गत्वा प्रणम्य द्रुमिलं कान्ता कान्तं मनोहरम्
ती तिथे जाऊन, आपल्या प्रिय आणि मनमोहक द्रुमिलाला वंदन करते.
कलावतीवचः श्रुत्वा प्रहृष्टवदनेक्षणः
कलावतीचं बोलणं ऐकून, त्याचा चेहरा आनंदाने उजळून निघाला.
द्रुमिल उवाच वैष्णवो भविता बालस्त्वं च भाग्यवती सती
द्रुमिल म्हणाला, "तुला वैष्णव पुत्र होईल आणि तू सती आणि भाग्यवान राहशील."
यद्गर्भे वैष्णवो जातो यस्य वीर्येण वा सति
ज्या गर्भात किंवा ज्या वीर्याने वैष्णव जन्मतो, हे सती,
तौ च विष्णुविमानेन सद्रत्ननिर्मितेन च
त्यांना दोघांना रत्नांनी बनवलेल्या विष्णूच्या विमानात बसायला मिळेल.
कस्यचिद्ब्राह्मणस्यैव गेहं गच्छ शुभानने
हे शुभमुखी, तू एखाद्या ब्राह्मणाच्या घरी जा.
इत्युक्त्वा गोपराजश्च स्नात्वा कृत्वा तु तर्पणम्
असं सांगून गवळ्यांचा राजा स्नान करून तर्पण करतो.
अश्वानां च चतुर्लक्षं गजानां लक्षमेव च
तेथे चार लाख घोडे आणि एक लाख हत्ती होते.
उच्चैःश्रवः पञ्चलक्षं रथानां च सहस्रकम्
उच्चैःश्रवा पाच लाख होते आणि रथांची संख्या हजार होती.
गवां द्वादशलक्षं च महिषाणां त्रिलक्षकम् 1.20.
तेथे बारा लाख गायी आणि तीन लाख म्हशी होत्या.
पारावतानां लक्षं च शुकानां च शतं मुने
मुनिवरा, त्याने एक लक्ष पारवे आणि शंभर पोपट दिले.
ग्रामाणां च सहस्रं च नगराणां शतं शतम्
त्याने हजार गावे आणि शंभरपट शहरे दिली.
शतकोटिं सुवर्णानां रत्नानां च सहस्रकम्
त्याने शंभर कोटी सोन्याच्या नाण्या आणि हजार मौल्यवान दगड दिले.
ददौ तैजसपात्राणां भूषणानामसंख्यकम्
त्याने अनगणित सोन्याची भांडी आणि दागिने दिले.
राज्यं दत्त्वा महाराजोऽप्यन्तर्बाह्ये हरिं स्मरन् ।। जगाम बदरीं गोपो मनोगामी मुदाऽन्वितः
राज्य दान दिल्यावर, तो महान राजा अंतःकरणाने आणि बाह्याने हरिचे स्मरण करत आनंदाने गवळ्याप्रमाणे बदरीला गेला.
तत्र मासं तपः कृत्वा गङ्गातीरे मनोहरे
तेथे गंगाच्या सुंदर काठी त्याने एक महिना तप केला.
स च विष्णुविमानेन रत्नेन्द्रनिर्मितेन च
नंतर तो विष्णूने बनवलेल्या रत्नांच्या विमानात स्वर्गात गेला.
तत्र प्राप हरेर्दास्यं हरिदासो बभूव सः
तेथे त्याला हरिची सेवा मिळाली आणि तो हरिचा दास झाला.
गते कलावती नाथे उच्चैश्च प्ररुरोद ह
कलावतीच्या पतीने प्रस्थान केल्यावर तिने मोठ्याने रडायला सुरुवात केली.
ब्राह्मणो मातरित्युक्त्वा तां गृहीत्वा मुदाऽन्वितः 1.20.
एका ब्राह्मणाने 'आई' असे म्हणत तिला आनंदाने आपल्या घरी नेले.
सा विप्रगेहे साध्वी च सुषाव तनयं वरम्
त्या सती स्त्रीने ब्राह्मणाच्या घरी एक उत्तम पुत्र जन्माला घातला.
तत्रस्था योषितः सर्वा ददृशुर्बालकं शुभम्
तेथे असलेल्या सर्व स्त्रियांनी त्या शुभ मुलाला पाहिले.
कामदेवाधिकं रूपे चन्द्राधिकशुभाननम्
तो रूपाने कामदेवापेक्षा सुंदर आणि चेहऱ्याने चंद्रापेक्षा तेजस्वी होता.
हस्तपादादिवलितं सुकपोलं मनोहरम्
त्याचे हातपाय सुंदर, गाल गोड आणि तो पाहणाऱ्याला मोहून टाकणारा होता.
करयुग्मं वाऽतुलं च रुदन्तं च स्तनार्थिनम्
त्याच्या दोन हातांनी सतत हालचाल होत असे आणि तो आईच्या दूधासाठी रडत असे.
पुपोष ब्राह्मणस्तां च सपुत्रां च यथा सुताम्
त्या ब्राह्मणाने तिला आणि तिच्या मुलाला आपल्या मुलांप्रमाणे जपले.
सौतिरुवाच जातिस्मरो ज्ञानयुक्तः पूर्वमन्त्रस्मृतः सदा
सौति म्हणाला: तो जन्मजाणीव असलेला, ज्ञानयुक्त आणि पूर्वीचे मंत्र नेहमी आठवणारा होता.
गीयते सततं कृष्णयशोनामगुणादिकम्
कृष्णाची कीर्ती, नावे आणि गुण नेहमी गायली जातात.
कृष्णसम्बन्धिनीं गाथां शृणोति यत्र तत्र वै
जिथे कुठे कृष्णाशी संबंधित गाथा ऐकली जाते,
धूलिधूसरसर्वाङ्गो धूलिनैवेद्यमीप्सितम्
तेथे त्याचे सर्व अंग धुळीने माखले जाते आणि त्याला धुळीचे नैवेद्य द्यायची इच्छा होते.