र नाश करण्यासाठी निघाला.
कोऽयं पतङ्गवद्दैत्य इति मत्वा ययौ रणम्
'हा दैत्य कोण, अगदी किड्यासारखा आहे,' असे समजून तो युद्धासाठी गेला.
चिरं बभूव समरं वर्षमेकं दिवानिशम्
ते युद्ध फार काळ चालले—एक वर्ष रात्रंदिवस.
पृथिव्यां चरणं कृत्वा दैत्येन्द्रो मायया प्रिये
प्रिये, दैत्यांचा राजा मायेमुळे पृथ्वीवर पाऊल ठेवला.
उत्तस्थौ शंकरस्तूर्णं हन्तुं दैत्यं जगत्प्रभुः
मग शंकर, जगाचा स्वामी, दैत्याचा वध करण्यासाठी पटकन उठला.
अस्त्राणि चापं चिच्छेद शङ्करस्यासुरो बली
बलाढ्य दैत्याने शंकराची शस्त्रे आणि धनुष्य तोडली.
जघान मुष्टिना रुद्रो दानवेन्द्रं प्रकोपतः
रुद्राने संतापाने दानवांच्या राजाला मुठीने मारले.
क्षणेन चेतनां प्राप्य कोपाद्दानवपुंगवः
क्षणात शुद्धीवर येऊन, दानवांचा श्रेष्ठ संतापाने उठला.
सरथे पातिते रुद्रे देवा देवर्षयो भिया 4.36.
रुद्र रथावरून खाली पडल्यावर, देव आणि देवर्षी घाबरले.
हरः सस्मार मामेव निर्भयो भयकारणम्
हराने भीतीच्या वेळी निर्भयपणे फक्त मलाच आठवले.
तदाऽहं कलया शीघ्रं वृषरूपं विधाय च
मग मी पटकन माझ्या अंशाने वृषभाचे रूप घेतले.
ददौ तस्मै स्वकवचं स्वशूलमरिमर्दनम्
मी त्याला माझे कवच आणि शत्रूंचा नाश करणारे त्रिशूल दिले.
मया दत्तेन शूलेन जघान त्रिपुरं हरः
माझ्या दिलेल्या त्रिशूलाने हराने त्रिपुराचा वध केला.
सद्यः पपात दैत्येन्द्रश्चूर्णीभूतश्च भूतले
त्या क्षणी दैत्यांचा राजा खाली पडला आणि पृथ्वीवर अगदी चुरडून गेला.
तत्याज शङकरो दर्पं विघ्नबीजं ततो विभुः
मग शंकरांनी आपला गर्व, जो विघ्नांचे मूळ आहे, सोडून दिला.
ततोऽहं वृषरूपेण वहामि तेन तं प्रियम्
त्याच्या नंतर मी वृषभाच्या रूपाने त्या प्रिय व्यक्तीला वाहून नेत असतो.
मनःस्वरूपो ब्रह्मा मे ज्ञानरूपो महेश्वरः
ब्रह्मा माझ्या मनाचा स्वरूप आहे आणि महेश्वर हे माझ्या ज्ञानाचे रूप आहे.
निद्रादयः शक्तयो यास्ताः सर्वाः प्रकृतेः कलाः
झोप वगैरे सर्व शक्ती या प्रकृतीच्या अंश आहेत.
मम कल्याणाधिदेवो हर्षरूपो गणेश्वरः 4.36.
माझ्या कल्याणाचा अधिदेव गणेश्वर आहे आणि तो आनंदाचा मूळ आहे.
सर्वैश्वर्याधिदेवी मे सर्वगोलोकवासिनः
सर्व ऐश्वर्याची अधिदेवी माझी आहे आणि सर्व गोलोकवासीही माझेच आहेत.
गोपाङ्गनास्तव कला अत एव मम प्रियाः
गोपिकांमध्ये तुझे अंश आहेत, म्हणूनच त्या मला प्रिय आहेत.
तेजःस्वरूपः सूर्यश्च प्राणा मे वायवः स्मृताः
सूर्य तेजाचा स्वरूप आहे आणि वारे हे माझ्या प्राणांसारखे मानले जातात.
मम शून्यो महाकाशो मदनो मानसोद्भवः
महाकाश म्हणजे माझे शून्य आणि मदन, जो मनातून उत्पन्न झाला, तोही माझाच आहे.
एतानि सृष्टिबीजानि महदादीनि चैव हि
ही सर्व सृष्टीची बीजे आहेत, ज्याची सुरुवात महतपासून होते.
जीवो मे प्रतिबिम्बश्च कर्मभोगाधिकारकः
जीव हा माझा प्रतिबिंब आहे आणि तो कर्मफळ भोगण्याचा अधिकारी आहे.
भक्तध्यानार्थदेहोऽयं मम स्वेच्छामयस्य च
भक्ती आणि ध्यानासाठी हे शरीर मी स्वतःच्या इच्छेने घेतले आहे.
इत्येवं कथितं राधे शिवदर्पविमोचनम्
राधे, अशा प्रकारे शंकरांचा गर्व कसा नाहीसा झाला ते सांगितले आहे.