प्रणाशं मेनिरे सर्वे भयमापुश्च संकटे बाला गोप्यश्च संत्रस्ता भक्तिनम्रात्मकन्धराः
सर्वांना वाटलं की आता विनाश निश्चित आहे, आणि त्या संकटात सर्वजण घाबरले; मुलं आणि गोपिका घाबरून, भक्तीभावाने डोकी खाली वाकवली.
तथा रक्षां कुरु पुनर्दावाग्नेर्मधुसूदन
मधुसूदना, अशाच प्रकारे पुन्हा एकदा या दावानळापासून आमचं रक्षण कर.
स्रष्टा पाता च संहर्ता जगतां च जगत्पते
हे विश्वाचे स्वामी, तुम्हीच सर्व जगांचे निर्माण करणारे, पालन करणारे आणि संहार करणारे आहात.
यमः कुबेरः पवन ईशानाद्याश्च देवताः
यम, कुबेर, वायू, ईशान आणि इतर देवता,
मानवाश्च तथा दैत्या यक्षराक्षसकिंनराः
माणसे, तसेच दैत्य, यक्ष, राक्षस आणि किन्नर,
आविर्भावस्तिरोभावः सर्वेषां च तथेच्छया
सर्वांच्या जन्म आणि लय तुमच्या इच्छेनेच घडतात.
वयं त्वां शरणं यामो रक्ष नः शरणागतान्
आम्ही तुमच्याकडे आश्रय घेतला आहे; आम्हाला, जे तुमच्या शरण आलो आहोत, रक्षण करा.
दूरीभूतस्तु दावाग्निः श्रीकृष्णामृतदृष्टितः
श्रीकृष्णाच्या अमृतसमान दर्शनाने वनातील अग्नी दूर पळून जातो.
सर्वापदः प्रणश्यन्ति हरिस्मरणमात्रतः 4.19.
फक्त हरिच्या स्मरणाने सर्व संकटे नाहीशी होतात.
वह्नितो न भवेत्तस्य भयं जन्मनि जन्मनि
अशा व्यक्तीस जन्मोजन्मी अग्नीचे भय राहत नाही.
स्तोत्रमेतत्पठित्वा तु मुच्यते नात्र संशयः इह लोके हरेर्भक्तिमन्ते दास्यं लभेद्ध्रुवम्
हे स्तोत्र पठण केल्याने नक्कीच मुक्ती मिळते, यात शंका नाही. या जगात हरिभक्ताला नेहमीच दास्य मिळते.
श्रीनारायण उवाच जगाम श्रीहरिर्गेहं कुबेरभवनोपमम्
श्रीनारायण म्हणाले: श्रीहरि आपल्या घरी गेला, जे कुबेराच्या महालासारखे होते.
ब्राह्मणेभ्यो धनं नन्दः परिपूर्णं ददौ मुदा
नंदाने आनंदाने ब्राह्मणांना भरपूर धन दिले.
नानाविधं मङ्गलं च हरेर्नामानुकीर्तनम्
विविध मंगलकार्ये आणि हरिनामाचा गजर होत होता.
एवं मुमुदिरे सर्वे वृन्दारण्ये गृहेगृहे
अशा प्रकारे, वृंदावनातील प्रत्येक घरी सर्वजण आनंदी झाले.
इत्येवं कथितं सर्वं हरेश्चरितमङ्गलम्
अशी ही हरिची सर्व मंगलमय कृत्ये सांगितली गेली.
4.20 श्रीनारायण उवाच भुक्त्वा पीत्वाऽनुलिप्तश्च वृन्दारण्यं जगाम ह
श्रीनारायण म्हणाले: खाऊन, पिऊन आणि अंगाला उटणे लावून तो वृंदावनात गेला.
क्रीडां चकार भगवान्कौतुकेन च तैः सह
भगवान तिथे सर्वांसोबत आनंदाने खेळू लागले.
तस्य प्रभावं विज्ञातुं विधाता जगतां पतिः
त्याची शक्ती जाणून घेण्यासाठी, विश्वाचा निर्माता आणि स्वामी जाणून घ्यायला निघाला.
विज्ञाय तदभिप्रायं सर्वज्ञः सर्वकारकः
सर्वज्ञ आणि सर्वकाही करणारा त्याचा हेतू ओळखून तसेच वागला.
जगाम श्रीहरिर्गेहं कालयित्वा च गोकुलम्
श्रीहरि काही काळ गोळ्यात राहून मग घरी परतले.
एवं चकार भगवान्वर्षमेकं च प्रत्यहम्
भगवान असेच रोज एक वर्ष करत होते.
ब्रह्मा प्रभावं विज्ञाय लज्जानम्रात्मकन्धरः
ब्रह्माचा सामर्थ्य ओळखून तो लाजून मान खाली घालून उभा राहिला.
ददर्श कृष्णं तत्रैव गोपालगणवेष्टितम्
तेथे त्याने कृष्णाला गवळ्यांच्या गराड्यात पाहिले.
रत्नसिंहासनस्थं च हसन्तं सस्मितं मुदा
त्याने कृष्णाला रत्नांच्या सिंहासनावर बसलेला, आनंदाने हसताना पाहिले.
रत्नकेयूरवलयरत्नमञ्जीररञ्जितम् 4.20.
त्याच्या हातात रत्नांचे कडे, बांगड्या आणि पायात रत्नांच्या पैंजणांनी तो सजलेला होता.
कोटिकन्दर्पलावण्यं लीलाधाममनोहरम्
त्याचे रूप कोटी मदनांपेक्षा सुंदर, आणि खेळाचा आनंद देणारे होते.
पारिजातप्रसूनानां मालाजालैर्विभूषितम्
त्याच्या अंगावर पारिजात फुलांच्या माळांनी सजावट केलेली होती.
मालतीमाल्यसंयुक्तं मयूरपिच्छचूडकम्
त्याच्या गळ्यात मोगऱ्याची माळ आणि डोक्यावर मोरपीस होते.
शरत्पार्वणचन्द्रस्य प्रभामुष्टास्यसुन्दरम्
त्याचा चेहरा शरद ऋतूच्या पौर्णिमेच्या चंद्राचा प्रकाशही हरवेल असा सुंदर होता.