मदीयविषये बाह्ये मया दत्तं कुरु प्रियम् 4.35.
माझ्या क्षेत्रात आणि बाहेरही, मी सांगितलेलं प्रिय कार्य कर.
कन्या भवतु मे ब्रह्मन्कामदेवस्य कामिनी
हे ब्रह्मन्, ही कन्या कामदेवाची प्रियतमा होवो.
इत्येवमुक्त्वा ब्रह्माणमाश्वास्य कमलापतिः
अशीच वाणी बोलून लक्ष्मीपतीने ब्रह्माला धीर दिला.
कथं स कुलटाशापादपूज्यः संबभूव ह
त्या कुलटा स्त्रीच्या शापामुळे तो पूजेच्या योग्य कसा राहिला नाही?
कथं तस्य दर्पभङ्गं चकार कमलापतिः
लक्ष्मीपतीने त्याचा अहंकार कसा मोडला?
श्रीनारायण उवाच रासेश्वरीवचः श्रुत्वा प्रहस्य रसिकेश्वरः
श्रीनारायण म्हणाले — रासेश्वरीचे बोल ऐकून रासाचा स्वामी हसला.
श्रीकृष्ण उवाच ब्रह्मा चिरं तपस्तप्त्वा मत्तो लब्ध्वा वरं वरम्
श्रीकृष्ण म्हणाले — ब्रह्माने खूप काळ तप करून माझ्याकडून श्रेष्ठ वर मिळवला.
तपसां फलदाता च सर्वेषां शास्तिकृत्प्रभुः
तो सर्व तपांचे फळ देणारा आणि सर्वांना नियम घालणारा प्रभू आहे.
ब्रह्माण्डेषु च सर्वेषु गर्वपर्यन्तमुन्नतिः
सर्व ब्रह्मांडांत त्याची कीर्ती अहंकाराच्या शिखरापर्यंत पोहोचली.
येषां येषां भवेद्दर्पो ब्रह्माण्डेषु परात्परः
सर्व ब्रह्मांडांत ज्या ज्या लोकांना गर्व येतो, त्यांच्यात तोच सर्वश्रेष्ठ आहे.
प्रथमे ब्रह्मणो गर्वो मया चूर्णीकृतः श्रुतः
सर्वप्रथम ब्रह्माचा गर्व मीच मोडला, हे सर्वश्रुत आहे.
वह्नेर्दुर्वाससश्चैव तथा धन्वन्तरेः प्रिये
अग्नि, दुर्वासा आणि धन्वंतरी यांचा गर्वही मीच मोडला, प्रिये.
क्षुद्राणां महतां चैव येषां गर्वो भवेत्प्रिये 4.36.
प्रिये, लहान असो वा मोठे, ज्या कुणाला गर्व येतो—
पप्रच्छ राधा यत्नेन संत्रस्ता भयविह्वला
राधा घाबरून, मोठ्या प्रयत्नाने त्याला विचारू लागली.
त्वया केन प्रभावेण तस्य भङ्गः कृतः पुरा
तुझ्या कोणत्या सामर्थ्याने त्याचा गर्व पूर्वी मोडला?
कथयस्व प्राणनाथ सर्वेषां दर्पभञ्जन
माझ्या प्राणनाथा, सर्वांचा गर्व मोडणारा, मला सांग.
अन्येषां श्रूयतां राधे व्यासेन कथयामि ते
राधे, इतरांच्याबद्दलही मी तुला सांगतो, जसे व्यासाने कथन केले आहे.
स्वयं शिवो मदंशश्च संहर्ता जगतां च यः
स्वतः शंकर, जो मदाचा अंश आहे आणि जगांचा संहार करणारा आहे—
ध्यायन्ति योगिनो यं स योगीन्द्राणां गुरोर्गुरुः
ज्याच्यावर योगी ध्यान करतात, जो योगींद्रांचा गुरूंचा गुरू आहे—
युगषष्टिसहस्राणि तपस्तप्त्वा दिवानिशम्
साठ हजार युगे, त्याने रात्रंदिवस तप केले.
तपसा तेजसा शश्वत्तेजोराशिर्बभूव ह
तपस्येने आणि तेजाने तो कायमचा तेजाचा महासागर झाला.
शुद्धस्फटिकसंकाशं पञ्चवक्त्रं त्रिलोचनम् 4.36.
तो शुद्ध स्फटिकासारखा दिसत होता, पाच तोंडे आणि तीन डोळे असलेला.
जपन्तं स्वात्मनाऽऽत्मानं श्वेताब्जबीजमालया
तो स्वतःच्या मनाने जप करत होता आणि पांढऱ्या कमळाच्या बिया असलेली माळ घालून ध्यान करत होता.
स्वर्णाकारं जटाभारं दधतं शिरसा मुदा
त्याच्या डोक्यावर सोन्यासारख्या जटांचा भार आनंदाने मिरवत होता.
अथ स्वमीश्वरं मत्वा प्रदाता सर्वसंपदाम्
मग सर्व संपत्ती देणारा आपला स्वामी आहे हे ओळखून,
यो यं वाञ्छति तं तस्मै वरं दत्त्वा वरेश्वरः
कोणाला जे हवे असते ते वर देणारा वरांचा स्वामी प्रत्येकाला इच्छित वर देतो.
एकदा च वृको दैत्यस्तपस्तेपे शिवस्य च
एकदा वृक नावाच्या दैत्याने शंकराची तपस्या केली.
नित्यं याति तत्समीपं कृपया च कृपानिधिः
करुणेचा सागर नेहमी त्याच्याजवळ दयाळूपणे जात असे.
वर्षान्ते शङ्करः शश्वत्तस्थौ तत्पुरतः स्वयम्
वर्ष संपल्यावर शंकर स्वतः त्याच्या समोर उभा राहिला.
सर्वैश्वर्यं सर्वसिद्धिं भुक्तिं मुक्तिं हरः पदम्
हर सर्व ऐश्वर्य, सर्व सिद्धी, भोग, मुक्ती आणि स्वतःचे स्थान देतो.