इति ब्रह्मवैवर्त्ते ब्रह्मकृतं श्रीकृष्णस्तोत्रम् आविर्बभूव तत्पश्चाद्वक्षसः परमात्मनः
अशा प्रकारे ब्रह्मवैवर्तात ब्रह्माने रचलेलं श्रीकृष्णाचं स्तोत्र, परमात्म्याच्या छातीपासून प्रकट झालं.
सर्वसाक्षी च सर्वज्ञः सर्वेषां सर्वकर्मणाम्
तो सर्वांचा साक्षी आहे, सर्वज्ञ आहे, सर्व प्राण्यांचा आणि सर्व कर्मांचा जाणणारा आहे.
धर्मज्ञानयुतो धर्मो धर्मिष्ठो धर्मदो भवेत्
धर्माचं ज्ञान असलेला, तो स्वतः धर्म आहे, धर्मात स्थित आहे आणि धर्म देणारा आहे.
श्रीकृष्णपुरतः स्थित्वा प्रणम्य दण्डवद्भुवि
श्रीकृष्णासमोर उभा राहून, भूमीवर दंडवत घालून नमस्कार केला.
श्रीधर्म उवाच कृष्णं विष्णुं वासुदेवं परमात्मानमीश्वरम्
श्रीधर्म म्हणाले: कृष्ण, विष्णू, वासुदेव, परमात्मा, ईश्वर,
गोपेश्वरं च गोपीशं गोपं गोरक्षकं विभुम्
गोपांचा स्वामी, गोपींचा स्वामी, गवळ्यांचा रक्षक, बलवान,
गोगोपगोपीमध्यस्थं प्रधानं पुरुषोत्तमम्
गायी, गवळे आणि गोपी यांच्या मध्ये असलेला, सर्वांत श्रेष्ठ, पुरुषोत्तम,
इत्युच्चार्य्य समुत्तिष्ठन्रत्नसिंहासने वरे
असं म्हणून, उत्तम रत्नांच्या सिंहासनावरून तो उठला.
चतुर्विशतिनामानि धर्मवक्त्रोद्गतानि च
धर्माच्या तोंडून उच्चारलेली चोवीस नावे,
मृत्युकाले हरेर्नाम तस्य साध्यं लभेद् धुवम् 1.3.
मृत्यूच्या वेळी हरिनाम घेतल्यास, त्याला निश्चितच इच्छित फल मिळतं.
नित्यं धर्मस्तं घटते नाधर्मे तद्रतिर्भवेत्
धर्म नेहमी त्याच्याशी जोडलेला असतो; अधर्मात त्याला कधीच आसक्ती नसते.
तं दृष्ट्वा सर्वपापानि पलायन्ते भयेन च
त्याला पाहिल्यावर सर्व पापं भीतीने पळून जातात.
इति ब्रह्मवैवर्त्ते धर्मकृतं श्रीकृष्णस्तोत्रम् आविर्बभूव कन्यैका धर्मस्य वामपार्श्वतः
अशा प्रकारे ब्रह्मवैवर्तात धर्माने रचलेलं श्रीकृष्णाचं स्तोत्र झाल्यावर, धर्माच्या डाव्या बाजूला एक कन्या प्रकट झाली.
आविर्बभूव तत्पश्चान्मुखतः परमात्मनः
नंतर ती परमात्म्याच्या समोरून प्रकट झाली.
कोटिपूर्णेन्दुशोभा ढ्या शरत्पङ्कजलोचना
तीचे तेज दहा कोटी पूर्ण चंद्रांइतके आहे, आणि तिच्या डोळ्यांची शोभा शरद ऋतूतील उमललेल्या कमळासारखी आहे.
सस्मिता सुदती श्यामा सुन्दरीणां च सुन्दरी
ती गोड हसते, सुंदर दात आहेत, तिचा वर्ण श्याम आहे, आणि सर्व सुंदरांमध्ये तीच सर्वात सुंदर आहे.
वागधिष्ठातृदेवी सा कवीनामिष्टदेवता
ती वाणीची अधिष्ठात्री देवी आहे आणि कवींना प्रिय अशी देवता आहे.
गोविन्दपुरतः स्थित्वा जगौ प्रथमतः सुखम्
गोविंदासमोर उभी राहून तिने प्रथम आनंदाने गाणे गायले.
कृतानि यानि कर्माणि कल्पेकल्पे युगेयुगे
प्रत्येक कल्पात आणि प्रत्येक युगात जी कर्मे केली गेली, ती तिने गातली.
सरस्वत्युवाच रत्नसिंहासनस्थं च रत्नभूषणभूषितम् ।। 1.3.
सरस्वती म्हणाली : रत्नांच्या सिंहासनावर बसलेला आणि रत्नांनी सजलेला,
रासेश्वरं रासकरं वरं रासेश्वरीश्वरम्
तो रासाचा स्वामी, रासाचा कर्ता, आणि रासेश्वरीचा सर्वोच्च स्वामी आहे.
रासायासपरिश्रान्तं रासरासविहारिणम्
रासाच्या श्रमाने थकलेला, पण रासाच्या आनंदात रमलेला आहे.
प्रणम्य च तमित्युक्त्वा प्रहृष्टवदना सती
त्याला वंदन करून आणि असे म्हणून, ती आनंदी चेहऱ्याने तिथेच राहिली.
इति वाणीकृतं स्तोत्रं प्रातरुत्थाय यः पठेत
जो कोणी सकाळी उठून वाणीने रचलेले हे स्तोत्र म्हणतो,
इति ब्रह्मवैवर्ते सरस्वतीकृतं श्रीकृष्णस्तोत्रम् आविर्बभूव मनसः कृष्णस्य परमात्मनः
अशा प्रकारे ब्रह्मवैवर्त पुराणात, सरस्वतीने रचलेले हे श्रीकृष्ण स्तोत्र, कृष्ण परमात्म्याच्या मनातून प्रकट झाले.
पीतवस्त्रपरीधाना सस्मिता नवयौवना स्वर्गे च स्वर्गलक्ष्मीश्च राजलक्ष्मीश्च राजसु
पिवळ्या वस्त्रात, हसतमुख, सदैव तरुण, ती देवांमध्ये स्वर्गाची लक्ष्मी आणि राजांमध्ये राजलक्ष्मी आहे.
सा हरेः पुरतः स्थित्वा परमात्मानमीश्वरम्
ती हरिपुढे उभी राहिली, जो परमात्मा आणि सर्वांचा ईश्वर आहे.
महालक्ष्मीरुवाच सत्याधारं च सत्यज्ञं सत्यमूलं नमाम्यहम्
महालक्ष्मी म्हणाली : मी त्या सत्याच्या आधाराला, सत्य जाणणाऱ्याला आणि ज्याचा मूळ सत्य आहे, त्याला वंदन करते.
इत्युक्त्वा श्रीहरिं नत्वा सा चोवास सुखासने
असे म्हणून आणि श्रीहरीला वंदन करून, ती सुखासीन बसली.
आविर्बभूव तत्पश्चाद् बुद्धेश्च परमात्मनः 1.3.
त्याच्या नंतर, ती परमात्म्याच्या बुद्धीतून प्रकट झाली.