शुभे क्षणे प्रविवेश राधिका रासमण्डलम्
त्या शुभ क्षणी राधिकेने रासमंडळात प्रवेश केला.
राधामारात्तु संवीक्ष्य कृष्णस्तत्र मुदाऽन्वितः
राधा जवळ येताना पाहून कृष्ण तिथे आनंदाने भरून गेला.
मध्यस्थां सखिसङ्घानां रत्नालङ्कारभूषिताम्
ती आपल्या सख्या मंडळींच्या मध्ये, रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेली उभी होती.
गजेन्द्रगामिनीं रम्यां मुनिमानसमोहिनीम्
ती गजगतीने चालणारी, सुंदर आणि ऋषींच्या मनाला मोहवणारी होती.
तलश्रोणिनितम्बानां भारशेषान्वितां पराम् बिभ्रतीं कबरीभारं मालतीमाल्यसंयुतम्
तिच्या कंबरेवर, नितंबांवर आणि मांड्यांवर उरलेला सुंदर भार तिने सहजपणे पेलला होता; तिचे केस जाईच्या फुलांच्या माळांनी सजलेले होते आणि तेही भरगच्च होते.
राधा ददर्श श्रीकृष्णं किशोरं श्यामसुन्दरम्
राधेने श्रीकृष्णाला पाहिले — तो काळासावळा, देखणा, तरुण होता.
कन्दर्पकोटिलावण्यलीलाधाम मनोहरम्
तो दहा कोटी मदनांपेक्षा जास्त आकर्षक आणि लीलामय सौंदर्याचा खजिना होता; त्याचे रूप मनाला मोहून टाकणारे होते.
परमाद्भुतरूपं च सर्वत्रानुपमं परम्
त्याचे रूप अतिशय अद्भुत होते, सर्व बाजूंनी ते कुणाशीच तुलना करता येणार नाही असे होते.
वक्रलोचनकोणेन दर्शंदर्शं पुनःपुनः
त्याने वाकड्या डोळ्यांच्या कोपऱ्यांनी तिला पुन्हा पुन्हा पाहिले.
मूर्च्छामवाप सा सद्यः कामबाणप्रपीडिता 4.28.
कामदेवाच्या बाणांनी घायाळ होऊन ती क्षणात बेशुद्ध पडली.
कटाक्षकामबाणैश्च विद्धः क्रीडारसोन्मुखः
कृष्णाला तिच्या कटाक्षांनी आणि प्रेमाच्या बाणांनी घायाळ केले; त्याच्या मनात खेळकर आनंदाची ओढ निर्माण झाली.
पपात मुरली तस्य क्रीडाकमलमुज्ज्वलम्
त्याच्या हातातून मुरली खाली पडली, आणि त्याच्या खेळातील तेजस्वी कमळही खाली पडले.
क्षणेन चेतनां प्राप्य ययौ राधान्तिकं मुदा
क्षणात भानावर येऊन ती आनंदाने राधेकडे गेली.
श्रीकृष्णस्पर्शमात्रेण संप्राप्य चेतनां सती
फक्त श्रीकृष्णाच्या स्पर्शाने तिला पुन्हा शुद्धी आली.
मनो जहार राधायाः कृष्णस्तस्य च सा मुने
कृष्णाने राधेचे मन जिंकले, आणि तिनेही त्याचे मन जिंकले, हे ऋषी.
रत्नप्रदीपसंयुक्तं रत्नदर्पणसंयुतम्
त्या खोलीत रत्नांच्या दिव्यांनी आणि रत्नांच्या आरश्यांनी सजावट केलेली होती.
कर्पूरान्वितताम्बूलैर्भोगद्रव्यैः समन्वितम्
तेथे कापूर घातलेले तांबूल आणि इतर अनेक भोग्य वस्तू ठेवलेल्या होत्या.
राधया दत्तताम्बूलं चखाद मधुसूदनः
राधेने दिलेले तांबूल मधुसूदनाने खाल्ले.
दत्तं चर्वितताम्बूलं राधायै प्रभुणा मुदा
प्रभूंनी आनंदाने स्वतः चावलेले तांबूल राधेला दिले.
राधाचर्वितताम्बूलं ययाचे माधवो मुदा 4.28.
राधेने चावलेले तांबूल माधवाने आनंदाने मागितले.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र सकामः सुरतोन्मुखः
इतक्यात, तिथेच, तो इच्छेने आणि प्रेमाच्या मिलनासाठी उत्सुक झाला.
शृङ्गाराष्टप्रकारं च विपरीतादिकं विभुः
प्रभूंनी प्रेमाच्या आठ प्रकारच्या लीलांचा, उलटसुलट आणि इतर प्रकारांनी, आस्वाद घेतला.
कामशास्त्रेषु यद्गोप्यं चुम्बनाष्टविधं परम्
प्रेमशास्त्रांमध्ये ज्या गोष्टी गुप्त ठेवतात, त्या म्हणजे आठ प्रकारच्या चुंबनाची श्रेष्ठ कला,
अङ्गैरङ्गानि प्रत्यङ्गैः प्रत्यङ्गानि स्मरातुरः
प्रेमाने वेडावलेल्या त्या दोघांनी अंगावर अंग ठेवून, एकमेकांच्या अंगांना जुळवत,
शृङ्गारकुशलौ तौ तु कामशास्त्रसुपण्डितौ
ते दोघेही शृंगारकलेत निपुण आणि प्रेमशास्त्रात पारंगत होते,
एवं गृहे गृहे रम्ये नानामूर्तिं विधाय च
अशा रीतीने, प्रत्येक सुंदर घरात, वेगवेगळ्या रूपांनी,
गोपीनां नव लक्षाणि गोपानां च तथैव च
गोपिका नव्वद हजार होत्या आणि तेवढेच गोपही होते,
मुक्तकेशानि नग्नानि विच्छिन्नभूषणानि च
त्यांच्या केसांचा गुंता मोकळा झाला होता, त्या वस्त्ररहित होत्या आणि त्यांचे दागिने विखुरलेले होते,
कङ्कणानां किंकिणीनां वलयानां च नारद
कंकण, पैंजण आणि बांगड्या, हे सर्व, हे नारद,
एवं कृत्वा स्थलक्रीडां ययुस्तानि जलं मुदा 4.28.
अशा प्रकारे जमिनीवर खेळून, त्या आनंदाने पाण्याकडे गेल्या.