त्वमेव विश्वकर्ता च शास्ता वै शमनस्य च 4.35.
तूच या विश्वाचा सृष्टीकर्ता, शिक्षक आणि संयमाचा स्वामी आहेस.
अस्माकं पुरतो दूरं गच्छ कामार्तमानस
ज्यांच्या मनात वासनेचा विकार आहे, त्यांनी आमच्यापासून दूर जावे.
गुरोर्दोषसहस्राणि क्षन्तुमर्हन्ति पण्डिताः
पंडित लोक गुरूचे हजारो दोष माफ करू शकतात.
गृह्णन्ति यदि सर्वस्वं शपन्तं निष्ठुरं गुरुम्
जर ते कठोर शाप देणाऱ्या गुरूकडून सर्व काही स्वीकारतात,
ये द्विषन्ति च निन्दति गुरुमिष्टं सुरात्परम्
जे गुरूचा द्वेष करतात आणि निंदा करतात, जो देवांपेक्षाही प्रिय असतो,
पुरीषं भुञ्जते नित्यं क्षुभिता यमताडनैः
ते यमाच्या शिक्षांनी त्रस्त होऊन नेहमी घाण खातात.
इत्येवमुक्त्वा मुनयः प्रणेमुस्तत्पदाम्बुजम्
असं म्हणून त्या ऋषींनी त्या चरणकमळांना वंदन केले.
उन्मुखा मुनयः सर्वे बभूवुश्च स्वकर्मणि
सर्व ऋषी पुन्हा आपापल्या कर्तव्यात मन लावून लागले.
योगेन भित्त्वा षट्चक्रं सर्वान्प्राणान्निरुद्ध्य च
योगाच्या साहाय्याने षट्चक्रे भेदून सर्व प्राणांना थांबवले.
मनसा श्रीहरिं स्मृत्वा नमस्कारं चकार ह
मनाने श्रीहरीचे स्मरण करून त्यांनी नमस्कार केला.
प्राणत्यागात्परं दुःखमयशश्च यशस्विनाम् ।। 4.35.
श्वास सोडल्यावर कीर्तीवान लोकांसाठी केवळ दुःखच उरते.
कन्या तातं मृतं दृष्ट्वा विलप्य च भृशं मुहुः
मुलीने वडील मृत पाहून पुन्हा पुन्हा जोरात रडली.
मृतं तातं च भगिनीं दृष्ट्वा च मुनिपुंगवाः
त्या ऋषिपुंगवांनी वडील आणि बहीण मृत पाहिली.
नारायणो मदंशश्च कृपयाऽऽगत्य सत्वरम्
नारायण आणि माझा अंश दयाळूपणे लगेच आले.
ब्रह्मा पुरो हरिं दृष्ट्वा वरं वव्रे स्म वाञ्छितम्
ब्रह्मांनी समोर श्रीहरीला पाहून इच्छित वर मागितला.
ब्रह्माणं विरसं दृष्ट्वा तमुवाच कृपानिधिः
ब्रह्मा निरुत्साही दिसल्यावर त्या करुणासागराने त्यांना बोलावले.
श्रीनारायण उवाच त्यज लज्जां जगन्नाथ हृदयज्वररूपिणीम्
श्रीनारायण म्हणाले — हे जगन्नाथा, हृदयात ताप देणारी लाज सोड.
सत्कीर्तिरपकीर्तिर्वा सुप्रतिष्ठाप्युपद्रवः
सन्मान असो वा निंदा, चांगली कीर्ती असो वा त्रास,
सर्वेषामपि सर्वेभ्यः स्वकर्म बलवत्तरम्
सर्वांसाठी आणि सर्वांपेक्षा आपले कर्मच सर्वात बलवान असते.
केचित्कुर्वन्ति निर्मूलं सर्वेषामपि कर्मणाम्
काही लोक सर्वांच्या कर्माचे फळ पूर्णपणे नष्ट करतात.
कुकर्मणश्चापकीर्तिस्ततो लज्जा भवेद्ध्रुवम् 4.35.
वाईट कर्मामुळे निंदा होते आणि त्यातून नक्कीच लाज उत्पन्न होते.
कालेन रजसा देहो बलं रूपं शुभाशुभम्
काळ आणि रजोगुणामुळे शरीर, बळ, रूप, शुभ-अशुभ गोष्टी बदलतात.
ऋणव्रणापवादाश्च जन्तूनां यान्ति कालतः
काळानुसार सर्व प्राण्यांची कर्जे, जखमा आणि निंदा दूर होते.
सदाऽपकीर्तिर्वसति परस्त्रीषु च वस्तुषु
परस्त्री आणि दुसऱ्याच्या वस्तूंमध्ये नेहमीच निंदा वावरते.
स्मर मामन्तरे ब्राह्मे मदीयं विषयं कुरु
माझं नेहमी हृदयात स्मरण कर आणि माझ्या क्षेत्रावर लक्ष केंद्रित कर.
योषिद्रूपा च मे माया सर्वेषां मोहकारिणी
माझी माया स्त्रीच्या रूपात प्रकट होते आणि सर्वांना मोहात टाकते.
नानामुद्राश्रये देशे रागिणो संततं रतिः
वेगवेगळ्या देशांत, जे भोगात आसक्त आहेत, ते नेहमीच सुखोपभोगात रमलेले असतात.
श्रोणिवक्त्रस्तनं तासां कामदेवालयं सदा
स्त्रियांचे कंबर, चेहरा आणि स्तन हे नेहमीच कामदेवाचे निवासस्थान असतात.
को धर्मः किं यशस्तेषां का प्रतिष्ठा च किं तपः
त्यांच्यासाठी धर्म म्हणजे काय? कीर्ती, प्रतिष्ठा आणि तप म्हणजे काय?
इहाप्यपयशो दुःखं नरकेषु परत्र च
इथेही अपयश आणि दुःख आहेच, तसेच नरकात आणि पुढेही आहे.