मुने सर्वं सुविस्तार्य वद संदेहभञ्जन
मुनी, कृपया सर्व काही सविस्तर सांग आणि माझ्या मनातील शंका दूर कर.
श्रीनारायण उवाच पुरा श्रुतं धर्मवक्त्रात्पर्वते गन्धमादने
श्री नारायण म्हणाले: पूर्वी मी धर्माच्या मुखातून, गंधमादन पर्वतावर हे ऐकले होते.
पाद्मकल्पे च वृत्तान्तं विचित्रं सुमनोहरम्
पद्मकल्पात एक अद्भुत आणि अत्यंत मनमोहक घटना घडली होती.
यत्र कल्पे कथा चेयं तत्र त्वमुपबर्हणः
त्या कल्पात हीच गोष्ट घडली आणि त्या वेळी तूच मुख्य पात्र होतास.
पंचाशत्कामिनीनां च पतिः शृङ्गारतत्परः
त्या वेळी तू पन्नास कामिनींचा पती होतास आणि प्रेमात पूर्णपणे रंगून गेलास.
अनुक्षणं पपुस्तास्ते सुन्दरं मुखपङ्कजम्
त्या सर्वजणी प्रत्येक क्षणी तुझ्या सुंदर कमळासारख्या चेहऱ्याकडे पाहून तृप्त होत असत.
तासां प्राणैश्च घटितो विधिना त्वमिव श्रुतम्
नियतीने, जणू त्या सर्वांच्या प्राणांशी तुझं अतूट नातं जुळलं होतं, असं ऐकायला मिळालं.
पुष्पोद्याने च रहसि स्थानेस्थाने मनोरमे 4.23.
फुलांच्या बागेत, एकांतात, आणि विविध रम्य ठिकाणी—
काननेषु च रम्येषु श्मशाने जन्तुवर्जिते
सुंदर वनात आणि जिथे कुणीही जिवंत प्राणी नसतात अशा स्मशानात—
तदा दैवाद्विधेः शापाद्भूत्वा दासीसुतो भवान्
तेव्हा, नियतीच्या शापामुळे, तू दासीचा मुलगा झाला होतास.
असंख्यकल्पजीवी च वैष्णवप्रवरो महान्
तू असंख्य कल्पे जगलास आणि विष्णूचा श्रेष्ठ भक्त म्हणून प्रसिद्ध झालास.
तस्य कल्पस्य वृत्तान्तं मुने मत्तो निशामय
मुनी, आता त्या कल्पाची गोष्ट माझ्याकडून ऐक.
एकदैव बलेः पुत्रो नाम्ना साहसिको बली
एकदा बळीचा एक पुत्र होता, त्याचं नाव साहसिक आणि तो अत्यंत बलवान होता.
चन्देनोक्षितसर्वाङ्गो रत्नभूषणभूषितः
त्याचं संपूर्ण अंग चंदनाने लिपलेलं होतं आणि तो रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेला होता.
एतस्मिन्नन्तरे तेन पथा याति तिलोत्तमा
त्याच वेळी तिलोतमा त्या मार्गाने चालत होती.
चारुचम्पकवर्णाभा रत्नाभरणभूषिता
ती सुंदर चंपक फुलासारखी तेजस्वी दिसत होती आणि रत्नांच्या दागिन्यांनी सजली होती.
स्तनमूरुं मुखेन्दुं च दृष्ट्वा साहसिको युवा 4.23.
साहसिक, तो तरुण, तिची उरं, मांड्या आणि चंद्रासारखं मुख पाहून—
सा ददर्श बलेः पुत्रमतीव सुमनोहरम्
तीने बळीच्या त्या अतिशय देखण्या पुत्राकडे पाहिलं.
शरत्पार्वणचन्द्रास्यं सुस्मितं सुमनोहरम्
तिचं चेहरा शरद ऋतूतील पौर्णिमेच्या चंद्रासारखा, सुंदर हास्याने आणि मन मोहून टाकणारा होता.
क्रीडायै चन्द्रलोकं च गच्छन्ती चन्द्रकामुकी
खेळण्यासाठी ती चंद्रलोकात जायची, चंद्राची इच्छा धरून.
दर्शंदर्शं च तस्यास्य प्रहस्य वक्रचक्षुषा
ती पुन्हा पुन्हा त्याच्याकडे पाहायची, वाकड्या नजरेने हसत.
पुलकांकितसर्वाङ्गं धर्मकर्मसमन्वितम्
तिच्या सर्व अंगावर रोमांच उठले होते, आणि ती धर्म व कर्तव्याने युक्त होती.
विसस्मार शशधरं बलिपुत्रमनोरथा
ती बलीच्या पुत्राच्या इच्छेत गुंतून, चंद्राला विसरली.
पुंश्चल्यां यो हि विश्वस्तो विधिना स विडम्बितः
जे कोणी वेश्या स्त्रीवर विश्वास ठेवतो, त्याला नशीब फसवते.
वाञ्छितं नूतनं प्राप्य विनश्यति पुरातनम्
हवी असलेली नवी गोष्ट मिळाल्यावर जुनी नष्ट होते.
दैवे कर्मणि पैत्र्ये च पुत्रे बन्धौ न भर्तरि
नशीब, कर्तव्य, वडीलधारी, मुलगा, नातेवाईक यांच्यावर विश्वास ठेवता येतो, पण नवऱ्यावर नाही.
प्राणाधिकं रतिज्ञं साऽमृतदृष्ट्या च पुंश्चली 4.23.
वेश्या स्त्री आपल्या प्रियकराला, जो रमण जाणणारा आहे, प्राणाहूनही अधिक प्रिय मानते आणि त्याच्याकडे अमृतासारख्या नजरेने पाहते.
सर्वेषां स्थलमस्त्येव पुंश्चलीनां न कुत्रचित्
सर्वांना कुठेतरी जागा असते, पण वेश्या स्त्रियांना कुठेच नाही.
निष्कृतिः सर्वभोगान्ते सर्वेषामस्ति निश्चितम्
सर्व भोग संपल्यावर, प्रत्येकाला प्रायश्चित्त नक्कीच करावं लागतं.
अन्यासां कामिनीनां च कीटं हन्तुं च या दया
इतर स्त्रियांमध्ये आणि कामुक स्त्रियांमध्ये, जशी कृमी मारण्याची दया असते.