शरन्मध्याह्नपद्मानां प्रभामोचनलोचनम्
त्याच्या डोळ्यांनी शरद ऋतूच्या मध्यान्हीच्या कमळांचे तेजही फिके पडले.
कौस्तुभेन मणीन्द्रेण वक्षःस्थलसमुज्ज्वलम्
त्याच्या छातीवर कौस्तुभ मणीमुळे तेज झळकत होते.
एवंभूतं प्रभुं दृष्ट्वा प्रणनामातिविस्मितः
असा अद्भुत प्रभू पाहून तो फारच आश्चर्यचकित होऊन वाकला.
यद्दृष्टं हृदयाम्भोजे तद्रूपं बहिरेव च
ज्या रूपाचे दर्शन त्याने हृदयातील कमळात केले होते, तेच रूप प्रत्यक्ष डोळ्यांसमोर उभे होते.
तत्र वृन्दावने सर्वं दृष्ट्वा कृष्णसमं मुने
मुनी, त्या वृंदावनात त्याने सर्वत्र कृष्णासारखेच रूप पाहिले.
गावो वत्साश्च बालाश्च लतागुल्माश्च वीरुधः 4.20.
गायी, वासरे, मुले, वेल, झुडपे आणि झाडे—
दृष्ट्वैवं परमाश्चर्यं पुनर्ध्यानं चकार ह
असे अद्भुत दृश्य पाहून त्याने पुन्हा ध्यान लावले.
क्व च वृक्षः क्व वा शैलः क्व मही क्व च सागराः
कुठे झाड, कुठे डोंगर, कुठे पृथ्वी, आणि कुठे समुद्र?
क्व चात्मा क्व जगद्बीजं क्व स्वर्गः क्वायमेव च
आत्मा कुठे आहे, विश्वाचं बीज कुठे आहे, स्वर्ग कुठे आहे आणि हे जगच कुठे आहे?
क्व कृष्णो जगतां नाथः क्व वा मायाविभूतयः
कृष्ण, जो सर्व जगाचा स्वामी आहे, तो कुठे आहे आणि त्याच्या मायेमधल्या शक्ती कुठे आहेत?
किं स्तौमि किं करोमीति मनसैवं प्रगृह्य च
मी काय स्तुती करू, मी काय करू — असं मनात विचार करत,
सुखं योगासनं कृत्वा बभूव संपुटाञ्जलिः
तो सुखाने योगासनावर बसला आणि दोन्ही हात जोडून नमस्कार केला.
इडां सुषुम्नां मध्यां च पिङ्गलां नलिनीं धुराम्
त्याने इडा, सुषुम्ना, पिंगला, कमळ आणि देहाचा आधार यांच्यावर लक्ष केंद्रित केलं.
मूलाधारं स्वाधिष्ठानं मणिपूरं मनोहरम्
मूलाधार, स्वाधिष्ठान आणि सुंदर मणिपूर या केंद्रांवर त्याने मन लावलं.
लङ्घनं कारयित्वा च तत्षट्चक्रं क्रमाद्विधिः
ऊर्जा वर नेऊन, त्याने ठरलेल्या क्रमाने सहा चक्रं पार केली.
निबध्य वायुं मध्यां तामानीय हृदयाम्बुजम् 4.20.
वायू मध्यभागी रोखून, तो हृदयाच्या कमळात नेला.
एवं कृत्वा तु निष्पन्दो यो दत्तो हरिणा पुरा
असं केल्यावर, तो पूर्ण शांत झाला, जसं पूर्वी हरिने शिकवलं होतं.
मुहूर्तं च जपं कृत्वा ध्यायंध्यायं पदाम्बुजम्
थोडा वेळ जप करून, त्याने पुन्हा पुन्हा चरणकमळांचं ध्यान केलं.
तत्तेजसोऽन्तरे रूपमतीव सुमनोहरम्
त्या तेजात एक अतिशय सुंदर रूप प्रकट झालं.
श्रुतिमूलस्थलन्यस्तज्वलन्मकरकुण्डलम्
कानाच्या मुळाशी तेजस्वी मकराकृती कुंडलं झळकत होती.
यद्दृष्टं ब्रह्मरन्ध्रे च हृदि तद्बहिरेव च
जे ब्रह्मरंध्रात, हृदयात आणि बाहेरही दिसलं,
यत्स्तोत्रं च पुरा दत्तं हरिणैकार्णवे मुने
मुनिवर, जे स्तोत्र पूर्वी हरिने एका महासागरात दिलं होतं,
ब्रह्मोवाच सर्वानिर्वचनीयं तं नमामि शिवरूपिणम्
ब्रह्मा म्हणाला — मी त्या सर्व वर्णनातीत, शिवस्वरूप असलेल्या परमेश्वराला वंदन करतो.
नवीनजलदाकारं श्यामसुन्दरविग्रहम्
नव्या पावसाच्या मेघासारखं, श्यामसुंदर रूप असलेला,
स्वात्मारामं पूर्णकामं जगद्व्यापिजगत्परम्
स्वतःमध्ये आनंदी, सर्व इच्छा पूर्ण झालेला, जगात सर्वत्र असलेला आणि जगापलीकडे असलेला,
सर्वाधारं सर्ववरं सर्वशक्तिसमन्वितम् 4.20.
सर्वांचा आधार, सर्वांत श्रेष्ठ, आणि सर्व शक्तींनी युक्त.
सर्वमंत्रस्वरूपं च सर्वसंपत्करं वरम्
तो सर्व मंत्रांचा मूळस्वरूप आहे, सर्व संपत्ती देणारा श्रेष्ठ आहे.
शक्तीशं शक्तिबीजं च शक्तिरूपधरं वरम्
तो शक्तीचा स्वामी, शक्तीचा बीज आणि शक्तिरूप धारण करणारा श्रेष्ठ आहे.
कृपालुं कर्णधारं च नमामि भक्तवत्सलम्
मी त्या दयाळू, भक्तांवर प्रेम करणाऱ्या, मार्गदर्शकाला वंदन करतो.
सगुणं निर्गुणं ब्रह्म स्तौमि स्वेच्छास्वरूपिणम्
मी त्या ब्रह्माला वंदन करतो, जो गुणांसह आणि निर्गुण आहे, आणि ज्याचे रूप त्याच्या इच्छेनुसार आहे.