चन्दनोक्षितसर्वाङ्गः स्मेराननसरोरुहः
त्याचे सर्व अंग चंदनाने लावलेले आहे, आणि त्याचे कमळासारखे मुख मंद हास्याने उजळले आहे.
मल्लिकामालतीमालाजालैः शोभितशेखरः
त्याच्या मुकुटात मल्लिका आणि मालतीच्या फुलांच्या माळा शोभा आणतात.
पुंस्कोकिलकलध्वानैर्भ्रमरध्वनिसंयुतैः
त्याच्या सभोवताली नर कोकिळांचे गोड स्वर आणि भुंग्यांचा गुंजन एकत्रितपणे ऐकू येतो.
प्रियाप्रदत्तताम्बूलं भुक्तवान्यः सदा मुदा
तो नेहमी आपल्या प्रियेकडून दिलेला तांबूल आनंदाने ग्रहण करतो.
तमनिर्वचनीयं च किं स्तौमि नागवल्लभा
जो वर्णन करता येणार नाही असा आहे, त्याची मी, नागपत्नी, स्तुती कशी करू?
लक्ष्मीसरस्वतीदुर्गा जाह्नवी वेदमातृभिः
लक्ष्मी, सरस्वती, दुर्गा, जाह्नवी आणि वेदांच्या मातांनी—
निष्कारणायाखिलकारणाय सर्वेश्वरायापि परात्पराय
सर्व कारणांचा मूळ, कोणत्याही कारणाशिवाय असलेला, सर्वांचा स्वामी, आणि सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ—
हे कृष्ण हे कृष्ण सुरासुरेश ब्रह्मेश शेषेश प्रजापतीश 4.19.
हे कृष्ण, हे कृष्ण, देव आणि दानवांचे स्वामी, ब्रह्मदेवाचे स्वामी, शेषाचे स्वामी, प्रजापतींचे स्वामी—
धर्मेश धर्मीश शुभाशुभेश वेदेश वेदेष्वनिरूपितश्च
धर्माचा स्वामी, धर्मींचा स्वामी, शुभ-अशुभाचा स्वामी, वेदांचा स्वामी, आणि वेदांनी ज्याचे स्वरूप ठरवता येत नाही असा—
इत्येवं स्तवनं कृत्वा भक्तिनम्रात्मकन्धरा
अशी स्तुती करून, भक्तीने आणि नम्रतेने मान वाकवली—
नागपत्नीकृतं स्तोत्रं त्रिसन्ध्यं यः पठेन्नरः
जो मनुष्य नागपत्नीने रचलेली ही स्तुती दिवसातील तीन सांध्याकाळी वाचतो—
इह लोके हरेर्भक्तिमन्ते दास्यं लभेद्ध्रुवम्
या जगात त्याला नक्कीच भक्तीने युक्त हरिची सेवा मिळते.
नारद उवाच प्रहृष्टोत्फुल्लनयनः किमुवाच हरिः स्वयम्
नारद म्हणतो: आनंदाने फुललेल्या डोळ्यांनी, हरिने स्वतः काय सांगितले?
कथयस्व महाभाग रहस्यं परमाद्भुतम् नारदस्य वचः श्रुत्वा भगवान्सर्वदर्शनः
'महाभागा, हे अद्भुत रहस्य सांग.' नारदाचे शब्द ऐकून, सर्वत्र पाहणारा भगवान—
उवाच परमात्मानं मधुवृन्दं पदेपदे नागपत्नीवचः श्रुत्वा श्रीकृष्णस्तमुवाच ह
परमात्मा, मधुर वन, प्रत्येक पावलावर सांगितले. नागपत्नीचे शब्द ऐकून, श्रीकृष्ण तिला म्हणाला—
पुटाञ्जलियुतां पादे पतितां भयविह्वलाम् उत्तिष्ठोत्तिष्ठ नागेशे वरं वृणु भयं त्यज
हात जोडून, त्याच्या पायांवर पडून, भीतीने थरथरत असताना, तो म्हणाला: 'उठ, उठ, नागेश्वरा! वर माग, भीती सोड.'
भर्त्रा सगोष्ठ्या सार्द्धं च गच्छ वत्से सुखी भव 4.19.
प्रिय लेक, आपल्या नवऱ्याबरोबर आणि घरच्यांसह जा आणि सुखी रहा.
त्वत्प्राणाधिक एवायं जामाता च न संशयः
हा जावई तुला तुझ्या प्राणांपेक्षा जास्त प्रिय आहे, यात काहीच शंका नाही.
कृत्वा च स्तवनं भक्त्या प्रणमिष्यति मत्पदम्
तो भक्तीने माझं स्तवन करून, माझ्या पायांवर नतमस्तक होईल.
ह्रदान्निर्गच्छ वत्से त्वं वरं वृणु यथेप्सितम्
लेक, या सरोवरातून बाहेर ये आणि ज्या इच्छित आहेस तो वर माग.
उवाच साश्रुनेत्रा सा भक्तिनम्रात्मकन्धरा वरं दास्यसि चेदानीं वरदेश्वर मेऽपि च
ती डोळ्यांत अश्रू घेऊन, भक्तीने मान वाकवून म्हणाली, 'वरदायका, जर तू आता वर देणार असशील तर मला देखील एक वर दे.'
तव स्मृतर्विस्मृतिर्न कदाऽपि न भविष्यति
तुझं स्मरण केल्यावर मला कधीच विस्मरण येणार नाही.
इत्येवं प्रार्थनीयं च परिपूर्णं कुरु प्रभो
हीच माझी प्रार्थना आहे; प्रभो, ती पूर्णपणे पूर्ण कर.
शरत्पार्वणचन्द्रास्यं ददर्श श्रीहरेर्मुखम्
तिने श्रीहरीचं चेहरा पाहिला, जो शरद ऋतूच्या पौर्णिमेच्या चंद्रासारखा सुंदर होता.
सर्वाङ्गपुलकोद्भिन्ना सानंदाश्रुपरिप्लुता
तिच्या संपूर्ण अंगावर रोमांच उभे राहिले आणि ती आनंदाश्रूंनी ओथंबून गेली.
उवाच पुनरेवेदं भक्त्युद्रेकपरिप्लुता 4.19.
ती भक्तीने ओतप्रोत होऊन पुन्हा म्हणाली:
सर्पः करोतु संसारं कुरु मां निजकिङ्करीम्
सर्पाने संसार निर्माण केला तरी चालेल, पण मला तुझी खरी दासी कर.
त्वत्पदाम्भोजसेवायाः कलां नार्हन्ति षोडशीम्
तुझ्या कमळपदांची सेवा मिळवणं, त्यांना सोलाव्या भागाएवढंही शक्य नाही.
भारते दुर्लभं जन्म लब्ध्वाऽसौ वञ्चितः स्वयम्
भारतात दुर्मिळ जन्म मिळूनही, तो स्वतःच फसला आहे.
प्रसन्नमानसः श्रीमानोमित्येवमुवाच ह
प्रसन्न मनाने, तेजस्वी श्रीमान प्रभू म्हणाले: