तव माघ्यां च संक्रान्त्यां न भविष्यति सा पुनः 4.33.
तुझ्या माघ संक्रांतीच्या काळात ती पुन्हा येणार नाही.
पुनः पूजा न भविता या गता सा गतैव च
पुढे तिची पूजा होणार नाही; जी गेली ती परत येणार नाही.
तेन सार्द्धं रतिं कृत्वा बभूव विज्वरा पुनः
त्याच्यासोबत एकरूप झाल्यावर ती पुन्हा तापमुक्त झाली.
अयं कथं मया शप्तो जगद्विधिरतिप्रियः
मी जगाचा सर्जनहार, जो प्रेमाला अत्यंत प्रिय आहे, त्याला कसा शाप दिला?
स्वयं विधाता जगतां चकम्पे नतकन्धरः
स्वतः जगाचा विधाता, वाकलेला मस्तकाने, थरथर कापू लागला.
शरणं व्रज वैकुण्ठमित्युक्त्वा ते गृहान्ययुः
'वैकुंठात शरण जा' असे सांगून ते आपापल्या घरी परतले.
शान्तं तं कमलाकान्तं श्यामं नारायणाभिधम्
तेथे लक्ष्मीचे प्रिय, शांत, श्यामवर्णी, नारायण नावाने ओळखले जाणारे, उपस्थित होते.
तत्रोवास जगत्कर्ता नातिदूरे समीपतः
जगाचा सर्जनहार तिथेच, फार दूर नसून अगदी जवळ, राहिला.
दीनबन्धुं दयासिन्धुं विपत्तारणकारणम् सत्यं सारं हितं वाक्यं जगतां च सुखावहम्
तो दुःखींचा मित्र, करुणेचा समुद्र, संकटातून तारणारा, ज्याची वाणी खरी, सार्थक, हितकारी आणि जगाला सुख देणारी आहे.
श्रीनारायण उवाच
श्री नारायण म्हणाले:
त्वया कृतं च यत्कर्म इह केन न तत्कृतम् 4.33.
तू इथे जे काही केलेस, ते इतरांनीही केलेच आहे; यात वेगळेपण कुठे आहे?
स्त्रीणां विडम्बनेनैव प्रकृतेश्च विडम्बनम्
फक्त स्त्रियांची थट्टा केली, म्हणजे निसर्गाचीही थट्टा केली.
क्रीडाक्षेत्रे ब्रह्मलोके कस्तवेन्द्रियनिग्रहः
ब्रह्मलोकाच्या या खेळाच्या मैदानात, आपली इंद्रिये कोण आवरू शकतो?
स्वयं रहसि कामार्ता न सा त्याज्या जितेन्द्रियैः
एकटी स्त्री, जर गुप्तपणे कामवासनेने आलेली असेल, तर ज्याने इंद्रिये जिंकली आहेत त्यानेही तिला नाकारू नये.
भवेदेव हि दुःखार्ता शापं दद्याच्च तं ध्रुवम्
कारण ती नक्कीच दुःखी होईल आणि नक्कीच शाप देईल.
लोभात्कामसुखाद्वाऽपि सोऽधमो नात्र संशयः
लोभाने किंवा कामसुखासाठी जो असे करतो, तो नीचच आहे; यात शंका नाही.
त्यक्त्वा स्वस्वामिनं या च परं गच्छति कामतः
आणि जी स्त्री आपल्या पतीला सोडून, इच्छेने दुसऱ्याकडे जाते,
उपायेन च या साध्यं करोति परपूरुषम्
किंवा काही उपायाने दुसऱ्या पुरुषाला आपले करते,
स्वर्वेश्या च दिवं याति सततं कुलधर्मतः
ती स्वतःची मालकीण, कुटुंबधर्म पाळून, नेहमीच स्वर्गाला प्राप्त होते.
तमुपायं करिष्यामि शप्तो यत्र विशुद्ध्यति
मी असा उपाय करीन, ज्यामुळे शापित असलेला शुद्ध होईल.
एतस्मिन्नंतरे कश्चिदाजगाम हरेः पुरः 4.33.
त्याच क्षणी कोणीतरी हरिच्या समोर आला.
द्वारपाल उवाच द्वारे तिष्ठन्महाभक्तस्त्वां द्रष्टुं स्वयमागतः
द्वारपाल म्हणाला, "एक मोठा भक्त दाराशी उभा आहे, तो स्वतः तुला पाहायला आला आहे."
द्वारपालवचः श्रुत्वा स चैवानुमतिं ददौ
द्वारपालाचे शब्द ऐकून त्याने परवानगी दिली.
स्तोत्रैरतिविचित्रैश्च चतुर्वक्त्राऽश्रुतैरहो
अतिशय सुंदर आणि चमत्कारिक स्तोत्रांनी, जी अगदी चतुर्मुख ब्रह्मालाही ऐकायला मिळाली नव्हती—असे स्तोत्र गायले गेले.
नारायणो द्वारपालानित्युवाच चतुर्भुजान्
नारायणाने त्या चार हात असलेल्या द्वारपालांना बोलावले.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र वृन्दावनविनोदिनि
इतक्यात, तिथे वृंदावनाच्या आनंदात—
दिव्यैः स्तोत्रैश्च तुष्टाव निगूढमतिसुन्दरैः
तिने अत्यंत सुंदर आणि गुप्त, दिव्य स्तोत्रांनी त्याची स्तुती केली.
तदनन्तरयोरग्रे भक्तस्य शतमुखः स्वयम्
त्या भक्तासमोर लगेचच, शंभर मुख असलेला तो स्वतः—
आजगामान्यब्रह्माण्डाधिपो ब्रह्मा हरेः पुरः
दुसऱ्या ब्रह्मांडाचा अधिपती ब्रह्मा हरिच्या समोर आला.
स्तुत्वोवास वरैः स्तोत्रैः सर्वेषामश्रुतैरहो
त्याने सर्वांना ऐकू न आलेल्या उत्तम स्तोत्रांनी त्याची स्तुती केली—वा!