चक्रुर्विषादं तोये च नग्नास्ता रुरुदुर्भृशम्
पाण्यात नग्न उभ्या राहून त्या खूपच उदास झाल्या आणि रडू लागल्या.
कृत्वा विषादं तत्रैव तमूचुर्गोपकन्यकाः
तेथेच दुःखी होऊन त्या गोपींनी त्याच्याशी बोलायला सुरुवात केली.
गोपालिका ऊचुः निबोधयात्मानमेव स्पर्शं कर्तुं त्वमर्हसि
गोपी म्हणाल्या — स्वतःला ओळख; या वस्त्रांना स्पर्श करायचा अधिकार फक्त तुलाच आहे.
व्रतार्हाणि च वस्तूनि देवस्वानि च साम्प्रतम्
व्रताला योग्य वस्त्रे आणि देवांची वस्त्रे सध्या तुझ्याकडे आहेत.
देहि धौतानि धृत्वा च करिष्यामो व्रतं वयम्
आम्हाला धुतलेली वस्त्रे दे; ती घालून आम्ही व्रत करणार आहोत.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र श्रीदामा वस्त्रपुञ्जिकाम्
इतक्यात श्रीदामा तिथे वस्त्रांचा गठ्ठा घेऊन आला.
दृष्ट्वा सवस्त्रं गोपालं सर्वासामीश्वरी परा
सर्व गोपींच्या वस्त्रांसह गोपालाला पाहून, सर्वांची श्रेष्ठ देवी त्याच्याकडे पाहू लागली.
श्रीराधिकोवाच कदम्बमाले हे कुन्ति यमुने सर्वमङ्गले
श्रीराधिकेने म्हटले — हे कदंबवन, हे कुंती, हे यमुना, सर्व मंगलमय असलेली,
हे पद्ममुखि सावित्रि पारिजाते च जाह्नवि 4.27.
हे कमलासारख्या मुखाची सावित्री, पारिजात आणि जाह्नवी,
कालिके कमले दुर्गे हे सरस्वति भारति
काळी, कमळा, दुर्गा, सरस्वती आणि भारती,
कृष्णप्रिये मधुमति चम्पे चन्दननन्दिनि
कृष्णाची प्रिय, मधुमती, चंपा आणि चंदनाची कन्या,
सर्वा राधाज्ञया तूर्णं समुत्थाय जलात्क्रुधा
या सगळ्या राधेच्या आज्ञेने रागाने पाण्यातून पटकन बाहेर आल्या.
एतासां सहचारिण्यो गोप्यस्तूर्णं सहस्रशः
त्यांच्या सोबतीच्या गोपीही हजारोंनी धावून आल्या.
वेगेन दुद्रुवुः सर्वाः श्रीदामानं च बालिकाः
सर्व मुली आणि श्रीदामा वेगाने धावत गेले.
जगाम शीघ्रं श्रीदामा यत्र गोपाः सहांशुकाः
श्रीदामा झटपट त्या ठिकाणी गेला जिथे गोप आणि त्यांचे वस्त्र होते.
वस्त्रचोरांश्च गोपांश्च वेष्टयामासुराशु ताः
त्या मुलींनी लगेच वस्त्र चोरणाऱ्या आणि गोपांना वेढून टाकले.
श्रीकृष्णसहितान्बालान्वरयामासुराशु च
त्या मुलींनी श्रीकृष्णासोबत असलेल्या मुलांना ताबडतोब विनंती केली.
माधवः स्थापयामास स्कन्धे स्कन्धे तरोस्तथा
माधवाने वस्त्रांच्या गाठी झाडाच्या फांद्यांवर ठेवल्या.
वस्त्राणां पुंजिकाः सर्वाः स्कन्धेषु विनिधाय च 4.27.
त्याने सर्व वस्त्रांच्या गाठी फांद्यांवर ठेवून दिल्या.
श्रीकृष्ण उवाच वस्त्रयाञ्चां प्रकर्तुं च कुरुताशु पुटाञ्जलिम्
श्रीकृष्ण म्हणाला: "तुम्हाला वस्त्रे मागायची असतील तर पटकन हात जोडून मागा."
गत्वा वदत युष्माकमीश्वरीमथ राधिकाम्
जा आणि तुमच्या स्वामिनी राधिकेला सांगून या.
अन्यथाऽहं न दास्यामि युष्मभ्यमंशुकानि च
नाहीतर मी तुमची वस्त्रे परत देणार नाही.
व्रताराध्या च या देवी सा वा मे किं करिष्यति
जिला तुम्ही व्रतांनी पूजता ती देवी माझं काय करणार?
श्रीकृष्णवचनं श्रुत्वा ताः सर्वा गोपकन्यकाः
श्रीकृष्णाचं बोलणं ऐकून सर्व गोपकन्या,
चक्रुर्निवेदनं गत्वा यदुवाच हरिः स्वयम्
त्या गेल्या आणि आपली विनंती मांडली, आणि हरिने स्वतः बोलले.
श्रुत्वा तासां च वचनं पुलकाञ्चितविग्रहा
त्यांचं बोलणं ऐकून ती आनंदाने रोमांचित झाली.
जले योगासनं कृत्वा दध्यौ कृष्णपदाम्बुजम्
पाण्यात योगासन लावून तिने श्रीकृष्णाच्या कमळासारख्या पायांची ध्यानधारणा केली.
स्मारंस्मारं पदाम्भोजं साऽश्रुसंपूर्णलोचना
ती पुन्हा पुन्हा त्या कमळपदांचा स्मरण करत होती आणि तिच्या डोळ्यांतून अश्रू वाहू लागले.
हे दीनबन्धो दीनेश सर्वेश्वर नमोऽस्तु ते ।। 4.27.
हे दीनांचे मित्र, दीनांचे स्वामी, सर्वांचे अधिपती, तुला माझा नमस्कार.
गोपेश गोसमूहेश यशोदानन्दवर्धन
गोपालांचा स्वामी, गोधनांचा अधिपती, यशोदेच्या आनंदात वाढ करणारा,