शेषाधारश्च कूर्मस्त्वमंशेन सृष्टिहेतवे
अंशाने तू शेषरूपाने आधार देणारा, आणि कूर्मरूपाने सृष्टीसाठी प्रकट झालास.
रामो दाशरथिस्त्वं च जानक्युद्धारहेतवे
तू दशरथपुत्र राम, जानकीच्या उद्धारासाठी प्रकट झालास.
कलया परशुरामश्च जमदग्निसुतो महान्
कलेच्या अंशाने, तू जमदग्नीपुत्र परशुराम, महान योद्धा आहेस.
अंशेन कपिलस्त्वं च सिद्धानां च गुरोर्गुरुः
अंशाने तू कपिल, सिद्धांचा गुरु आणि गुरूंचा गुरु आहेस.
अंशेन ज्ञानिनां श्रेष्ठो नरनारायणावृषी
अंशाने तू ज्ञानींमध्ये श्रेष्ठ, नर-नारायण ऋषी आहेस.
अधुना कृष्णरूपस्त्वं परिपूर्णतमः स्वयम्
आता तू कृष्णरूपात, सर्वार्थाने पूर्ण, स्वतः प्रकट झाला आहेस.
यशोदाजीवनो नित्यो नन्दैकानन्दवर्धनः 4.22.
यशोदा हिचं जीवन, तो नेहमीच आहे आणि नंदाच्या आनंदात वाढ करणारा एकमेव आहे.
वसुदेवसुतः शान्तो देवकीदुःखभञ्जनः
तो वसुदेवाचा मुलगा, शांत स्वभावाचा, आणि देवकीच्या दुःखाचा नाश करणारा आहे.
पूतनायै मातृगतिं प्रदाता च कृपानिधिः
त्याने पूतनेला आईचं स्थान दिलं आणि तो दयाळूपणाचा खजिना आहे.
स्वेच्छामय गुणातीत भक्तानां भयभञ्जन
तो आपल्या इच्छेने निर्माण झालेला, सगळ्या गुणांपलीकडचा आणि भक्तांच्या भीतीचा नाश करणारा आहे.
हे नाथ गार्दभीयोनेः समुद्धर भवार्णवात्
हे नाथा, मी गाढविणीच्या पोटी जन्मलेलो, मला या संसाराच्या समुद्रातून वाचवा.
वेदा ब्रह्मादयो यं च मुनीन्द्राः स्तोतुमक्षमाः
वेद, ब्रह्मा आणि मोठमोठे ऋषीही ज्याचं योग्य वर्णन करू शकत नाहीत.
एवं कुरु कृपासिन्धो येन मे न भवेज्जनुः
हे कृपासागर, असं काही करा की मला पुन्हा जन्म घ्यावा लागू नये.
ब्रह्मा स्तोता खरः स्तोता नोपहासितुमर्हसि
ब्रह्मा स्तुती करतो, गाढवही स्तुती करतो; तुम्ही उपहासास पात्र नाही.
इत्येवमुक्त्वा दैत्येन्द्रस्तस्थौ च पुरतो हरेः
असं म्हणून दैत्यांचा राजा हरिच्या समोर उभा राहिला.
इदं दैत्यकृतं स्तोत्रं नित्यं भक्त्या च यः पठेत्
जो कोणी हा दैत्याने रचलेला स्तोत्र नेहमी भक्तीने म्हणतो—
इह लोके हरेर्भक्तिमन्ते दास्यं सुदुर्लभम् 4.22.
या जगात हरिप्रती भक्ती आणि त्याची सेवा मिळणं फारच दुर्मिळ आहे.
श्रीनारायण उवाच कथं करोमि संहारमीदृशं भक्तमित्यहो
श्रीनारायण म्हणाले: अशा भक्ताचा नाश मी कसा करू? अहो!
अनुमन्य स्मृतिं तस्य संजहार हरिः स्वयम्
त्याची इच्छा मान्य करून, हरिने त्याची स्मृती स्वतःच काढून घेतली.
दानवो मायया विष्णोर्विसस्मार पुनः स्वकम्
विष्णूच्या मायेमुळे त्या दैत्याने पुन्हा आपली ओळख विसरली.
उवाच श्रीहरिं दैत्यः कोपात्प्रस्फुरिताधरः
दैत्याने श्रीहरींना रागाने थरथरत्या ओठांनी बोलले.
दैत्य उवाच अद्य प्रस्थापयिष्यामि त्वामहं यममन्दिरम्
दैत्य म्हणाला: आज मी तुला यमाच्या घरी पाठवणार आहे.
आयासि जीवनाकाङ्क्षी मम तालवनं शिशो
अरे मुला, तू जीव वाचवण्यासाठी माझ्या तालवनात आला आहेस.
न कंसो न जरासन्धो नरको न समो मम
कंस, जरासंध किंवा नरक यापैकी कोणीही माझ्या बरोबरीचा नाही.
नहि संहारकर्ता च मां संहर्तुं क्षमः शिवः
शिव हा संहार करणारा असला तरी मला नष्ट करण्याची त्याची ताकद नाही.
मम तालतरून्भङ्क्त्वा पातयित्वा फलानि च
माझ्या ताडाच्या झाडांना तोडून, त्यावरची फळं खाली पाडली,
कस्त्वं वद बटो सत्यं कमनीयोऽतिसुन्दरः 4.22.
अरे मुला, तू कोण आहेस? खरं खरं सांग. तू फारच मोहक आणि सुंदर दिसतोस.
इत्युक्त्वा मस्तके कृत्वा प्रेरयित्वा तु तं बली
असं म्हणून, त्या बलाढ्याने त्याला डोक्यावर उचललं आणि फेकून दिलं.
पातयित्वा च तं भूमौ विषाणाभ्यां जघान सः
त्याला जमिनीवर आपटून, आपल्या शिंगांनी त्याला मारलं.
दैत्यो भग्नविषाणश्च तमीशं कोपयन्मुने
त्या राक्षसाचे शिंग तुटले आणि तो रागाने त्या प्रभूला चिडवू लागला, हे मुनी.