आसुरिश्च प्रचेताश्च स्वयं शुक्रो बृहस्पतिः 4.33.
आसुरी, प्रचेतस, स्वतः शुक्र आणि बृहस्पती,
सनकश्च सनन्दश्च कर्दमश्च सनातनः
सनक, सनंद, कर्दम आणि सनातन,
शातातपः पिप्पलश्च शंकुः शुक्रः पराशरः
शातातप, पिप्पल, शंकु, शुक्र आणि पराशर,
दुर्वासाश्च जरत्कारुरास्तीकश्च विभाण्डकः
दुर्वासा, जरत्कारू, आस्तिक आणि विभांडक,
दृष्ट्वैतांश्च तपोनिष्ठानागतांश्च मुनीश्वरान्
त्या कठोर तपश्चर्येला वाहिलेल्या आणि तेथे आलेल्या श्रेष्ठ ऋषींना पाहून,
तत्रोवास जगद्धाता तद्धामपार्श्वतश्च सा
तेथे विश्वाचा सर्जनहार राहिला आणि ती त्या निवासाच्या जवळच थांबली.
आशिषं युयुजे ब्रह्मा वासयामास तान्विभुः
ब्रह्मदेवाने त्यांना आशीर्वाद दिला आणि प्रभूंनी त्यांना तिथेच वास करण्यास सांगितले.
पप्रच्छुर्मुनयो देवं कथमेषा तवान्तिके
त्या ऋषींनी देवाला विचारले, "ही तुझ्या जवळ कशी आली?"
श्रुत्वा मुनीनां वचनमुवाच तान्प्रजापतिः
ऋषींचे बोलणे ऐकून प्रजापतीने त्यांना उत्तर दिले.
अपूर्वं नृत्यगीतं च चिरं कृत्वा शुभावहा इत्युक्त्वा जगतां धाता जहास मुनि संसदि
जगाला मंगल करणारे, कधीही न पाहिलेले नृत्य आणि गाणे बराच वेळ करून, विश्वनिर्मात्याने हे सांगितले आणि ऋषींच्या सभेत हसला.
जहसुर्मुनयः सर्वे सर्वज्ञास्तत्र राधिके 4.33.
तेथे सर्वज्ञ ऋषीही, हे राधिके, हसले.
सद्यश्चुकोप कुलटा हास्यव्याजेन संसदि
त्या वेळी ती वेश्या सभेत हसण्याचा बहाणा करताच तिला लगेच राग आला.
रक्तपङ्कजनेत्रा च कोपप्रस्फुरिताधरा संबोध्योवाच ब्रह्माणं मृत्युकन्या यथा रुषा
तिच्या डोळ्यांत लाल कमळासारखी आग होती, ओठ रागाने थरथरत होते; मृत्यूच्या कन्येने ब्रह्माला रागाने उद्देशून सांगितले.
मोहिन्युवाच
मोहिनी म्हणाली:
किं वा वेदप्रणिहितं कर्म किं तद्विपर्ययम्
वेदांनी सांगितलेले कर्तव्य काय आणि त्याच्या विरुद्ध काय आहे?
स्वकन्यायां यत्स्पृहा स कथं हससि नर्तकीम्
स्वतःच्या मुलीवर इच्छा ठेवून, तू या नर्तिकेचा उपहास का करतोस?
सतां कर्म विरुद्धं यत्तदत्यन्तविडम्बनम्
सज्जनांच्या आचाराला विरोध करणारे कृत्य म्हणजे अत्यंत उपहास आहे.
यतो हससि गर्वेण ततोऽपूज्यो भवाचिरम्
तू गर्वाने हसतोस म्हणून, लवकरच तुझी पूजा होणार नाही.
निबोध वचनं ब्रह्मन्वेश्यायाश्च तु सांप्रतम्
हे ब्रह्मा, या वेश्येबद्दलचे माझे बोल ऐक.
भविता तस्य विघ्नश्च स यास्यत्युपहास्यताम्
तिच्या मार्गात अडथळे येतील आणि ती लोकांच्या हसण्याचा विषय बनेल.
तव माघ्यां च संक्रान्त्यां न भविष्यति सा पुनः 4.33.
तुझ्या माघ संक्रांतीच्या काळात ती पुन्हा येणार नाही.
पुनः पूजा न भविता या गता सा गतैव च
पुढे तिची पूजा होणार नाही; जी गेली ती परत येणार नाही.
तेन सार्द्धं रतिं कृत्वा बभूव विज्वरा पुनः
त्याच्यासोबत एकरूप झाल्यावर ती पुन्हा तापमुक्त झाली.
अयं कथं मया शप्तो जगद्विधिरतिप्रियः
मी जगाचा सर्जनहार, जो प्रेमाला अत्यंत प्रिय आहे, त्याला कसा शाप दिला?
स्वयं विधाता जगतां चकम्पे नतकन्धरः
स्वतः जगाचा विधाता, वाकलेला मस्तकाने, थरथर कापू लागला.
शरणं व्रज वैकुण्ठमित्युक्त्वा ते गृहान्ययुः
'वैकुंठात शरण जा' असे सांगून ते आपापल्या घरी परतले.
शान्तं तं कमलाकान्तं श्यामं नारायणाभिधम्
तेथे लक्ष्मीचे प्रिय, शांत, श्यामवर्णी, नारायण नावाने ओळखले जाणारे, उपस्थित होते.
तत्रोवास जगत्कर्ता नातिदूरे समीपतः
जगाचा सर्जनहार तिथेच, फार दूर नसून अगदी जवळ, राहिला.
दीनबन्धुं दयासिन्धुं विपत्तारणकारणम् सत्यं सारं हितं वाक्यं जगतां च सुखावहम्
तो दुःखींचा मित्र, करुणेचा समुद्र, संकटातून तारणारा, ज्याची वाणी खरी, सार्थक, हितकारी आणि जगाला सुख देणारी आहे.
श्रीनारायण उवाच
श्री नारायण म्हणाले: