दुःखबीजं सुखं मत्वा मूढाश्च दैवदोषतः 4.35.
मूर्ख लोक, दैवाच्या प्रभावामुळे, दुःखाचं मूळ सुख समजतात.
उत्तमा मत्पदाम्भोजं सत्कर्म मध्यमाः सदा
श्रेष्ठ लोक माझ्या चरणकमळांवर मन लावतात; मध्यम लोक नेहमी चांगली कर्मे करतात.
विपत्तिः संततं तस्य परवस्तुषु यन्मनः
ज्याचं मन दुसऱ्याच्या वस्तूंवर असतं, त्याला नेहमीच विपत्ती येते.
दैवात्परस्त्रियं दृष्ट्वा विरमेद्यो हरिं स्मरन्
दैवाने दुसऱ्याची स्त्री दिसली, तर हरिचं स्मरण करून मन आवरावं.
सततं नैव संसक्ताः सन्तः स्वस्त्रीषु कामतः
सज्जन लोक आपल्या पत्नीवर वासनेने सतत आसक्त राहत नाहीत.
तपस्विनस्तपस्यायां शास्त्रचिन्तासु पण्डिताः
तपस्वी तपात मग्न असतात, पंडित शास्त्रचिंतनात गुंतलेले असतात.
साध्यश्च पतिसेवासु गृहस्था गृहकर्मसु
गृहस्थ स्त्रिया पतीची सेवा आणि घरकामात पारंगत असतात.
एते नियुक्ता एतेषु सभासु च प्रशंसिताः
हे सर्व आपापल्या कर्तव्यात मग्न असतात आणि सभेत त्यांची प्रशंसा केली जाते.
सर्वे नित्यं प्रशंसन्ति शश्वत्सन्मार्गगामिनम्
जो नेहमी सत्पथाचा अवलंब करतो, त्याची सर्वजण नेहमी स्तुती करतात.
भविता न परस्त्रीषु परवस्तुषु ते मनः
तुझं मन दुसऱ्या स्त्रियांकडे किंवा दुसऱ्याच्या वस्तूंवर कधीच राहणार नाही.
मदीयविषये बाह्ये मया दत्तं कुरु प्रियम् 4.35.
माझ्या क्षेत्रात आणि बाहेरही, मी सांगितलेलं प्रिय कार्य कर.
कन्या भवतु मे ब्रह्मन्कामदेवस्य कामिनी
हे ब्रह्मन्, ही कन्या कामदेवाची प्रियतमा होवो.
इत्येवमुक्त्वा ब्रह्माणमाश्वास्य कमलापतिः
अशीच वाणी बोलून लक्ष्मीपतीने ब्रह्माला धीर दिला.
कथं स कुलटाशापादपूज्यः संबभूव ह
त्या कुलटा स्त्रीच्या शापामुळे तो पूजेच्या योग्य कसा राहिला नाही?
कथं तस्य दर्पभङ्गं चकार कमलापतिः
लक्ष्मीपतीने त्याचा अहंकार कसा मोडला?
श्रीनारायण उवाच रासेश्वरीवचः श्रुत्वा प्रहस्य रसिकेश्वरः
श्रीनारायण म्हणाले — रासेश्वरीचे बोल ऐकून रासाचा स्वामी हसला.
श्रीकृष्ण उवाच ब्रह्मा चिरं तपस्तप्त्वा मत्तो लब्ध्वा वरं वरम्
श्रीकृष्ण म्हणाले — ब्रह्माने खूप काळ तप करून माझ्याकडून श्रेष्ठ वर मिळवला.
तपसां फलदाता च सर्वेषां शास्तिकृत्प्रभुः
तो सर्व तपांचे फळ देणारा आणि सर्वांना नियम घालणारा प्रभू आहे.
ब्रह्माण्डेषु च सर्वेषु गर्वपर्यन्तमुन्नतिः
सर्व ब्रह्मांडांत त्याची कीर्ती अहंकाराच्या शिखरापर्यंत पोहोचली.
येषां येषां भवेद्दर्पो ब्रह्माण्डेषु परात्परः
सर्व ब्रह्मांडांत ज्या ज्या लोकांना गर्व येतो, त्यांच्यात तोच सर्वश्रेष्ठ आहे.
प्रथमे ब्रह्मणो गर्वो मया चूर्णीकृतः श्रुतः
सर्वप्रथम ब्रह्माचा गर्व मीच मोडला, हे सर्वश्रुत आहे.
वह्नेर्दुर्वाससश्चैव तथा धन्वन्तरेः प्रिये
अग्नि, दुर्वासा आणि धन्वंतरी यांचा गर्वही मीच मोडला, प्रिये.
क्षुद्राणां महतां चैव येषां गर्वो भवेत्प्रिये 4.36.
प्रिये, लहान असो वा मोठे, ज्या कुणाला गर्व येतो—
पप्रच्छ राधा यत्नेन संत्रस्ता भयविह्वला
राधा घाबरून, मोठ्या प्रयत्नाने त्याला विचारू लागली.
त्वया केन प्रभावेण तस्य भङ्गः कृतः पुरा
तुझ्या कोणत्या सामर्थ्याने त्याचा गर्व पूर्वी मोडला?
कथयस्व प्राणनाथ सर्वेषां दर्पभञ्जन
माझ्या प्राणनाथा, सर्वांचा गर्व मोडणारा, मला सांग.
अन्येषां श्रूयतां राधे व्यासेन कथयामि ते
राधे, इतरांच्याबद्दलही मी तुला सांगतो, जसे व्यासाने कथन केले आहे.
स्वयं शिवो मदंशश्च संहर्ता जगतां च यः
स्वतः शंकर, जो मदाचा अंश आहे आणि जगांचा संहार करणारा आहे—
ध्यायन्ति योगिनो यं स योगीन्द्राणां गुरोर्गुरुः
ज्याच्यावर योगी ध्यान करतात, जो योगींद्रांचा गुरूंचा गुरू आहे—
युगषष्टिसहस्राणि तपस्तप्त्वा दिवानिशम्
साठ हजार युगे, त्याने रात्रंदिवस तप केले.