भक्तध्यानाय सेवायै नानारूपधरं वरम्
भक्ती, ध्यान आणि सेवा यासाठी त्याने अनेक रूपे घेतली.
कुत्रचिद्राधया सार्धं गच्छन्तं रासमंडलम् 4.21.
कुठेतरी राधेसोबत जात असताना, रासमंडळात—
नारायण उवाच 4.21.
नारायण म्हणाले:
शुक्लरक्तपीतश्यामाभिधानगुणशालिने 4.21.
श्वेत, लाल, पिवळा आणि काळा या नावांनी ओळखली जाणारी, गुणांनी युक्त असलेली देवी,
राजत्वं चिरजीवित्वं सुधियो गणयन्ति किम् 4.21.
राजपद किंवा दीर्घायुष्य यांना ज्ञानी लोक का मोठे मानतात?
स्तोत्रं तस्मै पुरा दत्तं ब्रह्मणा तत्सुदुर्लभम् 4.21.
त्याला ब्रह्मदेवाने एक स्तोत्र पूर्वी दिले होते, जे फार दुर्मिळ आहे.
या यस्य विद्या प्राचीना न तां त्यजति निश्चितम् सुखदं मोक्षदं सारं भवबन्धविमोचनम्
ज्याच्याकडे जी विद्या पूर्वीपासून आहे, तो ती नक्कीच सोडत नाही; ती सुख, मोक्ष, सार आणि संसारबंधनातून मुक्ती देते.
एकदा राधिकानाथो बलेन सह बालकैः
एकदा राधिकेचा स्वामी, बलराम आणि इतर मुलांबरोबर होता.
वृक्षाणां रक्षिता दैत्यः खर रूपी च धेनुकः
वृक्षांचे रक्षण करणारा दैत्य, गाढवाच्या रूपातील धेनुक, तिथे होता.
शरीरं पर्वतसमं कूपतुल्ये च लोचने
त्याचे शरीर डोंगरासारखे मोठे होते आणि डोळे विहिरीसारखे खोल होते.
शतहस्तपरिमिता जिह्वा लोला भयानका
त्याची जीभ शंभर हात लांब, सतत हलणारी आणि भीतीदायक होती.
दृष्ट्वा तालवनं बाला हर्षमापुरनिन्दिताः
ताळवन पाहून निष्पाप मुले आनंदित झाली.
बाला ऊचुः महाबल बलभ्रातः समस्तबलिनां वर
मुले म्हणाली: 'हे महाबलवान, बलरामाचे भाऊ, सर्व बलवानांमध्ये श्रेष्ठ,'
अवधानं कुरु विभो क्षणार्द्धं नो निवेदने
'हे प्रभो, आमच्या विनंतीकडे क्षणभर लक्ष द्या.'
स्वादूनि सुन्दराण्येव पश्य तालफलानि च
'या जंगलातली ही गोड आणि सुंदर ताळफळे पहा.'
नानावर्णानि पुष्पाणि पक्वानि दुर्लभानि च
'इथे अनेक रंगांची फुले आणि दुर्मिळ, पिकलेली फळे आहेत.'
किं त्वत्र दैत्यो बलवान्खररूपी च धेनुकः 4.22.
'पण इथे एक बलाढ्य दैत्य, गाढवाच्या रूपातील धेनुक, आहे.'
दुर्निवार्यश्च सर्वेषां कंसस्य सचिवो महान्
'तो सर्वांना आवरता येत नाही आणि कंसाचा मोठा मंत्री आहे.'
सुविचार्य जगत्कान्त वद नो वदतां वर
'हे जगाचे प्रिय, नीट विचार करून आम्हाला सांगा, बोलणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ!'
बालकानां वचः श्रुत्वा भगवान्मधुसूदनः
मुलांची वचने ऐकून, भगवंत मधुसूदन
श्रीकृष्ण उवाच वृक्षान्भङ्क्त्वा चालयित्वा फलानि खादताभयम्
श्रीकृष्ण म्हणाले, "झाडं मोडा, हलवा आणि त्यांची फळं खा, काही भीती नाही."
श्रीकृष्णाज्ञां समादाय बालका बलशालिनः
श्रीकृष्णाची आज्ञा मानून, बलवान मुलांनी ती स्वीकारली.
नानाप्रकारवर्णानि स्वादूनि सुन्दराणि च
त्यांना अनेक रंगांची, गोड आणि सुंदर फळं मिळाली.
केचिद्बभञ्जुर्वृक्षाश्च चालयामासुरेव च
काहींनी झाडं मोडली, तर काहींनी ती हलवली.
अवरुह्य तरुभ्यश्च बालका बलशालिनः
बलवान मुलं झाडांवरून खाली उतरली.
महाबलं महाकायं घोरं गर्दभरूपिणम्
एक प्रचंड बलवान, मोठ्या शरीराचा, भीषण आणि गाढवाच्या रूपात असलेला जीव तिथे आला.
तं दृष्ट्वा रुरुदुः सर्वे फलानि तत्यजुर्भिया 4.22.
त्याला पाहून सगळ्या मुलांनी भीतीने ओरडले आणि हातातली फळं खाली टाकली.
अस्मान्रक्ष समागच्छ हे कृष्ण करुणानिधे
"आमचं रक्षण कर, ये श्रीकृष्ण, दयामय!"
हे कृष्ण हे कृष्ण हरे मुरारे गोविन्द दामोदर दीनबन्धो
"श्रीकृष्ण, श्रीकृष्ण, हरे, मुरारि, गोविंद, दामोदर, दीनबंधू!"
भयेऽभये वाथ शुभेऽशुभे वा सुखेषु दुःखेषु च दीननाथ
"भीती असो वा नसो, शुभ असो वा अशुभ, सुखात किंवा दुःखात, दीनांचे नाथ!"