सौतिरुवाच रेमे कालावशेषं च ताभिश्च निर्जने वने
सूती म्हणाले: त्याने उरलेला काळ त्या सर्वांसोबत एकांत वनात घालवला.
गन्धर्वराजो मुमुदे पुत्रदारादिभिः सह
गंधर्वांचा राजा आपल्या मुलांबरोबर, पत्नींसह आणि इतरांसह आनंदी झाला.
राजत्वं बुभुजे राजा कुबेरभवनोपमे
राजाने आपले राज्य कुबेराच्या घरासारखे सुखाने उपभोगले.
गन्धर्वराजः काले च गङ्गातीरे मनोहरे
गंधर्वांचा राजा, योग्य वेळी, सुंदर गंगेच्या काठी—
शैवः शिवप्रसादेन पुत्रस्य विष्णुसेवया
तो शैव होता, शंकराच्या कृपेने आणि आपल्या मुलाच्या विष्णूसेवेने—
कृत्वा पित्रोश्च सत्कारं गन्धर्वश्चोपबर्हणः
त्याने आपल्या आईवडिलांचा सन्मान केला आणि गंधर्व उपबर्हणाने—
काले स्वयं ब्रह्मशापात्प्राणांस्त्यक्त्वा विचक्षणः
योग्य वेळी, ब्रह्माच्या शापामुळे, त्या बुद्धिमानाने आपले प्राण सोडले.
मालावती वह्निकुण्डे पुष्करे भारते भुवि
मालावतीने पुष्कर येथे, भारतभूमीवर, अग्निकुंडात प्रवेश केला.
सृंजयस्य तु पत्न्यां च मनुवंशोद्भवस्य च
आणि सृंजयाच्या पत्नीमध्ये, जी मनुवंशात जन्मलेली होती—
उपबर्हणगन्धर्वः पतिर्मे भवितेति च 1.20.
गंधर्व उपबर्हण माझा पती झाला.
शौनक उवाच जातः केन प्रकारेण तद्भवान्वक्तुमर्हति
शौनक म्हणाले: तो कशा प्रकारे जन्मला, ते आपण आम्हाला सांगावे.
सौतिरुवाच कलावती तस्य पत्नी वन्ध्या चापि पतिव्रता
सूती म्हणाले: कलावती ही त्याची पत्नी होती, ती मुलाबाळांना वंचित होती, पण पतीपरायण होती.
स्वामिदोषेण सा वन्ध्या काले च भर्तुराज्ञया
पतीच्या दोषामुळे ती वंध्या होती; आणि नंतर, पतीच्या आज्ञेने—
ध्यायमानं च श्रीकृष्णं ज्वलन्तं ब्रह्मतेजसा
ती श्रीकृष्णाचे ध्यान करू लागली, जो ब्रह्मतेजाने तेजस्वी होता.
ग्रीष्ममध्याह्नमार्तण्डप्रभातुल्येन तेजसा
उन्हाळ्याच्या मध्यान्हाच्या सूर्याइतकी तेजस्वी कांती तिच्या अंगात होती.
ध्यानान्ते च मुनिश्रेष्ठः परः कृष्णपरायणः
ध्यान संपल्यावर, कृष्णभक्तीत पूर्णपणे रंगलेल्या श्रेष्ठ ऋषीने
चारुचम्पकवर्णाभां शरत्पङ्कजलोचनाम्
चमेलीच्या फुलासारखी सुंदर कांती आणि शरद ऋतूतील कमळासारखी डोळे असलेली स्त्री पाहिली,
बृहन्नितम्बभारार्त्तां पीनश्रोणिपयोधराम्
जिच्या रुंद कंबरेचा भार तिला जाणवत होता, तिच्या नितंब आणि स्तन भरदार होते,
मोहितां मुनिरूपेण कामबाणप्रपीडिताम्
ती ऋषीच्या रूपात मोहून गेली होती, वासनेच्या बाणांनी व्याकुळ झाली होती,
सिन्दूरबिन्दुभूषाढ्यां सुचारुकज्जलोज्ज्वलाम् 1.20.
तिच्या कपाळावर कुंकवाचा ठिपका होता आणि डोळ्यांत सुंदर काळा काजळ लावलेला चमकत होता.
मुनिः पप्रच्छ दृष्ट्वा तां का त्वं कामिनि निर्जने
त्या ऋषीने तिला पाहून विचारले, 'हे कामिनी, या एकाकी ठिकाणी तू कोण आहेस?'
मुनेश्च वचनं श्रुत्वा कम्पिता च कलावती
ऋषींचे शब्द ऐकून कलावती थरथर कापू लागली,
कलावत्युवाच पुत्रार्थिनी चागताऽहं त्वन्मूलं भर्तुराज्ञया
कलावती म्हणाली, 'माझ्या पतीच्या आज्ञेने, पुत्रप्राप्तीसाठी मी तुझ्या पायाशी आले आहे.'
वीर्य्याधानं कुरु मयि स्त्री नोपेक्ष्या ह्युपस्थिता
'माझ्यात बीजदान कर, कारण जी स्त्री आली आहे तिला दुर्लक्ष करू नये.'
वृषलीवचनं श्रुत्वा चुकोप मुनिसत्तमः
त्या नीच जातीच्या स्त्रीचे बोल ऐकून श्रेष्ठ ऋषी रागावला.
काश्यप उवाच तं सा त्यजति मूढं च वेदवाद इति ध्रुवम्
कश्यप म्हणाले, 'ती त्याला सोडते आणि तो मूढ होतो; हेच वेदांचे शिकवण आहे.'
न त्वं द्रुमिलभोगार्हा पुनरेव भविष्यसि
'तुला पुन्हा कधीच द्रुमिलाचा सुख उपभोगता येणार नाही.'
यः शूद्रपत्नीं गृह्णाति ब्राह्मणो ज्ञानदुर्बलः
'जो ब्राह्मण अज्ञानामुळे शूद्र पत्नी घेतो,'
पितृश्राद्धे च यज्ञे च शिलास्पर्शे सुरार्चने
'पितृश्राद्ध, यज्ञ, दगडाला स्पर्श, किंवा देवपूजेत,'
कुम्भीपाकं स्वयं याति पातयित्वा च पूरुषान् 1.20.
'तो स्वतः कुंभिपाक नरकात जातो आणि इतरांनाही तिथे पाडतो.'