श्रुत्वैवं बलिपुत्रश्च जहासोच्चैः पुनः पुनः
हे ऐकून बळीचा मुलगा मोठ्याने पुन्हा पुन्हा हसला.
छलेन दर्शयामास कठिनं स्तनयोर्युगम्
तिने कपटाने आपले कठीण स्तन उघड दाखवले.
श्रोणीं सुकठिनां रम्यां रम्भास्तम्भविनिन्दिनीम्
तिची कंबर सुंदर आणि मजबूत होती, जणू केळीच्या खांबांनाही लाजवणारी.
तस्य रूपं च वेषं च दर्शंदर्शं पुनःपुनः 4.23.
तो तिच्या रूपाकडे आणि वेशाकडे पुन्हा पुन्हा पाहू लागला.
अतिकामातुरां दृष्ट्वा सुप्राज्ञो बलिनन्दनः
ती अतिशय कामातुर दिसली तेव्हा बुद्धिमान बळीचा मुलगा—
साहसिक उवाच कार्यान्तरं करिष्यामि सुचिरं स्थातुमक्षमः
त्या धाडसीने सांगितले, "माझी दुसरी काही कामे आहेत; मी इथे जास्त वेळ थांबू शकत नाही."
कामिनीषु बलात्कारो न धर्मो धर्मिणां प्रिये
स्त्रियांवर जबरदस्ती करणे हे धर्मशील लोकांचे कृत्य नाही, प्रिय.
शृङ्गारं देहि वा गच्छ रतिं कर्तुं सुरान्तिके
माझ्याशी प्रेम कर, नाहीतर देवांपाशी जाऊन तुझी इच्छा पूर्ण कर.
दानवस्य वचः श्रुत्वा शुष्ककण्ठोष्ठतालुका
दानवाचे बोल ऐकून तिचा घसा, ओठ आणि तालू कोरडे पडले.
तिलोत्तमोवाच कथमेवं ब्रूहि त्वं मे कान्तः प्राणाधिकः प्रियः
तिलोत्तमा म्हणाली, "तू माझ्या एवढ्या प्रिय असताना, माझ्याशी असे कसे बोलू शकतोस?"
त्वामेवं विमुखं कृत्वा यामि चन्द्रान्तिकं यदि
मी तुला सोडून असा तोंड फिरवून चंद्राजवळ गेले, तर—
अवमन्य स्त्रियं मूढो यो याति पुरुषाधमः
जो मूर्ख स्त्रीचा अपमान करून निघून जातो, तो पुरुषांमध्ये सगळ्यात नीच आहे.
तिलोत्तमावचः श्रुत्वा जहास बलिनन्दनः 4.23.
तिलोत्तमाचे बोल ऐकून बळीचा मुलगा हसला.
भावं विज्ञाय भावज्ञः कामशास्त्रविशारदः
तिच्या भावना ओळखून, प्रेमशास्त्रात पारंगत असलेला तो तिचा हेतू समजला.
जगाम च तया सार्धं गन्धमादनगह्ररम्
तो तिच्यासोबत गंधमादनाच्या गुहेत गेला.
संस्थाप्य रत्नदीपांश्च धूपं च सुमनोहरम्
त्याने रत्नांच्या दिव्यांची आणि सुगंधी धुपाची सुंदर मांडणी केली.
नानाप्रकारशृङ्गारं चकार काममोहितः
कामाने मोहित होऊन त्याने अनेक प्रकारचे प्रेमाचे खेळ केले.
विपरीतरतौ तुष्टा बभूव रसिकेश्वरी
त्यांच्या उलट संगामात रसाची राणी तृप्त झाली.
तिलोत्तमा कामभावाद्बलिपुत्रमुवाच ह
तिलोत्तमा, मनात इच्छा जागृत होऊन, बलीच्या पुत्राशी बोलली.
तिलोत्तमोवाच एवंभूतं शुभदिनं कदा मे भविता पुनः
तिलोत्तमा म्हणाली, "असं शुभदिवस पुन्हा केव्हा माझ्या आयुष्यात येईल?"
अयि किं रूपमाश्चर्यं गुणो वा तव दानव
अगं, दानवा, तुझं हे सौंदर्य आणि गुण किती अद्भुत आहेत!
मां विस्मरसि कालेन पुरुषः षट्पदो यथा
तू मला काळानुसार विसरतोस, जसं एखादा पुरुष मधमाशीला विसरतो.
सत्संगमः शुभदिने पुण्यात्पुण्यवतां भवेत् 4.23.
शुभदिवशी सज्जनांची संगत हा पुण्यवानांनाच मिळतो.
पीयूषभोजनात्स्वर्गवासादपि च दुर्लभः
ती संगत अमृतपान किंवा स्वर्गवासापेक्षाही दुर्मिळ असते.
क्षणं तिष्ठ महाराज पुनरालिंगनं कुरु
राजा, एक क्षण थांब, पुन्हा मला मिठीत घे.
इत्येवमुक्त्वा कुलटा कृत्वा वक्षसि सादरम्
असं म्हणत ती स्त्री त्याला आपुलकीने छातीशी धरते.
कुलटालिंगनालापात्सोऽतिकामी बभूव ह
त्या स्त्रीच्या मिठीत आणि बोलण्यामुळे तो फारच कामुक झाला.
पुनश्चकार शृंगारमसुरोऽष्टविधं मुने
मुनिवर, त्या दानवाने पुन्हा आठ प्रकारचे शृंगार केले.
नखदन्तकरैः क्रीडां चकार विविधां पुनः मुनेर्दुर्वाससस्तेन ध्यानभङ्गो बभूव ह
त्याने नखांनी आणि दातांनी वेगवेगळ्या खेळात रमला; त्यामुळे दुर्वास ऋषींचं ध्यान भंग झालं.
अदृष्टस्य तयोस्तत्र वल्मीकाच्छादितस्य च
तिथे, दोघंही इतरांच्या नजरेपासून लपलेले आणि वाळवीच्या घरट्याने झाकलेले होते.