स्वर्णपीठानि च ब्रह्मन्नाजग्मुर्यष्टिसन्निधिम्
ब्राह्मणांनो, यज्ञाच्या ठिकाणी सोन्याचे सिंहासन आणले गेले.
नानाविधानि वाद्यानि चारूणि मधुराणि च
अनेक प्रकारची वाद्ये, सुंदर आणि मधुर ध्वनी करणारी.
छागलानां सहस्राणि महिषाणां शतानि च
हजारो शेळ्या आणि शेकडो म्हशी.
बालकानां बालिकानां वृक्षाणां वृक्षयोषिताम् 4.21.
मुलगे, मुली, झाडे आणि वृक्षयोषिती.
गायकानां च संगीतं नर्तकानां च नर्तनम्
गायकांचे गाणे आणि नर्तकांचे नृत्य.
रंभोर्वशी मेनका च घृताची मोहिनी रतिः
रंभा, उर्वशी, मेनका, घृताची, मोहिनी आणि रती.
चन्द्रप्रभा सुप्रभा च रत्नमाला मदालसा
चंद्रप्रभा, सुप्रभा, रत्नमाला आणि मदालसा.
तासां नृत्येन गीतेन स्तनास्यश्रोणिदर्शनात्
त्यांच्या नृत्याने, गाण्याने आणि स्तन, चेहरा, कंबर दाखविल्याने.
एतस्मिन्नन्तरे शीघ्रमाजगाम हरिः स्वयम्
इतक्यात, श्रीहरी स्वतःच तिथे झपाट्याने आले.
दृष्ट्वा तं च जनाः सर्वे संभ्रान्ता हर्षविह्वलाः
त्यांना पाहून सर्व लोक गोंधळले, आनंदाने भारावून गेले.
क्रीडास्थानात्समायान्तं शान्तं सुन्दरविग्रहम्
तो खेळाच्या जागेतून परत येताना शांत आणि सुंदर देहधारण करून दिसला.
सद्रत्नसारभूषाभिर्भूषितं कौस्तुभेन च
त्याच्या अंगावर उत्तम रत्नांची आणि कौस्तुभ मणीची शोभा होती.
शरन्मध्याह्नपद्मास्यं पश्यन्तं रत्नदर्पणे
त्याचा चेहरा शरद ऋतूतील मध्यान्ही फुललेल्या कमळासारखा होता आणि तो रत्नमय आरशात पाहत होता.
शशाङ्केन यथाऽऽकाशं भालमध्यविराजितम् 4.21.
त्याचे कपाळ आकाशात चंद्र उजळतो तसे मधोमध उजळून निघाले होते.
बकपङ्क्त्या यथाऽऽकाशं शारदीयं सुनिर्मलम्
शरद ऋतूतील निर्मळ आकाशात बगळ्यांची रांग जशी दिसते, तसा तो निर्मळ आणि स्वच्छ भासत होता.
विभान्तं विद्युता शश्वन्नवनिं नीरदं यथा
नव्या ढगावर वीज चमकते तसे तो सतत तेजाने उजळून निघाला होता.
यथेन्द्रधनुषा भाति विभातं भगणैर्नभः
इंद्रधनुष्याच्या रंगांनी आकाश जसे उजळते, तसे तो तेजस्वी दिसत होता.
शरत्प्रफुल्लपद्मं च द्युमणेः किरणैर्यथा
शरद ऋतूतील पूर्ण फुललेल्या कमळावर सूर्यकिरणांची जशी शोभा असते, तशी त्याची कांती होती.
प्रणम्य वासयामासू रत्नसिंहासने शुभे
त्याला वंदन करून, सुंदर रत्नांनी मढवलेल्या सिंहासनावर बसवले.
यथा बभौ शरच्चन्द्रो ज्योतिषामन्तरे च खे
तो आकाशातील तार्यांमध्ये शरद ऋतूतील चंद्रासारखा तेजस्वी दिसत होता.
स्वेच्छामयं गुणातीतं ज्योतीरूपं सनातनम् सर्वेषां दुर्लभां नीतिं नीतिशास्त्रविशारदः
तो आपल्या इच्छेने प्रकटलेला, गुणांच्या पलीकडचा, प्रकाशमय, सनातन, सर्वांना दुर्मिळ अशी नीती असलेला आणि नीतीशास्त्राचा जाणकार होता.
श्रीकृष्ण उवाच
श्रीकृष्ण म्हणाले:
आराध्यः कश्च का पूजा किं फलं पूजने भवेत्
कोणाची पूजा करावी, पूजा कशी असावी आणि त्या पूजेचे फळ काय मिळते?
देवे रुष्टे भवेत्किं वा पूजायाः प्रतिबन्धके 4.21.
देव रागावला तर पूजेत कोणती अडचण येते?
काचिद्ददात्यत्र फलं परत्रेह न काचन
इथे केलेली पूजा या जगात किंवा पुढील जन्मात काही फळ देते का, की नाही?
अवेदविहिता पूजा सर्वहानिकरण्डिका
वेदांनी सांगितलेली पूजा नसली तर ती सर्व प्रकारच्या हानीस कारणीभूत ठरते.
दृष्टो देवस्त्वया कस्मिन्पूजेयं चानुसारिणी
तू कोणता देव पाहिला आहेस आणि ही पूजा कोणासाठी करावी?
साक्षाद्भुङ्क्ते च यो देवः सुप्रशस्तं तदर्चनम्
ज्या पूजेत देव स्वतः प्रत्यक्षपणे अर्पण स्वीकारतो, ती पूजा अत्यंत प्रशंसनीय आहे.
ब्राह्मणे परितुष्टे च संतुष्टाः सर्वदेवताः
ब्राह्मण संतुष्ट झाला की सर्व देवता संतुष्ट होतात.
पूजिता ब्राह्मणा येन पूजिताः सर्वदेवताः
ज्याने ब्राह्मणांची पूजा केली, त्याने सर्व देवतांची पूजा केली असे समजावे.