मालतीमालया कण्ठवक्षःस्थलविराजितम्
माळतीच्या फुलांची माळ त्याच्या गळ्यात आणि छातीवर शोभून दिसत होती.
सुनखं सुकपोलं च पक्व बिम्बाधरं वरम्
त्याचे नख सुंदर, गाल गोड, आणि ओठ पिकलेल्या बिंबाफळासारखे सुंदर होते.
शिखिपिच्छसमायुक्तं बद्धचूडं परात्परम्
त्याच्या केसांत मोरपीस माळलेलं, चोटी नीट बांधलेली आणि तो सर्वश्रेष्ठ दिसत होता.
ध्यानासाध्यं योगिनां च भक्तानुग्रहकातरम्
तो योग्यांना ध्यानानं मिळतो आणि भक्तांवर कृपा करायला नेहमीच उत्सुक असतो.
दृष्ट्वैवमीश्वरं भक्त्या प्रणेमुर्द्विजयोषितः
असं परमेश्वराला पाहून, त्या ब्राह्मणांच्या स्त्रियांनी भक्तीभावानं वंदन केलं.
विप्रपत्न्य ऊचुः निर्गुणश्च निराकारः साकारः सगुणः स्वयम्
ब्राह्मणांच्या पत्नी म्हणाल्या, "तू निर्गुण, निराकार आहेस, पण स्वतःच्या इच्छेनं सगुण आणि साकारही आहेस."
साक्षिरूपश्च निर्लिप्तः परमात्मा निराकृतिः
"तू साक्षी आहेस, कुठल्याही गोष्टीला न लागणारा, सर्वश्रेष्ठ आत्मा आणि निराकार आहेस."
सृष्टिस्थित्यन्तविषये ये च देवास्त्रयः स्मृताः
"सृष्टी, स्थिती आणि संहार यासाठी जे तीन देव स्मरणात आहेत—"
यस्य लोम्नां च विवरे चाखिलं विश्वमीश्वर
"हे प्रभो, तुझ्या शरीराच्या रोमकूपांमध्ये हे सगळं विश्व आहे."
तेजस्त्वं चापि तेजस्वी ज्ञानं ज्ञानी च तत्परः 4.18.
"तू तेज आहेस, तेजस्वी आहेस, ज्ञान आहेस, ज्ञानी आहेस आणि सर्वांत श्रेष्ठ आहेस."
महदादिसृष्टिसूत्रं पञ्चतन्मात्रमेव च
महत्तत्त्वापासून सुरू होणाऱ्या सृष्टीचे सूत्र आणि पाच सूक्ष्म तत्त्वे याही तुझ्याच रूपात आहेत.
सर्वशक्तीश्वरः सर्वः सर्वशक्त्याश्रयः सदा
सर्व शक्तींचा स्वामी, सर्वांचा आधार, आणि नेहमीच सर्व शक्तींचा आश्रय तूच आहेस.
अहोऽप्याकारहीनस्त्वं सर्वविग्रहवानपि
वा! तुझा कोणताही आकार नाही, तरी सर्व रूपे तुझ्यातच सामावलेली आहेत.
सरस्वती जडीभूता यत्स्तोत्रे यन्निरूपणे
तुझी स्तुती किंवा वर्णन करायचे म्हटले, तर सरस्वतीलाही शब्द सुचत नाहीत.
पार्वती कमला राधा सावित्री वेदसूरपि
पार्वती, कमला, राधा, सावित्री आणि वेदांची देवीसुद्धा—
वयं किं स्तवनं कुर्मः स्त्रियः प्राणेश्वरेश्वर
प्राणेश्वरांच्या स्वामी, आम्ही स्त्रिया तुझी कोणती स्तुती करू शकतो?
इति पेतुश्च ता विप्रपत्न्यस्तच्चरणाम्बुजे
असे म्हणून त्या ब्राह्मणांच्या पत्नी तुझ्या कमलासारख्या पायांवर पडल्या.
विप्रपत्नीकृतं स्तोत्रं पूजाकाले च यः पठेत्
ब्राह्मणांच्या पत्नींनी रचलेली ही स्तुती जो कोणी पूजेच्या वेळी म्हणतो—
श्रीकृष्णस्य वचः श्रुत्वा विप्रपन्त्यो मुदाऽन्विताः 4.18.
श्रीकृष्णाचे बोल ऐकून ब्राह्मणांच्या पत्नी आनंदाने भरून गेल्या.
द्विजपत्न्य ऊचुः देहि स्वं दास्यमस्मभ्यं दृढां भक्तिं सुदुर्लभाम्
ब्राह्मणांच्या पत्नी म्हणाल्या: आम्हाला तुझी सेवा आणि अत्यंत दुर्मिळ अशी दृढ भक्ती दे.
पश्यामोऽनुक्षणं वक्त्रसरोजं तव केशव
हे केशवा, आम्हाला तुझे कमलासारखे मुख क्षणोक्षणी पाहू दे.
द्विजपत्नीवचः श्रुत्वा श्रीकृष्णः करुणानिधिः
ब्राह्मणांच्या पत्नींचे बोल ऐकून, करुणेचा सागर असलेला श्रीकृष्ण—
प्रदत्तं विप्रपत्नीभिर्मिष्टमन्नं सुधोपमम्
ब्राह्मणांच्या पत्नींनी दिलेले अमृतासारखे स्वादिष्ट अन्न—
एतस्मिन्नन्तरे तत्र शातकुम्भं रथं परम्
इतक्यात तिथे एक अत्यंत सुंदर सोन्याचा रथ प्रकट झाला.
रत्नदर्पणसंयुक्तं रत्नसारपरिच्छदम्
रत्नांच्या आरशांनी आणि मौल्यवान रत्नांच्या सजावटीने तो रथ शोभला होता.
श्वेतचामरसंयुक्तं वह्निशुद्धांशुकान्वितम्
श्वेत चामर आणि अग्निप्रसादित शुद्ध वस्त्रांनी तो सजवलेला होता.
शतचक्रसमायुक्तं मनोयायि मनोहरम्
शंभर चाकांनी युक्त, मनासारखा वेगवान आणि पाहणाऱ्याचे मन मोहून टाकणारा असा तो रथ होता.
पीतवस्त्रपरीधानै रत्नालंकारभूषितैः
पिवळ्या वस्त्रांनी परिधान केलेले आणि रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेले होते.
द्विभुजैर्मुरलीहस्तैर्गोपवेषधरैर्वरैः 4.18.
त्यांच्या दोन हातांत मुरली होती, गवळ्यांसारखा पोशाख घातलेला, आणि ते फारच तेजस्वी दिसत होते.
अवरुह्य रथात्तूर्णं ते प्रणम्य हरेः पदम्
ते रथातून पटकन खाली उतरले आणि हरिच्या पायांना वंदन केले.