अभार्यो लभते भार्यां सुशीलां च पतिव्र ताम्
ज्याच्याकडे पत्नी नाही, त्याला एक सद्गुणी आणि पतीपरायण पत्नी मिळते.
इदं स्तोत्रं पुरा दत्तं ब्रह्मणा च प्रचेतसे
हे स्तोत्र पूर्वी ब्रह्मदेवाने प्रचेतसाला दिले होते.
श्रीकृष्ण उवाच उवाच ब्रह्मणः पुत्रं स्वभक्तं भक्तव त्सलः
श्रीकृष्ण म्हणाले — भक्तवत्सल असलेल्या ब्रह्मदेवाच्या पुत्राशी, आपल्या भक्ताशी, त्यांनी प्रेमाने संवाद केला.
शंकर उवाच पुत्रस्ते भविता सत्यं मदंशेन च मत्समः
शंकर म्हणाले — तुझा मुलगा नक्कीच जन्माला येईल आणि माझ्या अंशामुळे तो माझ्यासारखाच असेल.
दास्यामि मन्त्रमतुलं सर्वेषां च सुदुर्लभम्
मी तुला एक असा मंत्र देईन, जो सर्वांना फारच दुर्मिळ आहे.
स्तोत्रं पूजाविधानं च कवचं परमाद्भुतम्
स्तोत्र, पूजा करण्याची पद्धत आणि एक अद्भुत कवच मी देईन.
वरं दातुमिष्टदेवी प्रत्यक्षा भवितेति च
तुला हवी असलेली देवी प्रत्यक्ष येऊन वर देईल.
जजाप परमं मन्त्रं सोऽसितः शतवत्सरम्
असिताने तो श्रेष्ठ मंत्र शंभर वर्षे जपला.
पुत्रस्ते भविता सत्यं महाज्ञानी सुतेति च
तुझा मुलगा नक्कीच जन्माला येईल आणि तो मोठा ज्ञानी असेल, पुत्रा.
कालेन च सुतस्तस्य शिवांशेन बभूव ह 4.30.
काळानुसार त्याचा मुलगा शिवाच्या अंशाने जन्माला आला.
सुयज्ञनृपतेः कन्यां रत्नमालावतीं मुदा
सुविज्ञराजाच्या कन्या रत्नमालावतीशी त्याने आनंदाने विवाह केला.
स्थाने स्थाने च रहसि शतवर्षं तया सह
विविध ठिकाणी आणि गुप्तपणे, त्याने तिच्यासोबत शंभर वर्षे घालवली.
कालान्तरे स विरतो बभूव मुनिपुंगवः
काही काळानंतर तो श्रेष्ठ ऋषी विरक्त झाला.
उत्थाय रात्रौ शयनाद्विरक्तश्च तपोधनः
रात्री झोपेतून उठून, तो तपस्वी विरक्तपणे निघून गेला.
निद्रां त्यक्त्वा च तत्कान्ता न दृष्ट्वा स्वामिनं सती
झोप सोडून, आणि आपल्या पतीला दिसत नसल्याने, ती पतिव्रता पत्नी—
उत्तिष्ठन्ती निर्विशन्ती रुरोदोच्चैर्मुहुर्मुहुः
उठून आणि शोधत, ती पुन्हा पुन्हा मोठ्याने रडू लागली.
आहारं च परित्यज्य प्राणांस्तत्याज सुन्दरी
अन्न सोडून, त्या सुंदर स्त्रीने आपला प्राण सोडला.
तपश्चकार स मुनिर्गन्धमादनगह्वरे
तो ऋषी गंधमादन पर्वताच्या गुहेत तपश्चर्या करू लागला.
तं ददर्श ह दैवेन रम्भा शृंगारलोलुपा
दैवाच्या इच्छेने, प्रेमाच्या ओढीने रम्भा त्याला पाहते.
सा च तं कथयामास निर्जने समुपस्थिता 4.30.
ती एकटीच त्याच्याजवळ आली आणि बोलू लागली.
रम्भोवाच त्यक्त्वा कठोरं रहसि भज मां सुखदायिकाम्
रम्भा म्हणाली: एकांतात कठोरपणा सोड आणि मला, आनंद देणाऱ्या स्त्रीला, स्वीकार.
त्वं वरेषु वरः पृथ्व्यां वरारोहा स्वयंवरा
या पृथ्वीवर सगळ्या पुरुषांत तू श्रेष्ठ आहेस, आणि मी सुंदरतेने भरलेली, स्वतः वर निवड करणारी स्त्री आहे.
यज्ञं कुर्वन्ति भूपाला भारते स्वर्गहेतुकम्
भारतातील राजे स्वर्गप्राप्तीसाठी यज्ञ करतात.
स्तनयोर्युग्ममूर्वोर्मे सुन्दरं मुखपंकजम्
माझे उन्नत स्तन, भरदार जांघा आणि सुंदर कमळासारखे मुख—
स्त्रीरसः सुखसारश्च मुनीनामभिवाञ्छितः
स्त्रीत्वाचा आनंद, सुखाचा गाभा, हा अगदी ऋषींनाही हवाहवासा वाटतो.
देवो वा मानवो वाऽपि गन्धर्वो वाऽथ राक्षसः
देव असो, माणूस असो, गंधर्व असो किंवा राक्षस असो—
रहस्युपस्थितां कान्तां न भजेद्यो जितेन्द्रियः
जो पुरुष आपल्या इंद्रियांवर विजय मिळवून गुपचूप आलेल्या प्रियतमेचा स्वीकार करत नाही—
सत्यं तस्याश्च वधभाक्तच्छापेन प्रणश्यति
खरं सांगते, तिच्या शापामुळे तो नक्कीच नष्ट होतो, तिच्या नकाराचा भागीदार होतो.
येन त्यक्तोपस्थिता तं यथा पश्यति पुंश्चली
जशी एक वेश्या तिला नाकारलेल्या पुरुषाकडे पाहते—
परं प्रियं च सर्वेषां जारं जानाति पुंश्चली 4.30.
वेश्या आपल्या प्रियकरालाच सगळ्यांत प्रिय मानते.