केचित्पठन्ति सर्वार्थं जानन्ति गुरुवक्त्रतः
काही जण वाचतात आणि गुरूच्या तोंडून सर्व अर्थ समजून घेतात.
तपस्वी नवघाती च त्वं च ब्रह्मा च कर्मणा
तपस्वी, नऊ वेळा उपवास करणारा, तू आणि ब्रह्मा — या सर्वांनी कर्मानेच काही साधले.
काचिद्वेश्या तदाहारं भुङ्क्ते कृत्वाऽङ्ग विक्रयम्
एक वेश्या आपले शरीर विकून मगच आपला जेवणाचा प्रपंच करते.
येषामालिङ्गनेनैव कर्मणां खण्डनं भवेत्
ज्यांच्या आलिंगनानेच सर्व कर्मांचा नाश होतो.
तत्कर्मफलबीजं च सर्वेषां जनको हरिः
सर्व कर्मांच्या फळाच्या बीजाचा जनक हरि आहे.
सर्वेभ्यो बलवान्नित्यं कर्मरूपी जनार्दनः
सर्वांपेक्षा बलवान आणि कायम कर्मरूप असलेला जनार्दन आहे.
जगत्स्रष्टुरीश्वरस्य पादाब्जं द्रष्टुमागता
जगाचा सृष्टीकर्ता असलेल्या परमेश्वराची कमळासारखी पावले पाहायला ती आली.
तमीश्वरं पतिं कर्तुमिच्छया स्वयमागता
त्या परमेश्वराला पती बनवायचे म्हणून ती स्वतःच आली.
कस्यचित्पादरजसा यशसा भान्ति योषितः 4.32.
कुणाच्या तरी पायधुळीने आणि कीर्तीने स्त्रिया तेजस्वी दिसतात.
स्वयं विधाता जगतां चकम्पे कुलटाभयात्
जगाचा सृष्टीकर्ता स्वतः वेश्येच्या भीतीने थरथर कापला.
स्वाङ्गं च दर्शयामास कामबाणप्रपीडिता
कामाच्या बाणांनी छळली गेली म्हणून तिने आपले शरीर दाखवले.
आविर्भूय पञ्च बाणान्निचिक्षेप च ब्रह्मणि
ती प्रकट झाली आणि तिने ब्रह्मावर पाच बाण सोडले.
उन्मत्तबीजं ज्वलदं शश्वच्चेतनहारकम्
वेडाचे बीज, जळजळीत आणि नेहमीच शुद्धी हरवणारे होते.
किंकरान्प्रेषयामास संमोहाय पितुर्मुदा
तिने आनंदाने आपल्या वडिलांना मोहात पाडण्यासाठी आपले सेवक पाठवले.
नियुज्याभ्यन्तरं गत्वा तद्विकारं चकार ह । षट्पदः सुन्दरं सूक्ष्मं जुगुञ्जे पुरतः स्थितः
आज्ञा घेऊन आत जाऊन तिने तो बदल घडवून आणला; एक सुंदर, सूक्ष्म मधमाशी समोर उभी राहून गुणगुणली.
सततं मुदितस्तत्र बभ्राम च मधुः स्वयम्
तेथे मधमाशी नेहमी आनंदातच भटकत होती.
ददर्श मोहिनी भावं प्रहस्य च पुनः पुनः
मोहिनीने तो भाव पाहिला आणि पुन्हा पुन्हा हसली.
विधाता बुबुधे सर्वं सर्वबन्धनिबन्धनम् 4.32.
सृष्टीकर्त्याने सर्वकाही, सर्व बंधनांचे स्वरूप ओळखले.
तुष्टाव मनसा कृष्णं शान्तं हृत्पङ्कजस्थितम्
त्याने आपल्या मनात शांत, हृदयाच्या कमळात वास करणाऱ्या कृष्णाचे स्तुतीपर गुणगान केले.
अतीव कमनीयं च किशोरं स्थिरयौवनम्
तो अत्यंत सुंदर आहे, तारुण्याच्या भरातला किशोर आहे.
ब्रह्मोवाच दुष्कीर्तिजलपूर्णे च दुष्पारे बहुसंकटे
ब्रह्मा म्हणाले: या जगात, जे अपकीर्तीच्या पाण्याने भरलेले आहे, पार करायला कठीण आणि अनेक संकटांनी वेढलेले आहे,
भक्तिविस्मृतिबीजे च विपत्सोपानदुस्तरे
जिथे भक्ती विसरण्याचे बीज रुजते आणि संकटाकडे नेणारे पायऱ्या चढायला कठीण आहेत,
जन्मोर्मिसंघसहिते योषिन्नक्रौघसंकुले
जिथे जन्माच्या लाटा एकत्र उसळतात आणि स्त्रिया जणू खोल पाण्यातील मगरीसारख्या आहेत,
प्रथमामृतरूपे च परिणामविषालये
जिथे सुरुवात अमृतासारखी गोड असते, पण शेवट मात्र विषारी ठिकाण असतो,
बुद्ध्या तरण्या विज्ञानैरुद्धरास्मानतः स्वयम्
बुद्धीची नौका आणि ज्ञानाची पतके वापरून, तूच आम्हाला या सगळ्यातून बाहेर काढ.
मद्विधाः कतिचिन्नाथ नियोज्या भवकर्मणि
हे प्रभो, माझ्यासारखे थोडेच लोक संसाराच्या कर्मात गुंतावे.
न कर्मक्षेत्रमेवेदं ब्रह्मलोकोऽयमीप्सितः
हे खरे कर्म करण्याचे क्षेत्र नाही; ब्रह्मलोकच खरे इच्छित स्थान आहे.
हे नाथ करुणासिन्धो दीनबन्धो कृपां कुरु 4.32.
हे प्रभो, करुणेच्या सागर, दीनांचे मित्र, आमच्यावर कृपा कर.
इत्युक्त्वा जगतां धाता विरराम सनातनः
असे म्हणून, जगाचा सनातन सृष्टीकर्ता शांत झाला.
ब्रह्मणा च कृतं स्तोत्रं भक्तियुक्तश्च यः पठेत्
जो कोणी ब्रह्म्याने रचलेले हे स्तोत्र भक्तीभावाने म्हणतो,