महदादिसृष्टिसूत्रं पञ्चतन्मात्रमेव च
महत्तत्त्वापासून सुरू होणाऱ्या सृष्टीचे सूत्र आणि पाच सूक्ष्म तत्त्वे याही तुझ्याच रूपात आहेत.
सर्वशक्तीश्वरः सर्वः सर्वशक्त्याश्रयः सदा
सर्व शक्तींचा स्वामी, सर्वांचा आधार, आणि नेहमीच सर्व शक्तींचा आश्रय तूच आहेस.
अहोऽप्याकारहीनस्त्वं सर्वविग्रहवानपि
वा! तुझा कोणताही आकार नाही, तरी सर्व रूपे तुझ्यातच सामावलेली आहेत.
सरस्वती जडीभूता यत्स्तोत्रे यन्निरूपणे
तुझी स्तुती किंवा वर्णन करायचे म्हटले, तर सरस्वतीलाही शब्द सुचत नाहीत.
पार्वती कमला राधा सावित्री वेदसूरपि
पार्वती, कमला, राधा, सावित्री आणि वेदांची देवीसुद्धा—
वयं किं स्तवनं कुर्मः स्त्रियः प्राणेश्वरेश्वर
प्राणेश्वरांच्या स्वामी, आम्ही स्त्रिया तुझी कोणती स्तुती करू शकतो?
इति पेतुश्च ता विप्रपत्न्यस्तच्चरणाम्बुजे
असे म्हणून त्या ब्राह्मणांच्या पत्नी तुझ्या कमलासारख्या पायांवर पडल्या.
विप्रपत्नीकृतं स्तोत्रं पूजाकाले च यः पठेत्
ब्राह्मणांच्या पत्नींनी रचलेली ही स्तुती जो कोणी पूजेच्या वेळी म्हणतो—
श्रीकृष्णस्य वचः श्रुत्वा विप्रपन्त्यो मुदाऽन्विताः 4.18.
श्रीकृष्णाचे बोल ऐकून ब्राह्मणांच्या पत्नी आनंदाने भरून गेल्या.
द्विजपत्न्य ऊचुः देहि स्वं दास्यमस्मभ्यं दृढां भक्तिं सुदुर्लभाम्
ब्राह्मणांच्या पत्नी म्हणाल्या: आम्हाला तुझी सेवा आणि अत्यंत दुर्मिळ अशी दृढ भक्ती दे.
पश्यामोऽनुक्षणं वक्त्रसरोजं तव केशव
हे केशवा, आम्हाला तुझे कमलासारखे मुख क्षणोक्षणी पाहू दे.
द्विजपत्नीवचः श्रुत्वा श्रीकृष्णः करुणानिधिः
ब्राह्मणांच्या पत्नींचे बोल ऐकून, करुणेचा सागर असलेला श्रीकृष्ण—
प्रदत्तं विप्रपत्नीभिर्मिष्टमन्नं सुधोपमम्
ब्राह्मणांच्या पत्नींनी दिलेले अमृतासारखे स्वादिष्ट अन्न—
एतस्मिन्नन्तरे तत्र शातकुम्भं रथं परम्
इतक्यात तिथे एक अत्यंत सुंदर सोन्याचा रथ प्रकट झाला.
रत्नदर्पणसंयुक्तं रत्नसारपरिच्छदम्
रत्नांच्या आरशांनी आणि मौल्यवान रत्नांच्या सजावटीने तो रथ शोभला होता.
श्वेतचामरसंयुक्तं वह्निशुद्धांशुकान्वितम्
श्वेत चामर आणि अग्निप्रसादित शुद्ध वस्त्रांनी तो सजवलेला होता.
शतचक्रसमायुक्तं मनोयायि मनोहरम्
शंभर चाकांनी युक्त, मनासारखा वेगवान आणि पाहणाऱ्याचे मन मोहून टाकणारा असा तो रथ होता.
पीतवस्त्रपरीधानै रत्नालंकारभूषितैः
पिवळ्या वस्त्रांनी परिधान केलेले आणि रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेले होते.
द्विभुजैर्मुरलीहस्तैर्गोपवेषधरैर्वरैः 4.18.
त्यांच्या दोन हातांत मुरली होती, गवळ्यांसारखा पोशाख घातलेला, आणि ते फारच तेजस्वी दिसत होते.
अवरुह्य रथात्तूर्णं ते प्रणम्य हरेः पदम्
ते रथातून पटकन खाली उतरले आणि हरिच्या पायांना वंदन केले.
विप्रभार्या हरिं नत्वा जग्मुर्गोलोकमीप्सितम्
ब्राह्मणांनी आपल्या पत्नींसह हरिला वंदन करून, इच्छित गोळोकात निघून गेले.
हरिश्छायां विनिर्माय तासां च विष्णुमायया
हरिने विष्णुमायेच्या सामर्थ्याने त्यांच्या साठी स्वतःची छाया निर्माण केली.
विप्राश्च भार्या उद्दिश्य परमोद्विग्नमानसाः
ब्राह्मणांना आपल्या पत्नींची आठवण येऊन मन फारच अस्वस्थ झाले.
दृष्ट्वोचुर्ब्राह्मणाः सर्वे तास्ते च विनयान्विताः
हे पाहून सर्व ब्राह्मणांनी बोलायला सुरुवात केली आणि त्या स्त्रियांनी नम्रपणे उत्तर दिले.
ब्राह्मणा ऊचुः अस्माकं जीवनं व्यर्थं वेदपाठोऽप्यनर्थकः
ब्राह्मण म्हणाले: आमचं आयुष्य व्यर्थ गेलं, आमचा वेदपठणही निरर्थक ठरला.
वेदे पुराणे सर्वत्र विद्वद्भिः परिकीर्तिताः
वेद आणि पुराणांमध्ये सर्वत्र विद्वानांनी सांगितलं आहे,
तपो जपो व्रतं ज्ञानं वेदा ध्ययनमर्चनम्
तप, जप, व्रत, ज्ञान, वेदांचा अभ्यास आणि पूजा—
श्रीकृष्णः सेवितो येन किं तस्य तपसां फलैः
जो श्रीकृष्णाची सेवा करतो, त्याला या सर्व तपश्चर्येच्या फळांचा काय उपयोग?
श्रीकृष्णो हृदये यस्य तस्य किं कर्मभिः कृतैः ।।4.18.
ज्याच्या हृदयात श्रीकृष्ण आहे, त्याने केलेल्या कर्मांचा काय अर्थ?
इत्येवमुक्त्वा विप्राश्च गृहीत्वा कामिनीवराः
असं म्हणून ब्राह्मणांनी आपल्या उत्तम पत्नींसह पुढे मार्गक्रमण केलं.