सर्वेन्द्रियस्वरूपं च विराड्रूपं नमाम्यहम्
तो सर्व इंद्रियांचा मूळ आहे, विराट रूप धारण करणारा, त्याला मी वंदन करतो.
सर्वमन्तस्वरूपं च नमामि परमेश्वरम्
सर्व मंत्रांचा मूर्तिमंत स्वरूप असलेल्या परमेश्वराला मी वंदन करतो.
स्वतन्त्रमस्वतन्त्रं च यशोदानन्दनं भजे
स्वतंत्र आणि परावलंबी असलेल्या यशोदेच्या पुत्राची मी भक्ती करतो.
ध्यानासाध्यं विद्यमानं योगीन्द्राणां गुरुं भजे
ध्यानाने प्राप्त होणारा, सदैव अस्तित्वात असलेला आणि श्रेष्ठ योग्यांचा गुरु असलेल्या त्याची मी भक्ती करतो.
गोपीभिः सेव्यमानं च तं धरेशं नमाम्यहम्
गोपिकांनी सेवा केलेल्या त्या धराधिपतीस मी वंदन करतो.
योगीशं योगसाध्यं च नमामि शिवसेवितम् ।।4.20.
योग्यांचा स्वामी, योगाने प्राप्त होणारा आणि शिवाने सेविलेला त्याला मी वंदन करतो.
मन्त्रसिद्धिस्वरूपं तं नमामि च परात्परम्
मंत्रसिद्धीचे मूर्तिमंत रूप आणि परात्पर असलेल्या त्याला मी वंदन करतो.
पुण्यप्रदं च शुभदं शुभबीजं नमाम्यहम्
पुण्य देणारा, शुभ घडवणारा आणि शुभाचा बीज असलेल्या त्याला मी वंदन करतो.
निपत्य दण्डवद्भूमौ रुरोद प्रणनाम च
तो भूमीवर दंडवत घालून पडला, रडला आणि नमस्कार केला.
ब्रह्मणा च कृतं स्तोत्रं नित्यं भक्त्या च यः पठेत्
जो कोणी ब्रह्मदेवांनी रचलेले हे स्तोत्र रोज भक्तीने पठण करतो—
लभते दास्यमतुलं स्थानमीश्वरसन्निधौ
त्याला अतुलनीय दास्य आणि ईश्वराच्या सान्निध्यात स्थान मिळते.
श्रीनारायण उवाच श्रीकृष्णो बालकैः सार्धं जगाम स्वालयं विभुः
श्रीनारायण म्हणाले: श्रीकृष्ण आपल्या मित्रांसह आपल्या घरी गेला.
गावो वत्साश्च बालाश्च जग्मुर्वर्षान्तरे गृहम्
गायी, वासरे आणि मुले पावसाळा संपल्यावर घरी परतले.
गोपा गोपालिका किंचित्तत्कर्तुं न क्षमास्तदा
त्या वेळी गवळण आणि गवळ्यांना काहीच करता आले नाही.
इत्येवं कथितं सर्वं श्रीकृष्णचरितं शुभम्
अशा प्रकारे श्रीकृष्णाची सर्व पुण्यकारी कृत्ये सांगितली गेली.
श्रीनारायण उवाच दुन्दुभिं वादयामास शक्रयागकृतोद्यमः
श्रीनारायण म्हणाले: इंद्राच्या यज्ञाची तयारी सुरू झाली आणि दुंदुभी वाजवली गेली.
दधि क्षीरं घृतं तक्रं नवनीतं गुडं मधु
दही, दूध, तूप, ताक, लोणी, गूळ आणि मध
येये सन्त्यत्र नगरे गोपा गोप्यश्च बालकाः
या नगरीत जे गोप, गोपी आणि मुले आहेत
इत्येवं श्रावयामास स्वयमेव मुदाऽन्वितः
त्याने स्वतः आनंदाने हे सर्वांना मोठ्याने सांगितले.
ददौ तत्र क्षौमवस्त्रं मालाजालं मनोहरम्
तेथे त्याने सुंदर रेशमी वस्त्रे आणि आकर्षक माळा दिल्या.
स्नातः कृताह्निको भक्त्या धृत्वा धौते च वाससी
स्नान करून, नित्यकर्म आटोपून, भक्तीभावाने धुतलेली वस्त्रे परिधान केली.
नानाप्रकारपात्रैश्च ब्राह्मणैश्च पुरोहितैः
विविध प्रकारच्या भांड्यांसह ब्राह्मण आणि पुरोहित होते.
एतस्मिन्नन्तरे तत्राजग्मुर्नगरवासिनः
इतक्यात त्या ठिकाणी नगरातील रहिवासी आले.
आजग्मुर्मुनयः सर्वे ज्वलन्तं ब्रह्मतेजसा
सर्व ऋषी ब्रह्मतेजाने तेजस्वी होऊन तेथे आले.
गर्गश्च गालवश्चैव शाकल्यः शाकटायनः 4.21.
गर्ग, गालव, शाकल्य आणि शाकटायन
सौभरिर्वामदेवश्च याज्ञवल्क्यश्च पाणिनिः
सौभरि, वामदेव, याज्ञवल्क्य आणि पाणिनी
कृष्णद्वैपायनः शृङ्गी सुमन्तुर्जैमिनिः कचः
कृष्णद्वैपायन, श्रृंगी, सुमंतु, जैमिनी आणि कच
ब्राह्मणाश्च कतिविधा भिक्षुका बन्दिनस्तथा
अनेक ब्राह्मण, भिक्षुक आणि गायकही आले.
दृष्ट्वा मुनीन्द्रान्नन्दश्च ब्राह्मणान्भूमिपांस्तथा
महर्षी, ब्राह्मण आणि राजे पाहून नंदाने त्यांना ओळखले.
प्रणम्य वासयामास मुनीन्द्रान्विप्रभूमिपान्
त्याने महर्षी, ब्राह्मण आणि राजांना वंदन करून त्यांची योग्य व्यवस्था केली.