कारागारेऽपि बद्धो यो नैव प्राप्नोति निर्वृतिम् 1.19.
जरी कोणी कारागृहात बांधला गेला तरी त्याला समाधान मिळत नाही.
भ्रष्टराज्यो लभेद्राज्यं भक्त्या मासं शृणोति यः
ज्याचं राज्य गेलेलं आहे, तो भक्तीने एक महिना हे ऐकला तर त्याला पुन्हा राज्य मिळतं.
यक्ष्मग्रस्तो वर्षमेकमास्तिको यः शृणोति चेत्
जो श्रद्धावान आणि क्षयरोगाने त्रस्त आहे, तो एक वर्ष हे ऐकला तर—
यः शृणोति सदा भक्त्या स्तवराजमिमं द्विज
हे द्विजा, जो नेहमी भक्तीने हा स्तोत्रांचा राजा ऐकतो—
कदाचिद्बन्धुविच्छेदो न भवेत्तस्य भारते
त्याला कधीही नातेवाईकांपासून विभक्त व्हावं लागत नाही, हे भारतवंशी.
सुसंयतोऽतिभक्त्या च मासमेकं शृणोति यः
जो उत्तम संयमित आहे आणि अतिशय भक्तीने एक महिना हे ऐकतो—
महामूर्खश्च दुर्मेधा मासमेकं शृणोति यः
जो मोठा मूर्ख असेल, ज्याचं बुद्धी कमी आहे, तो जर एक महिना ऐकतो—
कर्मदुःखी दरिद्रश्च मासं भक्त्या शृणोति यः
जो कर्माच्या दुःखाने त्रस्त आहे किंवा गरीब आहे, तो जर भक्तीने एक महिना ऐकतो—
इह लोके सुखं भुक्त्वा कृत्वा कीर्तिं सुदुर्लभाम्
तो या जगात सुख उपभोगतो आणि फार कठीण मिळणारी कीर्ती मिळवतो.
पार्षदप्रवरो भूत्वा सेवते तत्र शङ्करम्
तो उत्तम पार्षद होऊन तिथे शंकराची सेवा करतो.
सौतिरुवाच रेमे कालावशेषं च ताभिश्च निर्जने वने
सूती म्हणाले: त्याने उरलेला काळ त्या सर्वांसोबत एकांत वनात घालवला.
गन्धर्वराजो मुमुदे पुत्रदारादिभिः सह
गंधर्वांचा राजा आपल्या मुलांबरोबर, पत्नींसह आणि इतरांसह आनंदी झाला.
राजत्वं बुभुजे राजा कुबेरभवनोपमे
राजाने आपले राज्य कुबेराच्या घरासारखे सुखाने उपभोगले.
गन्धर्वराजः काले च गङ्गातीरे मनोहरे
गंधर्वांचा राजा, योग्य वेळी, सुंदर गंगेच्या काठी—
शैवः शिवप्रसादेन पुत्रस्य विष्णुसेवया
तो शैव होता, शंकराच्या कृपेने आणि आपल्या मुलाच्या विष्णूसेवेने—
कृत्वा पित्रोश्च सत्कारं गन्धर्वश्चोपबर्हणः
त्याने आपल्या आईवडिलांचा सन्मान केला आणि गंधर्व उपबर्हणाने—
काले स्वयं ब्रह्मशापात्प्राणांस्त्यक्त्वा विचक्षणः
योग्य वेळी, ब्रह्माच्या शापामुळे, त्या बुद्धिमानाने आपले प्राण सोडले.
मालावती वह्निकुण्डे पुष्करे भारते भुवि
मालावतीने पुष्कर येथे, भारतभूमीवर, अग्निकुंडात प्रवेश केला.
सृंजयस्य तु पत्न्यां च मनुवंशोद्भवस्य च
आणि सृंजयाच्या पत्नीमध्ये, जी मनुवंशात जन्मलेली होती—
उपबर्हणगन्धर्वः पतिर्मे भवितेति च 1.20.
गंधर्व उपबर्हण माझा पती झाला.
शौनक उवाच जातः केन प्रकारेण तद्भवान्वक्तुमर्हति
शौनक म्हणाले: तो कशा प्रकारे जन्मला, ते आपण आम्हाला सांगावे.
सौतिरुवाच कलावती तस्य पत्नी वन्ध्या चापि पतिव्रता
सूती म्हणाले: कलावती ही त्याची पत्नी होती, ती मुलाबाळांना वंचित होती, पण पतीपरायण होती.
स्वामिदोषेण सा वन्ध्या काले च भर्तुराज्ञया
पतीच्या दोषामुळे ती वंध्या होती; आणि नंतर, पतीच्या आज्ञेने—
ध्यायमानं च श्रीकृष्णं ज्वलन्तं ब्रह्मतेजसा
ती श्रीकृष्णाचे ध्यान करू लागली, जो ब्रह्मतेजाने तेजस्वी होता.
ग्रीष्ममध्याह्नमार्तण्डप्रभातुल्येन तेजसा
उन्हाळ्याच्या मध्यान्हाच्या सूर्याइतकी तेजस्वी कांती तिच्या अंगात होती.
ध्यानान्ते च मुनिश्रेष्ठः परः कृष्णपरायणः
ध्यान संपल्यावर, कृष्णभक्तीत पूर्णपणे रंगलेल्या श्रेष्ठ ऋषीने
चारुचम्पकवर्णाभां शरत्पङ्कजलोचनाम्
चमेलीच्या फुलासारखी सुंदर कांती आणि शरद ऋतूतील कमळासारखी डोळे असलेली स्त्री पाहिली,
बृहन्नितम्बभारार्त्तां पीनश्रोणिपयोधराम्
जिच्या रुंद कंबरेचा भार तिला जाणवत होता, तिच्या नितंब आणि स्तन भरदार होते,
मोहितां मुनिरूपेण कामबाणप्रपीडिताम्
ती ऋषीच्या रूपात मोहून गेली होती, वासनेच्या बाणांनी व्याकुळ झाली होती,
सिन्दूरबिन्दुभूषाढ्यां सुचारुकज्जलोज्ज्वलाम् 1.20.
तिच्या कपाळावर कुंकवाचा ठिपका होता आणि डोळ्यांत सुंदर काळा काजळ लावलेला चमकत होता.