शृणु नारद वक्ष्यामि मुनीन्द्राणां च दुर्लभम्
ऐक नारद, मी तुला ते सांगतो जे मोठ्या मोठ्या मुनींनाही दुर्लभ आहे.
शिवां शिवप्रियां शैवां शिववक्षःस्थलस्थिताम्
शिवा, शिवाची प्रिय, शिवभक्त, आणि शिवाच्या छातीवर वास करणारी आहे.
नवयौवनसंपन्नां रत्नाभरणभूषिताम् ।। रत्नकङ्कणकेयूररत्ननूपुरभूषिताम्।ा
ती नवतरुण होती, तिच्या अंगावर सुंदर रत्नांची दागिने झळकत होती. तिच्या हातात रत्नांचे कंकण, बांधावर केयूर आणि पायात रत्नमाळ घातली होती.
रत्नकुण्डलयुग्मेन गण्डस्थलविराजिताम्
तिच्या गालांवर रत्नांच्या कुंडलांची जोडी शोभून दिसत होती.
सिन्दूरतिलकं चारुकस्तूरीबिन्दुना सह
तिच्या कपाळावर सुंदर कुंकवाचा टिळा आणि सुगंधी कस्तुरीचा ठिपका होता.
मणीन्द्रसारसंसक्तरत्नमालासमुज्ज्वलाम्
तिच्या गळ्यात उत्तम रत्नांची माळ आणि बहुमूल्य मण्यांची माळ झळकत होती.
सुपीनकठिनश्रोणीं बिभ्रतीं च स्तनानताम्
तिच्या कंबरेवर सुडौल, घट्ट नितंब आणि उन्नत स्तन होते.
ब्रह्मादिभिः स्तूयमानां सूर्यकोटिसमप्रभाम्
ब्रह्मादिक देवांनी तिची स्तुती केली, तिचा तेज सूर्याच्या कोटीप्रमाणे उजळ होता.
मुक्तापङ्क्तिविनिन्द्यैकदन्तराजिविराजिताम् ।। 4.27.
ती एकदंत गजराजाने अलंकृत होती, ज्याच्या सोंडेवरील मुक्तांची माळ सर्वांनाच लाजवणारी होती.
ध्यात्वैवं मस्तके पुष्पं विन्यस्य च व्रती मुदा
अशी ध्यान करून, व्रतीने आनंदाने तिच्या डोक्यावर फुल ठेवले.
दत्त्वा षोडशोपचारान्प्रहृष्टं तत्र नित्यशः
त्याने तेथे रोज आनंदाने सोळा उपचारांनी पूजा केली.
पूर्वोक्तेनैव स्तोत्रेण स्तुत्वा च प्रणमेत्तदा
पूर्वी सांगितलेल्या स्तोत्राने तिची स्तुती करून, त्याने नमस्कार केला.
नारद उवाच अधुना श्रोतुमिच्छामि गौरीव्रतकथां शुभाम्
नारद म्हणाले: आता मला गौरीव्रताची पवित्र कथा ऐकायची आहे.
व्रतं केन कृतं पूर्वं भूमौ केन प्रकाशितम्
हे व्रत पूर्वी कोणी केले आणि पृथ्वीवर कोणी प्रकट केले?
श्रीनारायण उवाच तया कृतं व्रतमिदं महातीर्थे च पुष्करे
श्रीनारायण म्हणाले: हे व्रत तिने महातीर्थ पुष्कर येथे केले होते.
समाप्तिदिवसे साक्षाद्बभूव जगदम्बिका
व्रत पूर्ण झाल्यावर, साक्षात जगदंबा प्रकट झाली.
शातकुम्भविनिर्माणरथस्था परमेश्वरी
परमेश्वरी शुद्ध सोन्याच्या रथात उभी होती.
पार्वत्युवाच तव व्रतेन तुष्टाऽहं तुभ्यं दास्यामि वाञ्छितम्
पार्वती म्हणाली: तुझ्या व्रतामुळे मी तृप्त झाले आहे; तुला हवे ते वर मी देईन.
पार्वतीवचनं श्रुत्वा दृष्ट्वा तां हृष्टमानसाम् 4.27.
पार्वतीचे बोल ऐकून आणि तिला पाहून ती आनंदित झाली.
वेदवत्युवाच वरेऽन्यस्मिन्स्पृहा नास्ति दृढां भक्तिं च तत्पदे
वेदवती म्हणाली: मला दुसऱ्या कोणत्याही वराची इच्छा नाही; मला केवळ तिच्या चरणी दृढ भक्ती हवी आहे.
श्रुत्वा वेदवतीवाक्यं प्रहस्य जगदम्बिका
वेदवतीचे शब्द ऐकून जगदंबा हसली.
पार्वत्युवाच भारतं पादरजसा पूतं कर्तुं समागता
पार्वती म्हणाली, "भारतमातेचे पायधूळ लावून पावन करण्यासाठी मी येथे आले आहे."
निखिलानि च तीर्थानि पूतानि परमेश्वरी
सर्व तीर्थस्थळेही आता पावन झाली आहेत, हे परमेश्वरी.
नारायणस्य कान्ता त्वं प्रिया जन्मनि जन्मनि
तू नारायणाची प्रिया आहेस, प्रत्येक जन्मात त्याला प्रिय आहेस.
रामो दाशरथिः पूर्णः कर्तुं दस्युविनिग्रहम्
दशरथपुत्र राम दुष्टांचा नाश करण्यासाठी पूर्ण स्वरूपात अवतार घेईल.
अयोध्यायां च त्रेतायामाविर्भावो हरेरपि
त्रेतायुगात अयोध्येत हरिही प्रकट होईल.
त्वामिमां प्राप्य जनकोऽप्ययोनिसंभवां सुताम्
जनक तुला, गर्भाशयातून न जन्मलेल्या मुलीच्या रूपाने, प्राप्त करील.
गत्वा रामोऽपि मिथिलां त्वद्विवाहं करिष्यति
राम मिथिलेला जाऊन तुझ्याशी विवाह करील.
इत्युक्त्वा तां समालिङ्ग्य पार्वती स्वालयं ययौ 4.27.
हे सांगून पार्वती तिला मिठी मारून आपल्या घरी परत गेली.
लाङ्गलस्य च रेखायां सुखात्तस्थौ च मायया
ती नांगराच्या रेघेजवळ आनंदाने, आपल्या मायेमुळे, राहिली.