सरस्वत्युवाच भगवन्स्वामी सर्वेषां सर्वांश्च पातुमर्हसि ।। 4.25.
सरस्वती म्हणाली: भगवंत, सर्वांचा स्वामी, सर्वांचे रक्षण करावे.
पार्षदा ऊचुः भवेत्सर्वापदो यान्ति पाहीमं शरणागतम्
पार्षद म्हणाले: कितीही संकटे आली तरी, या शरण आलेल्याचे रक्षण कर.
नर्तका ऊचुः भिक्षां नः सांप्रतं देहि परित्राणं द्विजस्य च
नर्तकी म्हणाल्या: आम्हाला आता भिक्षा दे आणि या द्विजाचाही उद्धार कर.
एतेषां स्तवनं श्रुत्वा प्रभुः शरणवत्सलः
त्यांच्या स्तुती ऐकून, शरण आलेल्यांवर प्रेम करणारा प्रभू—
श्रीभगवानुवाच विप्ररक्षां करिष्यामि युष्माकमाज्ञया ध्रुवम्
श्रीभगवान म्हणाले: तुमच्या आज्ञेने मी नक्कीच या ब्राह्मणाचे रक्षण करीन.
किं त्वयं यातु वैकुण्ठादम्बरीषालयं पुनः
पण आता, तो वैकुंठातून पुन्हा अंबरिषाच्या घरी जाऊ दे.
विप्रस्तस्यातिथिर्भूत्वा निर्दोषं शप्तुमुद्यतः
तो ब्राह्मण, त्याचा पाहुणा होऊन, दोष नसतानाही त्याला शाप द्यायला तयार झाला.
पूर्णं वर्षमयं भीतो भ्रमत्येव भुवं मुदा
एक पूर्ण वर्ष, तो भीतीने पण आनंदाने पृथ्वीवर भटकत राहिला.
ततोऽहमुपवासी च भक्तोपवासकारणात्
मग भक्तांनी उपवास केला म्हणून मीही उपवास केला.
ममाशिषा मुनिश्रेष्ठः सद्यो भवतु विज्वरः
माझ्या आशीर्वादाने, हे श्रेष्ठ ऋषी, तुझ्या तापाचा त्वरित नाश होवो.
अहमेवाद्य निश्चिन्तः सुखं भोक्ष्यामि निश्चितम् 4.25.
आज मी निश्चिंत आहे आणि नक्कीच आनंदाने जेवणार आहे.
लक्ष्मीदत्तं च यद्द्रव्यं न चाहं भोक्तुमीश्वरः
लक्ष्मीने दिलेल्या संपत्तीचा मी उपभोग घेऊ शकत नाही.
हे मुनीन्द्र महाप्राज्ञ गच्छ वत्स नृपालयम्
हे महर्षी, हे बुद्धिमान, आता मुला, राजाच्या राजवाड्यात जा.
इत्युक्त्वा श्रीहरिस्तूर्णं ययौ स्वान्तःपुरं मुदा
असं सांगून श्रीहरि आनंदाने लवकरच आपल्या अंतःपुरात गेला.
ब्राह्मणश्च मनोयायी जगाम नृपमन्दिरम्
आणि तो ब्राह्मण आपल्या मनाप्रमाणे राजाच्या राजवाड्यात गेला.
उपोष्य वत्सरं राजा शुष्ककण्ठोष्ठतालुकः
राजाने वर्षभर उपवास केला म्हणून त्याचे घसा, ओठ आणि तालू कोरडे पडले होते.
उत्थाय संभ्रमात्सद्यः प्रणम्य सादरं मुदा
तो घाईने उठला आणि लगेच आदराने व आनंदाने वंदन केले.
भुक्त्वा तुष्टो द्विजश्रेष्ठो युयुजे परमाशिषम्
जेवल्यावर तो श्रेष्ठ ब्राह्मण तृप्त होऊन त्याने श्रेष्ठ आशीर्वाद दिला.
उवाच पथि विप्रेन्द्रो मनसा विस्मयाकुलः
रस्त्यात जात असताना तो श्रेष्ठ ब्राह्मण मनात आश्चर्याने भरून बोलला.
नारद उवाच पराभवो मुनेश्चैव नृपत्राणं हरेरहो
नारद म्हणाले: अरे, ऋषीचा पराभव झाला आणि हरिने राजाचे रक्षण केले!
अधुना श्रोतुमिच्छामि सर्वेषामीप्सितं च मे
आता मला सर्वांना आणि मलाही हवे असलेले ऐकायला आवडेल.
अहो श्रुतौ श्रुतं किंचिन्मतभेदान्न निश्चितम्
खरं तर, वेदांत काही ऐकलं आहे, पण मतभेदामुळे खात्री नाही.
नारायण उवाच श्रीकृष्णप्रीतिजनकं तपः श्रेष्ठं तपस्विनाम्
नारायण म्हणाले: श्रीकृष्णाची प्रीती मिळवणारे तप हे तपस्व्यांमध्ये श्रेष्ठ आहे.
देवानां च यथा कृष्णो देवीनां प्रकृतिर्यथा
जसं कृष्ण देवतांसाठी आहे, तशी देवी देवतांमध्ये मूळस्वरूप आहे.
यथा गणेशः पूज्यानां यथा वाणी विपश्चिताम्
जसे गणेश पूजनीयांमध्ये आणि सरस्वती विद्वानांमध्ये आहेत,
तैजसानां यथा स्वर्णं प्राणिनां वैष्णवो यथा
जसं तेजस्वी वस्तूंमध्ये सोनं श्रेष्ठ आहे, तसं सर्व जीवांमध्ये वैष्णव श्रेष्ठ आहे.
प्रमथानां यथा रुद्रः श्रेयसां च यथा मतिः
प्रमथांमध्ये जसा रुद्र श्रेष्ठ आहे, तसाच उत्तमांमध्ये बुध्दी श्रेष्ठ आहे.
गुरुस्त्रीणां यथा माता बन्धूनां च यथा पतिः
स्त्रियांसाठी जशी आई गुरु असते, आणि नातलगांसाठी जसा पती असतो.
सुशीलं चैव मित्राणां शत्रूणां रुग्यथा मुने 4.26.
मित्रांमध्ये जसा सुस्वभावी मित्र असतो, आणि शत्रूंमध्ये जशी रोगरूपी हानी असते, तसे, हे मुनी.
यथा खलो हिंसकानां दुष्टानां चैव पुंश्चली
जसे दुष्ट लोक क्रूरांमध्ये, आणि वाईट स्त्री वाईट पुरुषांमध्ये असते.