दर्शंदर्शं च तस्यास्य प्रहस्य वक्रचक्षुषा
ती पुन्हा पुन्हा त्याच्याकडे पाहायची, वाकड्या नजरेने हसत.
पुलकांकितसर्वाङ्गं धर्मकर्मसमन्वितम्
तिच्या सर्व अंगावर रोमांच उठले होते, आणि ती धर्म व कर्तव्याने युक्त होती.
विसस्मार शशधरं बलिपुत्रमनोरथा
ती बलीच्या पुत्राच्या इच्छेत गुंतून, चंद्राला विसरली.
पुंश्चल्यां यो हि विश्वस्तो विधिना स विडम्बितः
जे कोणी वेश्या स्त्रीवर विश्वास ठेवतो, त्याला नशीब फसवते.
वाञ्छितं नूतनं प्राप्य विनश्यति पुरातनम्
हवी असलेली नवी गोष्ट मिळाल्यावर जुनी नष्ट होते.
दैवे कर्मणि पैत्र्ये च पुत्रे बन्धौ न भर्तरि
नशीब, कर्तव्य, वडीलधारी, मुलगा, नातेवाईक यांच्यावर विश्वास ठेवता येतो, पण नवऱ्यावर नाही.
प्राणाधिकं रतिज्ञं साऽमृतदृष्ट्या च पुंश्चली 4.23.
वेश्या स्त्री आपल्या प्रियकराला, जो रमण जाणणारा आहे, प्राणाहूनही अधिक प्रिय मानते आणि त्याच्याकडे अमृतासारख्या नजरेने पाहते.
सर्वेषां स्थलमस्त्येव पुंश्चलीनां न कुत्रचित्
सर्वांना कुठेतरी जागा असते, पण वेश्या स्त्रियांना कुठेच नाही.
निष्कृतिः सर्वभोगान्ते सर्वेषामस्ति निश्चितम्
सर्व भोग संपल्यावर, प्रत्येकाला प्रायश्चित्त नक्कीच करावं लागतं.
अन्यासां कामिनीनां च कीटं हन्तुं च या दया
इतर स्त्रियांमध्ये आणि कामुक स्त्रियांमध्ये, जशी कृमी मारण्याची दया असते.
कान्तं दृष्ट्वा हिनस्त्येव सोपायेनावलीलया
ती आपल्या प्रियकराला पाहिल्यावर, नक्कीच कपट आणि चलाखीने त्याचं नुकसान करते.
पृथिव्यां यानि पापानि पुंश्चलीष्वेव भारते
पृथ्वीवर जी सर्व पापं आहेत, ती भारतातील वेश्या स्त्रियांमध्येच आहेत.
पुंश्चलीपरिपक्वान्नं सर्वपातकनिश्चितम्
वेश्या स्त्रीने शिजवलेलं अन्न हे सर्व पापांचं कारण ठरतं.
अन्नं विष्ठा जलं मूत्रं पुंश्चलीनां च निश्चितम्
वेश्या स्त्रीचं अन्न, विष्ठा, पाणी आणि मूत्र हे सर्व सारखंच असतं.
शतवर्षं कालसूत्रे पचत्येव सुदारुणे
शंभर वर्षे ते काळसूत्रात, अत्यंत भयंकर अवस्थेत शिजत असतं.
आयुः श्रीयशसां हानिरिह लोके परत्र च 4.23.
आयुष्य, संपत्ती आणि कीर्ती यांची हानी या जगात आणि पुढच्या जन्मातही होते.
पुंश्चलीदर्शने पुण्यं यात्रासिद्धिर्भवेद्ध्रुवम्
वेश्या दिसली की पुण्य मिळतं आणि प्रवासात यश नक्कीच मिळतं.
स्नानं दानं व्रतं चैव जपश्च देवपूजनम्
स्नान, दान, व्रत, जप आणि देवांची पूजा—
कथितं कुलटाख्यानं दुर्ज्ञेयं च यथागमम्
वेश्येची ही कथा सांगितली, जी समजायला कठीण आहे, पण शास्त्रात जशी आहे तशीच.
स पुनश्चेतनां प्राप्य तां दृष्ट्वैव बलेः सुतः
पुन्हा शुद्धीवर येऊन, बळीचा मुलगा तिला पाहून—
उवाच कुटिलापाङ्गी पीनश्रोणिपयोधराम्
कातर कटाक्ष असणारी, भरदार कंबर आणि उन्नत स्तन असलेली ती म्हणाली—
साहसिक उवाच स्वयं क्व यासि कं सुभ्रूः पुण्यवन्तं मनोहरम्
तो धाडसी म्हणाला, 'सुंदर भुवई असणाऱ्या, तू एकटी कुठे चालली आहेस? पुण्यवान आणि मनमोहक!'
कल्पान्ते तपसा पूतं भोक्तुं त्वामेव सुन्दरि
'कल्पाच्या शेवटी, तपाने शुद्ध झाल्यावर, सुंदरिनी, मी फक्त तुलाच मिळवू इच्छितो.'
क्रीणीहि रतिपुण्येन मां भृत्यं रतिलोलुपम्
'रतीच्या पुण्याने मला विकत घे, मी तुझा सेवक आहे, रतीसाठी आसुसलेला.'
वाक्यं पीयूषसदृशं सस्मितं वद सुन्दरि 4.23.
'सुंदरिनी, हसत-हसत अमृतासारखी गोड वाणी बोल.'
आसनं देहि कल्याणि स्वोरुं कनकसन्निभम्
'कल्याणी, मला आसन दे, तुझे सोन्यासारखे तेजस्वी उरू.'
तीक्ष्णास्त्रेण कटाक्षेण जर्जरं कुरु भामिनि
'तुझ्या तीक्ष्ण कटाक्षाने, सुंदरिनी, मला पूर्णपणे मोडून टाक.'
अधरोष्ठामृतं स्वादु देहि मे क्षुधिताय च ।। पक्वदाडिमबीजाभं दन्तं दर्शय सुन्दरम
'माझ्या भुकेसाठी तुझे मधुर अधरामृत दे, आणि पिकलेल्या डाळिंबाच्या दाण्यासारखे सुंदर दात दाखव.'
गम्भीरनाभिं त्रिवलीं द्रष्टुमिच्छामि सुन्दरि
'सुंदरिनी, मला तुझी खोल नाभी आणि त्रिवळी पाहायची आहे.'
श्रोणीं पश्यामि ललितां मुनिमानसमोहिनीम्
'मी तुझ्या नाजूक कंबरेकडे पाहतो, जी ऋषींच्या मनालाही मोहून टाकते.'