काश्चिदूचुरहो कृष्ण सस्मिता वक्रलोचनाः
काही हसत-हसत वाकड्या डोळ्यांनी म्हणाल्या, 'अहो, कृष्णा!'
काश्चिदूचुरये कृष्ण स्वक्रोडेऽस्मांश्च कुर्विति
काही म्हणाल्या, 'कृष्णा, आम्हाला तुझ्या कुशीत घे.'
उवाच काचिद्दर्पेण प्रमत्ता प्राणवल्लभम्
एकीने गर्वाने आणि उन्मादाने आपल्या प्रियकराला काहीतरी बोलले.
उवाच काचिदीशं तं सिन्दूरं देहि मामिति
एकीने त्या प्रभूला म्हणाले, 'माझ्या कपाळावर कुंकू लाव.'
कृत्वा कुन्तलसंस्कारं कुरु मे कबरीमिति
'माझे केस नीट मांड, माझ्या वेण्या सुंदर कर,' दुसरी म्हणाली.
स्वांगवेषविधायिन्यो भूषार्थं श्रुतिमूलयोः
त्या स्वतःला सजवत होत्या, कान आणि मुळांसाठी दागिने शोधत.
पश्यन्ती तन्मुखाम्भोजं सस्मिता मैथुनाय च
त्याच्या कमळासारख्या चेहऱ्याकडे पाहत, हसत त्या संगासाठी इच्छित होत्या.
जहार पीतवसनं कृत्वा नग्नं च कामिनी
एका कामुक स्त्रीने आपला पिवळा वस्त्र काढून ती नग्न उभी राहिली.
अलक्तकद्रवं देहि पादयोर्नखरेषु च 4.29.
'माझ्या पायांना आणि नखांना आलक्तकाचा रंग लाव,' ती म्हणाली.
नानाचित्रविचित्राढ्यां करु पत्रावलीमिति
'नानाविध रंग आणि सुंदर नक्षी असलेली पानांची रचना कर,' ती म्हणाली.
माधवो राधया सार्द्धमन्तर्धानं चकार ह
माधव आणि राधा दोघेही एकत्र दिसेनासे झाले.
कलामानप्रकारं च शृंगारं च चकार ह
त्यांनी प्रेमाने वेगवेगळ्या प्रकारे एकमेकांशी रमण केले.
तटे तटे नदीनां च सर्वजन्तुविवर्जिते
नद्यांच्या काठावर, जिथे कुठलाही जीव नव्हता,
कालिन्दे च पुलिन्दे च मन्दिरे गन्धमादने
कालिंदी, पुलिंद आणि गंधमादनाच्या मंदिरात,
पुष्पभद्रापुलिनजे पुष्पोद्याने सुपुष्पिते
पुष्पभद्रा नदीच्या वाळवंटावर, फुलांनी बहरलेल्या बागेत,
जगाम मलयद्रोणीं रम्यां चन्दनवायुना
तो चंदनाच्या वाऱ्याने सुगंधित झालेल्या रम्य मलयाच्या दरीत गेला.
अतीव सुखसंभोगान्मूर्च्छां संप्राप्य राधिका
अतिशय आनंदाच्या संगामुळे राधिकेला बेहोशी आली.
दृष्ट्वा तां मूर्च्छितां कृष्णो घनश्रोणिपयोधराम्
ती अशी बेशुद्ध पडलेली आणि तिचे सुडौल कंबर व उरोज पाहून कृष्णाने
चेतनां कारयामास कृत्वा वक्षसि तन्द्रिताम् 4.29.
तिला आपल्या छातीवर झोपवून शुद्धीवर आणले.
कबरीं रचयामास किंचिद्वामेन वक्रताम्
त्याने डाव्या हाताने तिचे केस थोडे वाकडे करत नीट मांडले.
तस्याः कपाले सिंदूरतिलकं सुन्दरं ददौ
तिच्या कपाळावर सुंदर सिंदूराचा टिळा लावला.
सालक्तकांश्च नखरांश्चित्रितान्पादपद्मयोः
तिच्या कमलासारख्या पायांच्या नखांवर लाल रंग लावून त्यांना सजवले.
उत्थायाथ तया सार्द्धं जगाम हि सरोवरम्
मग दोघेही उठून एकत्र सरोवराकडे गेले.
निर्मलस्फटिकाकारजलपूर्णं मनोहरम्
ते सरोवर स्वच्छ, स्फटिकासारख्या पाण्याने भरलेले आणि मनोहारी होते.
तत्र स्नात्वा जलक्रीडां चकार ह तया सह
तेथे स्नान करून त्यांनी एकत्र जलक्रीडा केली.
सहस्रदलपद्मे च गृहीत्वा माधवः स्वयम्
सहस्त्रदल कमळावर माधवाने स्वतः
चन्दनागुरुकस्तूरीकुङ्कुमद्रवमीप्सितम्
चंदन, अगर, कस्तुरी आणि कुंकवाचे हवे तसे द्रव घेतले.
ततो गच्छंस्तया सार्द्धं ददर्श पुरतो वटम् 4.29.
मग ती सोबत असताना चालत असताना त्याला पुढे एक वडाचे झाड दिसले.
मूले योजनपर्यन्तं छायया परिवेष्टितम्
मुळाशी एक योजनभर सावलीने वेढलेले होते.
पुष्पाक्तेन सुशीतेन वायुना सुरभीकृते
फुलांच्या सुवासाने भरलेल्या, थंड आणि सुगंधित वाऱ्यामुळे ते रम्य झाले होते.