प्राणत्यागात्परं दुःखमयशश्च यशस्विनाम् ।। 4.35.
श्वास सोडल्यावर कीर्तीवान लोकांसाठी केवळ दुःखच उरते.
कन्या तातं मृतं दृष्ट्वा विलप्य च भृशं मुहुः
मुलीने वडील मृत पाहून पुन्हा पुन्हा जोरात रडली.
मृतं तातं च भगिनीं दृष्ट्वा च मुनिपुंगवाः
त्या ऋषिपुंगवांनी वडील आणि बहीण मृत पाहिली.
नारायणो मदंशश्च कृपयाऽऽगत्य सत्वरम्
नारायण आणि माझा अंश दयाळूपणे लगेच आले.
ब्रह्मा पुरो हरिं दृष्ट्वा वरं वव्रे स्म वाञ्छितम्
ब्रह्मांनी समोर श्रीहरीला पाहून इच्छित वर मागितला.
ब्रह्माणं विरसं दृष्ट्वा तमुवाच कृपानिधिः
ब्रह्मा निरुत्साही दिसल्यावर त्या करुणासागराने त्यांना बोलावले.
श्रीनारायण उवाच त्यज लज्जां जगन्नाथ हृदयज्वररूपिणीम्
श्रीनारायण म्हणाले — हे जगन्नाथा, हृदयात ताप देणारी लाज सोड.
सत्कीर्तिरपकीर्तिर्वा सुप्रतिष्ठाप्युपद्रवः
सन्मान असो वा निंदा, चांगली कीर्ती असो वा त्रास,
सर्वेषामपि सर्वेभ्यः स्वकर्म बलवत्तरम्
सर्वांसाठी आणि सर्वांपेक्षा आपले कर्मच सर्वात बलवान असते.
केचित्कुर्वन्ति निर्मूलं सर्वेषामपि कर्मणाम्
काही लोक सर्वांच्या कर्माचे फळ पूर्णपणे नष्ट करतात.
कुकर्मणश्चापकीर्तिस्ततो लज्जा भवेद्ध्रुवम् 4.35.
वाईट कर्मामुळे निंदा होते आणि त्यातून नक्कीच लाज उत्पन्न होते.
कालेन रजसा देहो बलं रूपं शुभाशुभम्
काळ आणि रजोगुणामुळे शरीर, बळ, रूप, शुभ-अशुभ गोष्टी बदलतात.
ऋणव्रणापवादाश्च जन्तूनां यान्ति कालतः
काळानुसार सर्व प्राण्यांची कर्जे, जखमा आणि निंदा दूर होते.
सदाऽपकीर्तिर्वसति परस्त्रीषु च वस्तुषु
परस्त्री आणि दुसऱ्याच्या वस्तूंमध्ये नेहमीच निंदा वावरते.
स्मर मामन्तरे ब्राह्मे मदीयं विषयं कुरु
माझं नेहमी हृदयात स्मरण कर आणि माझ्या क्षेत्रावर लक्ष केंद्रित कर.
योषिद्रूपा च मे माया सर्वेषां मोहकारिणी
माझी माया स्त्रीच्या रूपात प्रकट होते आणि सर्वांना मोहात टाकते.
नानामुद्राश्रये देशे रागिणो संततं रतिः
वेगवेगळ्या देशांत, जे भोगात आसक्त आहेत, ते नेहमीच सुखोपभोगात रमलेले असतात.
श्रोणिवक्त्रस्तनं तासां कामदेवालयं सदा
स्त्रियांचे कंबर, चेहरा आणि स्तन हे नेहमीच कामदेवाचे निवासस्थान असतात.
को धर्मः किं यशस्तेषां का प्रतिष्ठा च किं तपः
त्यांच्यासाठी धर्म म्हणजे काय? कीर्ती, प्रतिष्ठा आणि तप म्हणजे काय?
इहाप्यपयशो दुःखं नरकेषु परत्र च
इथेही अपयश आणि दुःख आहेच, तसेच नरकात आणि पुढेही आहे.
दुःखबीजं सुखं मत्वा मूढाश्च दैवदोषतः 4.35.
मूर्ख लोक, दैवाच्या प्रभावामुळे, दुःखाचं मूळ सुख समजतात.
उत्तमा मत्पदाम्भोजं सत्कर्म मध्यमाः सदा
श्रेष्ठ लोक माझ्या चरणकमळांवर मन लावतात; मध्यम लोक नेहमी चांगली कर्मे करतात.
विपत्तिः संततं तस्य परवस्तुषु यन्मनः
ज्याचं मन दुसऱ्याच्या वस्तूंवर असतं, त्याला नेहमीच विपत्ती येते.
दैवात्परस्त्रियं दृष्ट्वा विरमेद्यो हरिं स्मरन्
दैवाने दुसऱ्याची स्त्री दिसली, तर हरिचं स्मरण करून मन आवरावं.
सततं नैव संसक्ताः सन्तः स्वस्त्रीषु कामतः
सज्जन लोक आपल्या पत्नीवर वासनेने सतत आसक्त राहत नाहीत.
तपस्विनस्तपस्यायां शास्त्रचिन्तासु पण्डिताः
तपस्वी तपात मग्न असतात, पंडित शास्त्रचिंतनात गुंतलेले असतात.
साध्यश्च पतिसेवासु गृहस्था गृहकर्मसु
गृहस्थ स्त्रिया पतीची सेवा आणि घरकामात पारंगत असतात.
एते नियुक्ता एतेषु सभासु च प्रशंसिताः
हे सर्व आपापल्या कर्तव्यात मग्न असतात आणि सभेत त्यांची प्रशंसा केली जाते.
सर्वे नित्यं प्रशंसन्ति शश्वत्सन्मार्गगामिनम्
जो नेहमी सत्पथाचा अवलंब करतो, त्याची सर्वजण नेहमी स्तुती करतात.
भविता न परस्त्रीषु परवस्तुषु ते मनः
तुझं मन दुसऱ्या स्त्रियांकडे किंवा दुसऱ्याच्या वस्तूंवर कधीच राहणार नाही.