एतस्मिन्नंतरे कश्चिदाजगाम हरेः पुरः 4.33.
त्याच क्षणी कोणीतरी हरिच्या समोर आला.
द्वारपाल उवाच द्वारे तिष्ठन्महाभक्तस्त्वां द्रष्टुं स्वयमागतः
द्वारपाल म्हणाला, "एक मोठा भक्त दाराशी उभा आहे, तो स्वतः तुला पाहायला आला आहे."
द्वारपालवचः श्रुत्वा स चैवानुमतिं ददौ
द्वारपालाचे शब्द ऐकून त्याने परवानगी दिली.
स्तोत्रैरतिविचित्रैश्च चतुर्वक्त्राऽश्रुतैरहो
अतिशय सुंदर आणि चमत्कारिक स्तोत्रांनी, जी अगदी चतुर्मुख ब्रह्मालाही ऐकायला मिळाली नव्हती—असे स्तोत्र गायले गेले.
नारायणो द्वारपालानित्युवाच चतुर्भुजान्
नारायणाने त्या चार हात असलेल्या द्वारपालांना बोलावले.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र वृन्दावनविनोदिनि
इतक्यात, तिथे वृंदावनाच्या आनंदात—
दिव्यैः स्तोत्रैश्च तुष्टाव निगूढमतिसुन्दरैः
तिने अत्यंत सुंदर आणि गुप्त, दिव्य स्तोत्रांनी त्याची स्तुती केली.
तदनन्तरयोरग्रे भक्तस्य शतमुखः स्वयम्
त्या भक्तासमोर लगेचच, शंभर मुख असलेला तो स्वतः—
आजगामान्यब्रह्माण्डाधिपो ब्रह्मा हरेः पुरः
दुसऱ्या ब्रह्मांडाचा अधिपती ब्रह्मा हरिच्या समोर आला.
स्तुत्वोवास वरैः स्तोत्रैः सर्वेषामश्रुतैरहो
त्याने सर्वांना ऐकू न आलेल्या उत्तम स्तोत्रांनी त्याची स्तुती केली—वा!
वार्ता विषयिणां चैव सुराणां च क्रमेण च 4.33.
संसारी आणि देवांची वार्ता, योग्य क्रमाने—
आत्मानं विष्णुसदृशं मन्यमानस्य दर्पतः
जो आपल्या गर्वात स्वतःला विष्णूसमान समजत होता—
दृष्ट्वा च कृपया तत्र मृततुल्यं चतुर्मुखम्
त्याने तिथे दयाळूपणाने, जणू काही मृतच असलेला चतुर्मुख ब्रह्मा पाहिला—
तत्प्रमाणाश्च ब्रह्माण्डा ब्रह्माणः सन्ति सन्ततम्
अशा असंख्य ब्रह्मांडांचे ब्रह्मा नेहमीच अस्तित्वात आहेत.
स मेने विधिरात्मानमत्यल्पविषयाधिपम्
त्या विधात्याने स्वतःला फारच लहान क्षेत्राचा स्वामी समजले.
वद तत्किमिदं दृष्टं स्वप्नवद्भवताऽधुना
सांग, हे जे तू आत्ता पाहिलेस, ते स्वप्नासारखे काय आहे?
भूतं भव्यं भविष्यं च तव मायासमुद्भवम् सर्वान्तर्यामी भगवांस्तस्योपायं विनिर्ममे
भूतकाळ, वर्तमान आणि भविष्यकाळ हे सगळे तुझ्या मायेतून निर्माण झाले; सर्वांच्या अंतर्यामी असलेल्या भगवंताने त्याच्यासाठी उपाय केला.
सस्मितो वृषभेन्द्रस्थो विभूतिभूषणः स्वयम्
हसतमुखाने, वृषभावर बसलेला आणि आपल्या विभूतींनी शोभलेला तो स्वतः—
व्याघ्रचर्माम्बरधरो नागयज्ञोपवीतकः
वाघाच्या कातडीचे वस्त्र परिधान केलेले, नागाचे यज्ञोपवीत घातलेले,
त्रिशूलपट्टिशकरो बिभ्रत्खट्वाङ्गमुत्तमम्
हातात त्रिशूळ आणि भाला घेतलेला, उत्तम खट्वांग धरलेला,
वाहनादवरुह्याशु भक्तिनम्रात्मकन्धरः
आपल्या वाहनावरून पटकन उतरून, भक्तीने वाकलेले डोके,
आजग्मुर्मुनयः सर्वे सुराः शक्रादयस्तथा
तेव्हा सर्व ऋषी आणि देव, इंद्रासह, तेथे आले.
पुलकाञ्चितसर्वाङ्गास्तुष्टुवुः पुरुषोत्तमम्
संपूर्ण अंग आनंदाने रोमांचित झालेले, त्यांनी परमपुरुषाचे स्तवन केले.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र संगीतं शंकरो जगौ
त्या दरम्यान, शंकराने तेथे सुंदर गाणे गायले.
आवयोश्च गुणाख्यानं राससंबन्धि सुन्दरम्
त्याने आमच्या गुणांचे, रासासंबंधी सुंदर वर्णन गायले.
यत्र कण्ठैकमानेन चैकतानेन चारुणा
जिथे एका सुरात आणि एका सुंदर ताणात,
गमकेनातिदीर्घेण मदेन मधुरेण च 4.34.
लांब, मृदू गमकाने, आनंदाने आणि मधुरतेने गायन झाले.
पुलकाञ्चितसर्वाङ्गः साश्रुनेत्रः पुनःपुनः
संपूर्ण अंग रोमांचित, डोळ्यांतून पुन्हा पुन्हा अश्रू येणारे,
बभूवु रुद्ररूपाश्च मुनयः पुरतः प्रिये
तेव्हा ऋषी आमच्या समोर रुद्राच्या रूपात प्रकट झाले, प्रिय.
नारायणश्च लक्ष्मीश्च गायकश्च शिवः स्वयम्
नारायण, लक्ष्मी आणि स्वतः शिव गायक म्हणून,