वस्त्राण्यादाय ते सर्वे तस्थुरेकत्र दूरतः
त्यांनी आपली वस्त्रे उचलली आणि सगळ्या एकत्र जाऊन थोड्या अंतरावर उभ्या राहिल्या.
किंचिद्वस्त्रं समादाय कृत्वा च पुञ्जिकां मुदा
काही वस्त्रे घेऊन त्यांनी आनंदाने त्याचा एक गठ्ठा केला.
श्रीकृष्ण उवाच कृत्वा विधानं मद्वाक्यं श्रुत्वा क्रीडत मन्मथात्
श्रीकृष्ण म्हणाले — मी सांगितलेले नियम पाळून, प्रेमाने येथे खेळा.
संकल्पिते व्रतार्हे च मासे मङ्गलकर्मणि
व्रतासाठी ठरवलेल्या महिन्यात, शुभ कार्य करताना,
परिधेयानि वासांसि पुष्पमाल्यानि यानि च
व्रताला योग्य अशी वस्त्रे आणि फुलांच्या माळा घालाव्यात.
व्रते तु नग्ना या स्नाति तां रुष्टो वरुणः स्वयम्
पण व्रताच्या वेळी जर कुणी नग्न अवस्थेत स्नान केलं, तर वरुण देव स्वतः रागावतो.
कथं यास्यथ नग्नाश्च न व्रतस्या भविष्यति
नग्न राहून तुम्ही कसे जाल? असे केल्याने व्रताचे फळ मिळणार नाही.
चिन्तां कुरुत तां पूज्यां तुष्टाव बलिरीश्वरीम्
ही चिंता करा आणि ज्यांना बळीने संतुष्ट केलं, त्या पूज्य देवीची उपासना करा.
कथं व्रतफलं सा वा दातुं शक्ता सुरेश्वरी 4.27.
ती देवांची देवी व्रताचे फळ कसे देऊ शकेल?
श्रीकृष्णस्य वचः श्रुत्वा चिन्तामापुर्व्रजस्त्रियः
श्रीकृष्णाची वचने ऐकून व्रजाच्या स्त्रियांना काळजी वाटू लागली.
चक्रुर्विषादं तोये च नग्नास्ता रुरुदुर्भृशम्
पाण्यात नग्न उभ्या राहून त्या खूपच उदास झाल्या आणि रडू लागल्या.
कृत्वा विषादं तत्रैव तमूचुर्गोपकन्यकाः
तेथेच दुःखी होऊन त्या गोपींनी त्याच्याशी बोलायला सुरुवात केली.
गोपालिका ऊचुः निबोधयात्मानमेव स्पर्शं कर्तुं त्वमर्हसि
गोपी म्हणाल्या — स्वतःला ओळख; या वस्त्रांना स्पर्श करायचा अधिकार फक्त तुलाच आहे.
व्रतार्हाणि च वस्तूनि देवस्वानि च साम्प्रतम्
व्रताला योग्य वस्त्रे आणि देवांची वस्त्रे सध्या तुझ्याकडे आहेत.
देहि धौतानि धृत्वा च करिष्यामो व्रतं वयम्
आम्हाला धुतलेली वस्त्रे दे; ती घालून आम्ही व्रत करणार आहोत.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र श्रीदामा वस्त्रपुञ्जिकाम्
इतक्यात श्रीदामा तिथे वस्त्रांचा गठ्ठा घेऊन आला.
दृष्ट्वा सवस्त्रं गोपालं सर्वासामीश्वरी परा
सर्व गोपींच्या वस्त्रांसह गोपालाला पाहून, सर्वांची श्रेष्ठ देवी त्याच्याकडे पाहू लागली.
श्रीराधिकोवाच कदम्बमाले हे कुन्ति यमुने सर्वमङ्गले
श्रीराधिकेने म्हटले — हे कदंबवन, हे कुंती, हे यमुना, सर्व मंगलमय असलेली,
हे पद्ममुखि सावित्रि पारिजाते च जाह्नवि 4.27.
हे कमलासारख्या मुखाची सावित्री, पारिजात आणि जाह्नवी,
कालिके कमले दुर्गे हे सरस्वति भारति
काळी, कमळा, दुर्गा, सरस्वती आणि भारती,
कृष्णप्रिये मधुमति चम्पे चन्दननन्दिनि
कृष्णाची प्रिय, मधुमती, चंपा आणि चंदनाची कन्या,
सर्वा राधाज्ञया तूर्णं समुत्थाय जलात्क्रुधा
या सगळ्या राधेच्या आज्ञेने रागाने पाण्यातून पटकन बाहेर आल्या.
एतासां सहचारिण्यो गोप्यस्तूर्णं सहस्रशः
त्यांच्या सोबतीच्या गोपीही हजारोंनी धावून आल्या.
वेगेन दुद्रुवुः सर्वाः श्रीदामानं च बालिकाः
सर्व मुली आणि श्रीदामा वेगाने धावत गेले.
जगाम शीघ्रं श्रीदामा यत्र गोपाः सहांशुकाः
श्रीदामा झटपट त्या ठिकाणी गेला जिथे गोप आणि त्यांचे वस्त्र होते.
वस्त्रचोरांश्च गोपांश्च वेष्टयामासुराशु ताः
त्या मुलींनी लगेच वस्त्र चोरणाऱ्या आणि गोपांना वेढून टाकले.
श्रीकृष्णसहितान्बालान्वरयामासुराशु च
त्या मुलींनी श्रीकृष्णासोबत असलेल्या मुलांना ताबडतोब विनंती केली.
माधवः स्थापयामास स्कन्धे स्कन्धे तरोस्तथा
माधवाने वस्त्रांच्या गाठी झाडाच्या फांद्यांवर ठेवल्या.
वस्त्राणां पुंजिकाः सर्वाः स्कन्धेषु विनिधाय च 4.27.
त्याने सर्व वस्त्रांच्या गाठी फांद्यांवर ठेवून दिल्या.
श्रीकृष्ण उवाच वस्त्रयाञ्चां प्रकर्तुं च कुरुताशु पुटाञ्जलिम्
श्रीकृष्ण म्हणाला: "तुम्हाला वस्त्रे मागायची असतील तर पटकन हात जोडून मागा."