उज्झितं सन्तमीशं च दृष्ट्वा दैत्यो मुमोच ह
शांत आणि सोडून दिलेला ईश्वर पाहून, त्या दैत्याने आपली पकड सोडली.
कृष्णदर्शनमात्रेण बभूवास्य पुरा स्मृतिः
फक्त कृष्णाचे दर्शन होताच, त्याला पूर्वीची आठवण परत आली.
तेजःस्वरूपमीशं तं दृष्ट्वा तुष्टाव दानवः
तेजस्वी रूपातील प्रभू पाहून, त्या दैत्याने त्याचे स्तुती केली.
दानव उवाच राज्यहर्ता च श्रीहर्ता सुतलस्थलदायकः
दैत्य म्हणाला — राज्य हिरावणारा, लक्ष्मी हिरावणारा, सुतल लोक देणारा,
बलिर्भक्तिवशो वीरः सर्वेशो भक्तवत्सलः
भक्तिभावाने बांधलेला बलिराजा, सर्वांचा स्वामी, भक्तांवर प्रेम करणारा,
मुनेर्दुर्वाससः शापादीदृशं जन्म कुत्सितम्
मुनी दुर्वासांच्या शापामुळे, मला असे हीन जन्म मिळाले.
षोडशारेण चक्रेण सुतीक्ष्णेनातितेजसा 4.22.
सोळा आरे असलेल्या, अत्यंत धारदार आणि तेजस्वी चक्राने,
त्वमंशेन वराहश्च समुद्धर्तुं वसुन्धराम्
तू आपल्या अंशाने वराह झाला, पृथ्वीला वर काढण्यासाठी.
त्वं नृसिंहः स्वयं पूर्णो हिरण्यकशिपोर्वधे
तूच पूर्ण नरसिंह, हिरण्यकशिपूच्या वधासाठी प्रकट झाला.
त्वं च वेदोद्धारकर्ता मीनांशेन दयानिधे
मीनाच्या अंशाने, दयामय, तू वेदांचे रक्षण करणारा आहेस.
शेषाधारश्च कूर्मस्त्वमंशेन सृष्टिहेतवे
अंशाने तू शेषरूपाने आधार देणारा, आणि कूर्मरूपाने सृष्टीसाठी प्रकट झालास.
रामो दाशरथिस्त्वं च जानक्युद्धारहेतवे
तू दशरथपुत्र राम, जानकीच्या उद्धारासाठी प्रकट झालास.
कलया परशुरामश्च जमदग्निसुतो महान्
कलेच्या अंशाने, तू जमदग्नीपुत्र परशुराम, महान योद्धा आहेस.
अंशेन कपिलस्त्वं च सिद्धानां च गुरोर्गुरुः
अंशाने तू कपिल, सिद्धांचा गुरु आणि गुरूंचा गुरु आहेस.
अंशेन ज्ञानिनां श्रेष्ठो नरनारायणावृषी
अंशाने तू ज्ञानींमध्ये श्रेष्ठ, नर-नारायण ऋषी आहेस.
अधुना कृष्णरूपस्त्वं परिपूर्णतमः स्वयम्
आता तू कृष्णरूपात, सर्वार्थाने पूर्ण, स्वतः प्रकट झाला आहेस.
यशोदाजीवनो नित्यो नन्दैकानन्दवर्धनः 4.22.
यशोदा हिचं जीवन, तो नेहमीच आहे आणि नंदाच्या आनंदात वाढ करणारा एकमेव आहे.
वसुदेवसुतः शान्तो देवकीदुःखभञ्जनः
तो वसुदेवाचा मुलगा, शांत स्वभावाचा, आणि देवकीच्या दुःखाचा नाश करणारा आहे.
पूतनायै मातृगतिं प्रदाता च कृपानिधिः
त्याने पूतनेला आईचं स्थान दिलं आणि तो दयाळूपणाचा खजिना आहे.
स्वेच्छामय गुणातीत भक्तानां भयभञ्जन
तो आपल्या इच्छेने निर्माण झालेला, सगळ्या गुणांपलीकडचा आणि भक्तांच्या भीतीचा नाश करणारा आहे.
हे नाथ गार्दभीयोनेः समुद्धर भवार्णवात्
हे नाथा, मी गाढविणीच्या पोटी जन्मलेलो, मला या संसाराच्या समुद्रातून वाचवा.
वेदा ब्रह्मादयो यं च मुनीन्द्राः स्तोतुमक्षमाः
वेद, ब्रह्मा आणि मोठमोठे ऋषीही ज्याचं योग्य वर्णन करू शकत नाहीत.
एवं कुरु कृपासिन्धो येन मे न भवेज्जनुः
हे कृपासागर, असं काही करा की मला पुन्हा जन्म घ्यावा लागू नये.
ब्रह्मा स्तोता खरः स्तोता नोपहासितुमर्हसि
ब्रह्मा स्तुती करतो, गाढवही स्तुती करतो; तुम्ही उपहासास पात्र नाही.
इत्येवमुक्त्वा दैत्येन्द्रस्तस्थौ च पुरतो हरेः
असं म्हणून दैत्यांचा राजा हरिच्या समोर उभा राहिला.
इदं दैत्यकृतं स्तोत्रं नित्यं भक्त्या च यः पठेत्
जो कोणी हा दैत्याने रचलेला स्तोत्र नेहमी भक्तीने म्हणतो—
इह लोके हरेर्भक्तिमन्ते दास्यं सुदुर्लभम् 4.22.
या जगात हरिप्रती भक्ती आणि त्याची सेवा मिळणं फारच दुर्मिळ आहे.
श्रीनारायण उवाच कथं करोमि संहारमीदृशं भक्तमित्यहो
श्रीनारायण म्हणाले: अशा भक्ताचा नाश मी कसा करू? अहो!
अनुमन्य स्मृतिं तस्य संजहार हरिः स्वयम्
त्याची इच्छा मान्य करून, हरिने त्याची स्मृती स्वतःच काढून घेतली.
दानवो मायया विष्णोर्विसस्मार पुनः स्वकम्
विष्णूच्या मायेमुळे त्या दैत्याने पुन्हा आपली ओळख विसरली.