(तु. ब्रह्मवैवर्त २.१०.४९) आमान्नं हरये दत्त्वा कृत्वा पाकं च खादति
कच्चे अन्न श्रीहरीला अर्पण करून, नंतर शिजवून ते खातो.
अधिकारो न शूद्राणां हरेरप्यर्चने तथा
शूद्रांना श्रीहरीच्या पूजेतही अधिकार नाही.
भस्मीभूतानि सर्वाणि भविष्यन्ति न संशयः
सर्व काही राख होते, यात शंका नाही.
दत्त्वा विशिष्टजीवेभ्यो विशिष्टं फलमाप्नुयात् 4.21.
विशिष्ट जीवांना दिल्यास विशेष फळ मिळते.
शूद्राणां द्विगुणं पुण्यं वैश्येभ्योऽन्नं प्रदाय च क्षत्त्रियाणां शतगुणं विप्रेभ्योऽन्नं प्रदाय च
शूद्रांना अन्न दिल्यास दुप्पट पुण्य मिळते; वैश्यांना दिल्यास आणि क्षत्रियांना अन्न दिल्यास शंभरपट पुण्य मिळते; ब्राह्मणांना दिल्यास—
विप्राणां च शतगुणं शास्त्रज्ञे ब्राह्मणे फलम्
ब्राह्मणांना, विशेषतः शास्त्रज्ञ ब्राह्मणाला दिल्यास, शंभरपट फळ मिळते.
स चान्नं हरये दत्त्वा भुङ्क्ते भक्त्या च सादरम्
तो अन्न श्रीहरीला अर्पण करून, भक्तीने आणि आदराने खातो.
तत्फलं लभते नूनं भक्तब्राह्मणभोजने
भक्त ब्राह्मणांना जेवू घातल्याने तो नक्कीच ते फळ मिळवतो.
भवन्ति सिद्धाः शाखाश्च यथा मूलनिषेचनात्
मुळांना पाणी घातल्यावर जसे फांद्या आणि कोंब बहरतात तसेच होते.
सर्वे देवाश्च रुष्टाश्चेद्देवैः कः किं करिष्यति
सर्व देवता रागावले तर कोण काय करू शकतो?
गा वर्धयति नित्यं यस्तेन गोवर्धनः स्मृतः
जो नेहमी गायी वाढवतो त्याला गोवर्धन म्हणतात.
नित्यं ददाति गोभ्यो यो नवीनानि तृणानि च
जो नेहमी गायींना नवीन गवत देतो—
सर्वव्रतोपवासेषु सर्वेष्वेव तपःसु च
सर्व व्रत, उपवास आणि सर्व तपश्चर्येत—
भुवः पर्यटने यत्तु सर्ववाक्येषु यद्भवेत् 4.21.
जगात फिरताना आणि सर्व वचनांमध्ये जे काही असते—
तत्पुण्यं लभते प्राज्ञो गोभ्यो दत्त्वा तृणानि च
शहाणा माणूस गायींना गवत दिलं, तर त्याला तसंच पुण्य मिळतं.
ब्रह्महत्या भवेत्तस्य प्रायश्चित्ताद्विशुध्यति
त्याच्यावर ब्राह्मणहत्येचं पाप येतं, पण प्रायश्चित्त केल्याने तो शुद्ध होतो.
तद्गुह्येषु स्वयं लक्ष्मीस्तिष्ठत्येव सदा पितः
त्या गुप्त ठिकाणी, बाबा, लक्ष्मी स्वतः नेहमी वास करते.
तीर्थस्नातो भवेत्सद्यो जयस्तस्य पदेपदे
तो तिथे स्नान केल्यासारखा पवित्र होतो आणि प्रत्येक पावलावर त्याला यश मिळतं.
प्राणांस्त्यक्ता नरस्तत्र सद्यो मुक्तो भवेद्ध्रुवम्
जो माणूस तिथे प्राण सोडतो, तो लगेचच आणि नक्कीच मुक्त होतो.
ब्रह्महत्यासमं पापं भवेत्तस्य न संशयः
त्याला जे पाप लागतं, ते ब्राह्मणहत्येसारखंच असतं, यात शंका नाही.
कालसूत्रं च ते यान्ति यावच्चन्द्रदिवाकरौ
चंद्र आणि सूर्य ज्या काळापर्यंत आहेत, त्या काळसूत नरकात ते जातात.
आनन्दयुक्तो नन्दश्च तमुवाच स्मिताननः पौर्वापरीयं पूजेति महेन्द्रस्य महात्मनः
आनंदाने भरलेला, हसतमुख नंद त्याला म्हणाला: 'ही प्राचीन आणि पुढील पूजा महेंद्र या महात्म्यासाठी आहे.'
पूजयन्ति व्रजस्थाश्च महेन्द्रं पुरुषक्रमात् 4.21.
व्रजातील लोकही योग्य क्रमाने महेंद्राची पूजा करतात.
हस्ती समुद्रादादाय करेण जलमीप्सितम् 4.21.
हत्तीने आपल्या सोंडेने समुद्रातून हव्या त्या पाण्याचा घेतला घोट—
यस्याज्ञया सदा वाति जगत्प्राणो जगत्त्रये 4.21.
ज्याच्या आज्ञेने तीनही जगातला प्राणवायू नेहमी वाहतो—
निमेषाद्यस्य पतनं निर्गुणस्यात्मनः प्रभोः
डोळ्यांची पापणी लवणे आणि इतर हालचाली त्या निर्गुण परमात्म्याच्याच आहेत.
पर्वतस्यमुनींद्राणां चकार पूजनं तदा 4.21.
तेव्हा त्याने पर्वताची आणि श्रेष्ठ ऋषींची पूजा केली.
स्तुत्वा नत्वा रामकृष्णौ मुनयो ब्राह्मणा ययुः 4.21.
राम आणि कृष्ण यांना वंदन करून आणि स्तुती करून, ऋषी आणि ब्राह्मण निघून गेले.
यत्र गेहे स्तोत्रमिदं यश्च जानाति पुण्यवान्
ज्या घरात हा स्तोत्र पुण्यवान माणूस जाणतो—
सहामरगणं मोघं चकारस्तंभनं विभुः 4.21.
प्रभूंनी देवांच्या सगळ्या प्रयत्नांना व्यर्थ करून त्यांना स्तंभित केलं.