अस्या विनाशः प्रलये नास्त्येव दुहितुर्मम
माझ्या लेकी, तिचा विनाश फक्त प्रलयाच्या वेळीच होतो, त्याआधी नाही.
इत्येवं कथितं सर्वं जाह्नवीजन्म पुण्यदम्
अशा प्रकारे, पुण्य देणाऱ्या जाह्नवीच्या जन्माची सर्व कथा सांगितली.
नारायणश्च ब्रह्माणमुवाच कृपया पुनः
त्या वेळी नारायणांनी ब्रह्माला पुन्हा दयाळूपणे सांगितले.
श्रीनारायण उवाच अत्र स्नात्वाऽभिशप्तस्त्वं पूतो भव ममाज्ञया
श्री नारायण म्हणाले — माझ्या आज्ञेने इथे स्नान कर आणि शापित असलास तरी पवित्र हो.
त्वं चेत्सत्यं स्वयं पूतः स्पर्शं वाञ्छन्ति तानि ते
तू खरोखरच पवित्र झालास, तर त्या सर्वांना तुझा स्पर्श हवा आहे.
तथापि शापमुक्तस्त्वमत्र प्रकृतिहेलनात्
तरीही, प्रकृतीचा अपमान केल्यामुळे इथे तुला शापातून मुक्ती मिळेल.
शीघ्रं त्वं गच्छ गोलोकं ममालयं परात्परम्
लवकरच गोलोकात, माझ्या सर्वोच्च निवासस्थानी जा.
प्रकृतिं भज कल्याण सृष्टिबीजस्वरूपिणीम्
कल्याणकारी आणि सृष्टीचे बीज असलेल्या प्रकृतीची भक्ती कर.
तव मन्त्रं न गृह्णन्ति केऽपि वेश्याऽभिशापतः
वेश्या दिलेल्या शापामुळे तुझा मंत्र कोणीही स्वीकारत नाही.
त्वमेव जगतां धाता स्वात्मारामश्च योषितः
तूच या जगाचा आधार आहेस आणि स्वतःमध्ये रममाण होणारा आहेस, हे स्त्रियांनो.
तदा ममाज्ञया ब्रह्मा स्नात्वा च जाह्नवीजले
मग माझ्या आज्ञेने ब्रह्माने जाह्नवीच्या पाण्यात स्नान केले.
ते देवा मुनयः सर्वे प्रजग्मुः स्वालयं मुदा 4.35.
मग सर्व देव आणि ऋषी आनंदाने आपल्या-आपल्या घरी परतले.
विधिरागत्य गोलोकं संप्राप्य भारतीं सतीम्
ब्रह्मा तेथे जाऊन, गोळोकात पोहोचले आणि पुण्यवती भारतीला मिळाले.
वागीश्वरीं च संप्राप्य ब्रह्मा प्रमुदितः स्वयम्
वागीश्वरीलाही मिळवून, ब्रह्मा स्वतः अत्यंत आनंदित झाले.
तत आगत्य मां नत्वा प्राप्य त्रैलोक्यमोहिनीम्
नंतर ते माझ्याकडे येऊन वंदन करून, त्रैलोक्याला मोह घालणाऱ्या देवीला मिळाले.
रतिं चिरतरं कृत्वा विरराम स्वयं विधिः
दीर्घकाळ आनंद उपभोगून, ब्रह्मा स्वतः शांत झाले.
काचित्स्वकर्मणा साध्वी पूज्या च स्थिरयौवना
एक सद्गुणी स्त्री, जी नेहमी पूजनीय आणि तरुण राहते, ती आपल्या कर्मानुसार वागते.
विदग्धाया विदग्धेन संगमो गुणवान्भवेत्
चतुर स्त्री आणि चतुर पुरुष यांचा संग नेहमीच गुणकारी असतो.
अस्वतन्त्रः पराधीनः का रतिः पुंश्चलीषु मे
मी जर दुसऱ्याच्या अधीन असेन, तर चंचल स्त्रियांमध्ये मला कसा आनंद मिळेल?
ददृशुब्रर्ह्मलोकस्थास्तां देवीं कौतुकान्विताः
ब्रह्मलोकात राहणाऱ्यांनी त्या देवीला कुतूहलाने पाहिले.
शरच्छीतांशुवदनां शरत्पङ्कजलोचनाम्
तिचा चेहरा शरद ऋतूतील चंद्रासारखा आणि डोळे शरदातील कमळासारखे होते.
मुक्तापङ्क्तिविनिन्द्यैकदन्तपङ्क्तिमनोहराम् 4.35.
तिच्या दातांची रांग मोत्यांनाही लाजवणारी आणि एकसंध दात अत्यंत मनमोहक होते.
रत्नकुण्डलयुग्मेन कर्णमूलविराजिताम्
रत्नांच्या कुंडलांच्या जोडीने तिचे कान मुळ भाग उजळून निघाले होते.
वह्निशुद्धांशुकं सूक्ष्मं बिभ्रतीं नवयौवनाम्
ती अग्नीशुद्ध, सूक्ष्म वस्त्र परिधान करून, नवे तारुण्य लाभलेली दिसत होती.
वीणापुस्तकहस्तां च व्याख्यामुद्राकरां वराम्
तिच्या हातात वीणा आणि पुस्तक होते, आणि दुसऱ्या हाताने ती स्पष्ट सांगण्याची मुद्रा दाखवत होती.
पुरीं प्रवेशयामासुर्ब्रह्माणं भारतीं मुदा
आनंदाने, त्यांनी भारतीला ब्रह्माच्या नगरीत प्रवेश दिला.
अतीव सुखसंभोगे निमग्नः सततं मुदा
तो अत्यंत सुखाच्या अनुभवात नेहमीच आनंदाने मग्न होता.
प्राणेशवचनं श्रुत्वा प्रहस्य परमेश्वरी
प्राणेश्वराचे बोल ऐकून, परमेश्वरी हसली.
श्रीराधिकोवाच न कर्मक्षेत्रे रहसि फलदाता च कर्मणाम्
श्रीराधिकेने म्हटले: 'कर्मभूमीत, गुप्तपणे, कर्मांचे फळ देणारा देखील असतो.'
उपस्थितायास्त्यागे च महान्दोषो हि योषितः
जेव्हा कोणी समोर असतो, तेव्हा त्याचा त्याग करणे स्त्रीसाठी मोठा दोष आहे.