तेजसा दग्धवक्त्रश्च तमुज्जग्राह तत्क्षणे
तेजामुळे त्याचा चेहरा भाजला गेला आणि त्याक्षणी त्याने त्याला पकडले.
चूर्णयित्वा तु लांगूलं शब्दं कृत्वा भयानकम्
त्याच्या शेपटीचा चुरा करून, त्याने भीषण आवाज केला.
बलं च प्रेरयामास मस्तकेन महाबली
महाबलीने आपल्या डोक्याने ताकद लावली.
क्षणेन चेतनां प्राप्य जगाम हरिसन्निधिम्
क्षणात शुद्धीवर येऊन, तो हरिच्या सान्निध्यात गेला.
पुनश्च चेतनां प्राप्य समुत्तस्थौ व्यथाकुलः
पुन्हा शुद्धीवर येऊन, तो वेदनेने व्याकुळ होऊन उठला.
पातयामास भूमौ तं चूर्णयित्वा पुनःपुनः 4.22.
त्याला जमिनीवर आपटून, पुन्हा पुन्हा चिरडले.
यथा खड्गप्रहारेण दानवस्य भवेद्व्यथा
जसा तलवारीच्या घावाने राक्षसाला वेदना होईल,
गोवर्धनं समुत्पाट्य घातयामास तं विभुः
विभूतीने गोवर्धन उचलून त्याच्यावर फेकला.
पर्वतस्य प्रहारेण मूर्च्छामाप महाबलः।। । बभूव जर्जराङ्गश्च रुधिरं च समुद्वमन्
डोंगराच्या प्रहाराने तो महाबली बेशुद्ध पडला; त्याचं अंग ठेचून गेलं आणि तो रक्त ओकू लागला.
क्षणेन चेतनां प्राप्य समुत्तस्थौ रुषाऽसुरः ।। गृहीत्वा पर्वतश्रेष्ठं प्रेरयामास माधवम्
क्षणात शुद्धीवर येऊन, तो असुर रागाने उठला; उत्तम पर्वत उचलून त्याने माधवावर फेकला.
दृष्ट्वा शैलमुत्पतन्तं वेगेन मधुसूदनः
तो पर्वत वेगाने उडताना मधुसूदनाने पाहिला.
पूर्वस्थाने पर्वतं तं स्थापयामास कौतुकात्
मजेत, त्याने तो पर्वत पुन्हा त्याच्या मूळ जागी ठेवला.
उत्पत्य च महावेगाच्चकार वेष्टनं हरेः
तो मोठ्या वेगाने उठून, हरिला घट्ट बांधून टाकले.
प्रगृह्य श्रीहरिं वेगात्कृत्वा मूर्ध्नि महासुरः
त्या महाबलवान असुराने श्रीहरिला जोराने पकडून, आपल्या डोक्यावर ठेवले.
प्रहरं च तयोर्युद्धं निर्लक्षे च बभूव ह
त्यांचा युद्ध एक प्रहरभर तडाखेबंद आणि भेद न करता चालू राहिले.
पुनर्मुहूर्तं युद्धं च बभूव भूतले तयोः 4.22.
पुन्हा एक मुहूर्तभर त्यांचे युद्ध पृथ्वीवर घडले.
मद्भक्तस्य बलेः पुत्रं धन्यं तज्जीवनं परम्
माझा भक्त बळीचा मुलगा धन्य आहे—त्याचे जीवन खरोखरच श्रेष्ठ आहे.
मद्दर्शनं स्वस्तिबीजं परं निर्वाणकारणम्
माझे दर्शन हे कल्याणाचे बीज आहे, आणि तेच सर्वोच्च मुक्तीचे कारण आहे.
इत्येवमुक्त्वा श्रीकृष्णः सस्मार चक्रमुत्तमम्
असे म्हणून श्रीकृष्णाने आपल्या श्रेष्ठ चक्राचा स्मरण केला.
चिक्षेप भ्रामयित्वा च षोडशारमनुत्तमम्
त्याने सोळा तोंड असलेले उत्तम चक्र फिरवून फेकले.
पपात मस्तकं भूमौ दानवस्य महात्मनः
त्या महात्मा दानवाचे डोके जमिनीवर पडले.
विलोक्य हरिलोकं संश्लिष्टं कृष्णपदाम्बुजे
हरिलोक पाहून, तो कृष्णाच्या कमळपादांशी एकरूप झाला.
गगनस्थाः सुराः सर्वे मुनयश्च भृशं मुदा
आकाशात उभे असलेले सर्व देव आणि ऋषी अत्यंत आनंदित झाले.
नेदुर्दुन्दुभयः स्वर्गे ननृतुश्चाप्सरोगणाः
स्वर्गात दुंदुभी वाजल्या आणि अप्सरांचा समूह नाचू लागला.
स्तुत्वा जग्मुः सुराः सर्वे मुनयो हर्षविह्वलाः
स्तुती करून, सर्व देव आणि ऋषी आनंदाने भरून निघाले.
बलश्च बलिनां श्रेष्ठस्तुष्टाव पुरुषोत्तमम् 4.22.
बलवानांमध्ये श्रेष्ठ असलेला बळरामाने पुरुषोत्तमाची स्तुती केली.
दत्त्वा कृष्णबलाभ्यां च प्रपक्वानि फलानि च
त्याने कृष्ण आणि बळरामाला पिकलेली फळे दिली.
भुक्त्वा पीत्वा हरिः शीघ्रं बलेन बालकैः सह
हरिने बळराम आणि मुलांबरोबर जेवून-पिऊन लगेच निघून गेला.
नारद उवाच दुर्वासाः केन दोषेण शशाप दानवेश्वरम्
नारद म्हणाले: दुर्वासांनी कोणत्या दोषामुळे दानवांच्या राजाला शाप दिला?
केन पुण्येन वा नाथ बलिनः श्रीहरेः पदम्
किंवा, प्रभो, कोणत्या पुण्यामुळे त्या बलवानाने श्रीहरिचे चरण मिळवले?