स्वयंप्रभानुगाः सप्त सहस्राणि ययुर्व्रजात्
स्वयंप्रभाच्या सात हजार अनुयायी व्रजातून निघाल्या.
शुभानुगा ययुर्गोप्यः सहस्राणि चतुर्दश
शुभाच्या चौदा हजार गोपी निघून गेल्या.
गौरी पद्मा ययुर्गोप्यः सहस्राणि चतुर्दश
गौरी आणि पद्माच्या चौदा हजार गोपी निघाल्या.
कालिकाल्यो ययुर्गोप्यः सहस्राणि च षोडश
कालिकाच्या सोळा हजार गोपी निघाल्या.
दुर्गानुगा ययुर्गोप्यः सहस्राणि च षोडश
दुर्गाच्या सोळा हजार गोपी निघाल्या.
प्रजग्मुर्भारतीपश्चात्सहस्राणि दश व्रजात्
नंतर भारतीच्या दहा हजार अनुयायी व्रजातून गेल्या.
रतिपश्चाद्वयस्याश्च सहस्राणि ययुर्दश
रतीच्या मागोमाग तिच्या दहा हजार सख्या पुढे गेल्या.
प्रजग्मुरम्बिकापश्चात्सहस्राणि च षोडश
नंतर अंबिकेच्या सोळा हजार सख्या निघून गेल्या.
नन्दिनीसहचारिण्यः सहस्राणि ययुर्दश ।। प्रययुः सुन्दरीपश्चात्सहस्राणि त्रयोदश
नंदिनीच्या दहा हजार सख्या पुढे गेल्या; त्यानंतर तेरा हजार सुंदर युवती गेल्या.
ययुः कृष्णप्रियापश्चात्सहस्राणि च षोडश 4.28.
मग कृष्णाच्या सोळा हजार प्रियतमा पुढे गेल्या.
ययुश्चम्पानुगा गोप्यः सहस्राणि त्रयोदश
चंपेच्या तेरा हजार गोपी सख्या पुढे गेल्या.
सर्वा बभूवुरेकत्र तत्र तस्थुः पलं मुदा
सगळ्याजणी एकत्र जमल्या आणि आनंदाने तिथे थोडा वेळ थांबल्या.
चारुचन्दनहस्ताश्च काश्चित्तत्राययुर्व्रजात्
काहींच्या हातात सुंदर चंदनाचा सुगंध होता, त्या व्रजातून तिथे आल्या.
तत्राययुर्गोपकन्याः काश्चित्कस्तूरिकाकराः
काही गोपींच्या हातांना कस्तुरीचा सुगंध होता, त्या तिथे आल्या.
काश्चित्तत्राययुगोप्यस्ताम्बूलपात्रवाहिकाः काश्चित्तत्राययुः शीघ्रं यत्र चन्द्रावली मुदा
काही गोपी तांबूलाच्या परात घेऊन तिथे आल्या; काही आनंदाने चंद्रावळी जिथे होती तिथे पटकन पोहोचल्या.
सर्वाश्चैकत्र संभूय सस्मिताश्च मुदान्विताः
सगळ्याजणी एकत्र जमल्या, हसत आणि आनंदाने भरून गेल्या.
चक्रुः पुनः पुनस्ताश्च हरिशब्दजपं पथि
त्या पुन्हा पुन्हा रस्त्यात 'हरी'चं नामस्मरण करू लागल्या.
स्वर्गेभ्यः सुन्दरं दृश्यं राकापतिकरान्वितम्
ते दृश्य इतकं सुंदर होतं की, पूर्ण चंद्रामुळे ते स्वर्गाहूनही शोभिवंत वाटत होतं.
नारीणां कामजननं मुनिमोहनकारणम्
त्या दृश्याने स्त्रियांमध्ये प्रेम जागवलं आणि ऋषींच्या मनालाही भुलवलं.
अतिसूक्ष्मकलं चातिभ्रमराणां मनोहरम् 4.28.
ते अत्यंत सूक्ष्म आणि मधमाशांना भुरळ घालणारं, फारच मनमोहक होतं.
शुभे क्षणे प्रविवेश राधिका रासमण्डलम्
त्या शुभ क्षणी राधिकेने रासमंडळात प्रवेश केला.
राधामारात्तु संवीक्ष्य कृष्णस्तत्र मुदाऽन्वितः
राधा जवळ येताना पाहून कृष्ण तिथे आनंदाने भरून गेला.
मध्यस्थां सखिसङ्घानां रत्नालङ्कारभूषिताम्
ती आपल्या सख्या मंडळींच्या मध्ये, रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेली उभी होती.
गजेन्द्रगामिनीं रम्यां मुनिमानसमोहिनीम्
ती गजगतीने चालणारी, सुंदर आणि ऋषींच्या मनाला मोहवणारी होती.
तलश्रोणिनितम्बानां भारशेषान्वितां पराम् बिभ्रतीं कबरीभारं मालतीमाल्यसंयुतम्
तिच्या कंबरेवर, नितंबांवर आणि मांड्यांवर उरलेला सुंदर भार तिने सहजपणे पेलला होता; तिचे केस जाईच्या फुलांच्या माळांनी सजलेले होते आणि तेही भरगच्च होते.
राधा ददर्श श्रीकृष्णं किशोरं श्यामसुन्दरम्
राधेने श्रीकृष्णाला पाहिले — तो काळासावळा, देखणा, तरुण होता.
कन्दर्पकोटिलावण्यलीलाधाम मनोहरम्
तो दहा कोटी मदनांपेक्षा जास्त आकर्षक आणि लीलामय सौंदर्याचा खजिना होता; त्याचे रूप मनाला मोहून टाकणारे होते.
परमाद्भुतरूपं च सर्वत्रानुपमं परम्
त्याचे रूप अतिशय अद्भुत होते, सर्व बाजूंनी ते कुणाशीच तुलना करता येणार नाही असे होते.
वक्रलोचनकोणेन दर्शंदर्शं पुनःपुनः
त्याने वाकड्या डोळ्यांच्या कोपऱ्यांनी तिला पुन्हा पुन्हा पाहिले.
मूर्च्छामवाप सा सद्यः कामबाणप्रपीडिता 4.28.
कामदेवाच्या बाणांनी घायाळ होऊन ती क्षणात बेशुद्ध पडली.