उवाच साश्रुनेत्रा सा भक्तिनम्रात्मकन्धरा वरं दास्यसि चेदानीं वरदेश्वर मेऽपि च
ती डोळ्यांत अश्रू घेऊन, भक्तीने मान वाकवून म्हणाली, 'वरदायका, जर तू आता वर देणार असशील तर मला देखील एक वर दे.'
तव स्मृतर्विस्मृतिर्न कदाऽपि न भविष्यति
तुझं स्मरण केल्यावर मला कधीच विस्मरण येणार नाही.
इत्येवं प्रार्थनीयं च परिपूर्णं कुरु प्रभो
हीच माझी प्रार्थना आहे; प्रभो, ती पूर्णपणे पूर्ण कर.
शरत्पार्वणचन्द्रास्यं ददर्श श्रीहरेर्मुखम्
तिने श्रीहरीचं चेहरा पाहिला, जो शरद ऋतूच्या पौर्णिमेच्या चंद्रासारखा सुंदर होता.
सर्वाङ्गपुलकोद्भिन्ना सानंदाश्रुपरिप्लुता
तिच्या संपूर्ण अंगावर रोमांच उभे राहिले आणि ती आनंदाश्रूंनी ओथंबून गेली.
उवाच पुनरेवेदं भक्त्युद्रेकपरिप्लुता 4.19.
ती भक्तीने ओतप्रोत होऊन पुन्हा म्हणाली:
सर्पः करोतु संसारं कुरु मां निजकिङ्करीम्
सर्पाने संसार निर्माण केला तरी चालेल, पण मला तुझी खरी दासी कर.
त्वत्पदाम्भोजसेवायाः कलां नार्हन्ति षोडशीम्
तुझ्या कमळपदांची सेवा मिळवणं, त्यांना सोलाव्या भागाएवढंही शक्य नाही.
भारते दुर्लभं जन्म लब्ध्वाऽसौ वञ्चितः स्वयम्
भारतात दुर्मिळ जन्म मिळूनही, तो स्वतःच फसला आहे.
प्रसन्नमानसः श्रीमानोमित्येवमुवाच ह
प्रसन्न मनाने, तेजस्वी श्रीमान प्रभू म्हणाले:
आजगाम रथस्तूर्णमुद्दीप्तस्तेजसा मुने
मुनिवर, तेजाने झळाळणारा एक रथ झपाट्याने आला.
शतचक्रो वायुवेगो मनोयायी मनोहरः
त्या रथाला शंभर चाकं होती, तो वाऱ्यासारखा वेगवान, मनाने चालणारा आणि मनोहारी होता.
प्रणम्य कृष्णं तां नीत्वा जग्मुर्गोलोकमुत्तमम्
कृष्णाला वंदन करून, तिला घेऊन ते श्रेष्ठ गोलोकात गेले.
स च किंचिन्न बुबुधे मोहितो विष्णुमायया
पण विष्णुमायेने मोहून तो काहीच समजू शकला नाही.
ददौ हस्तं च कृपया शीघ्रं कालियमस्तके
कृष्णाने दयाळूपणाने पटकन आपला हात कालियाच्या डोक्यावर ठेवला.
पुटाञ्जलियुतां साश्रुपूर्णां च सुरसां सतीम् 4.19.
शुद्ध आणि भक्त सुरसा जोडलेल्या हातांनी, डोळ्यांत अश्रू घेऊन उभी राहिली.
भक्त्युद्रेकात्साश्रुनेत्रां पुलकाङ्कितविग्रहाम् यदीश्वरस्य सततं योग्यायोग्ये समा कृपा
भक्तीच्या ओघामुळे तिच्या डोळ्यांत पाणी आले आणि अंगावर रोमांच उभे राहिले; प्रभूची कृपा नेहमीच सगळ्यांवर सारखीच असते, पात्र असो वा नसो.
श्रीकृष्ण उवाच
श्रीकृष्ण म्हणाले:
त्वं मे प्राणाधिको वत्स सुखं तिष्ठ भयं त्यज
बाळा, तू मला प्राणाहूनही प्रिय आहेस; आनंदात राहा आणि भीती सोड.
किंचित्तद्दमनं कृत्वा त्वत्प्रसादं करोम्यहम्
थोडेसे तुझे दमन करून, आता मी तुला माझा प्रसाद देतो.
द्विगुणं ब्रह्महत्याया भविता तस्य किल्बिषम्
त्याला ब्राह्मणहत्येच्या पापापेक्षा दुप्पट पाप लागेल.
वंशायुर्यशसा हानिर्भविता तस्य निश्चितम्
त्याच्या वंशाला निश्चितच आयुष्य आणि कीर्ती यांचा नाश होईल.
त्वत्प्रमाणाः कीटसंघा दंशिष्यन्ति च संततम्
तुझ्या मापाएवढ्या असंख्य किटकांनी त्याला नेहमी चावले जाईल.
तस्य वंशोद्भवानां च त्वद्वंशाद्भविता भयम्
त्याच्या वंशातील लोकांना तुझ्या वंशजांकडून भीती वाटेल.
प्रणमिष्यन्ति भक्त्या ते मुच्यन्ते सर्वपातकात् 4.19.
जे तुला भक्तीने वंदन करतील, त्यांची सर्व पापांतून मुक्तता होईल.
मत्पदाङ्कं मूर्ध्नि दृष्ट्वा त्वां भक्त्या प्रणमिष्यति
जो माझे पाऊलचिन्ह तुझ्या डोक्यावर पाहून तुला भक्तीने वंदन करील—
सर्वेषां ज्ञातिसर्पाणां वरोऽद्य भव मद्वरात्
आज माझ्या वरामुळे, तू सर्व सर्पबंधूंसाठी वर देणारा हो.
भयं त्यक्त्वा कथय मां त्वदीयं दुःखभञ्जनम् पुटाञ्जलियुतो भूत्वा तमुवाच भुजङ्गमः
भीती सोडून, मी तुझे दुःख दूर करणारा आहे, काय हवे आहे ते सांग; हात जोडून त्या सर्पाने त्याला उत्तर दिले.
भक्तिं स्मृतिं त्वत्पदाब्जे देहि जन्मनि जन्मनि
माझ्या प्रत्येक जन्मात तुझ्या चरणांची भक्ती आणि स्मरण मला दे.
तद्भवेत्सफलं यत्र स्मृतिस्त्वच्चरणाम्बुजे
जिथे तुझ्या चरणांचे स्मरण असते, तिथेच जीवन खरे फलदायी होते.