वटमूलसमीपे च सरसः पश्चिमे तटे
वडाच्या झाडाच्या मुळाजवळ, सरोवराच्या पश्चिम काठावर,
पुनस्तयोश्च क्रीडार्थं चकार रत्नमण्डपम्
पुन्हा त्यांच्या खेळासाठी त्याने रत्नमंडप उभारला.
सद्रत्नसाररचितै राजितं तूलिकाशतैः
उत्तम रत्नांनी बनवलेल्या शेकडो पलंगांनी ते सजले होते.
कपाटैर्नवभिर्युक्तं नवद्वारैर्मनोहरैः
नऊ दरवाजे आणि नऊ मनोहारी प्रवेशद्वारांनी ते युक्त होते.
परितः परितो भित्त्यामूर्ध्वं च परिशोभितम्
चहुबाजूं, भिंतींवर आणि वरच्या बाजूस सर्वत्र सुंदर सजावट केलेली होती.
सद्रत्नसाररचितकलशोज्ज्वलशेखरम्
त्याच्या कळसावर उत्तम रत्नांच्या साराने बनवलेला तेजस्वी मुकुट होता.
सर्वतः पुरतो दीप्तममूल्यरत्न दर्पणैः
सर्वत्र, समोरच्या बाजूस, अमूल्य रत्नांच्या आरशांनी ते झगमगत होते.
शतहस्तप्रमाणं च प्रस्तारं वर्तुलाकृतिम्
त्याचा विस्तार शंभर हातांचा होता आणि त्याचा आकार गोल होता.
वह्निशुद्धांशुकैर्वस्त्रैर्मालाजालविचित्रितैः
अग्नीने शुद्ध केलेल्या वस्त्रांनी आणि सुंदर हारांच्या जाळ्यांनी ते सजवलेले होते.
चन्दनागुरुकस्तूरीकुङ्कुमैः सुरभीकृतम् 4.17.
चंदन, अगर, कस्तुरी आणि कुंकुम यांच्या सुगंधाने ते सुगंधित झाले होते.
मालतीचम्पकानां च पुष्पराजिभिरन्वितम्
मोगरा आणि चंपक या फुलांच्या राजांनी ते सजवले होते.
वज्रसारेण खचितैर्मुक्ताजालविलम्बिभिः
शुद्ध वज्रांनी जडवलेले आणि मोत्यांच्या माळांनी लटकवलेले होते.
रत्नसिंहासनैर्युक्तं रत्नचित्रेण चित्रितैः
रत्नांनी जडवलेली सिंहासने आणि रत्नांच्या नक्षीने सजवलेली होती.
शीतवासिततोयेन संयुक्तं भोगवस्तुभिः
थंड, सुगंधी पाणी आणि सुखद वस्तूंनी ते सुसज्ज होते.
यानि येषां मन्दिराणि तन्नामानि लिलेख सः
प्रत्येकाच्या मंदिरांची नावे त्याने लिहून ठेवली.
निद्रेशं निद्रितं नत्वा प्रययौ स्वालयं मुने
झोपेच्या अधिपतीस वंदन करून, जो झोपलेला होता, तो आपल्या घरी गेला, हे मुनी.
नेहाश्चर्यं च नगरं बभूवेशेच्छया भुवि सुखदं पातकहरं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि
ईश्वराच्या इच्छेने एक अद्भुत नगर पृथ्वीवर प्रकट झाले, जे सुख देणारे आणि पाप नष्ट करणारे होते; तुला अजून काय ऐकायचे आहे?
कथं वृन्दावनं नाम काननस्यास्य भारते
भारतातील या वनाला वृंदावन असे नाव कसे मिळाले?
सूत उवाच प्रहस्योवाच निखिलं तत्त्वमेव पुरातनम्
सूतरांनी सांगितले: हसत हसत त्याने सर्व प्राचीन सत्य सांगितले.
आसीत्सत्ययुगे ब्रह्मन्सत्यधर्मरतः सदा
सत्ययुगात, हे ब्राह्मण, एकजण नेहमी सत्य आणि धर्म यामध्ये रमणारा होता.
पुत्रानिव प्रजाः सर्वाः पालयामास धार्मिकः
त्या धर्मात्म्याने सर्व प्रजेला आपल्या मुलांप्रमाणे जपले.
कृत्वा नानाविधं पुण्यं फलकाङ्क्षी न च स्वयम्
त्याने अनेक प्रकारची पुण्यकर्मे केली, पण त्याचे फळ स्वतःसाठी कधीच मागितले नाही.
केदारतुल्यो राजेन्द्रो न भूतो भविता पुनः
तो राजा शेतासारखा होता; त्याच्यासारखा कोणीच या जगात झाला नाही आणि पुन्हा होणारही नाही.
जैगीषव्योपदेशेन जगाम तपसे वनम्
जैगीषव्य यांच्या सांगण्यावरून तो वनात तप करण्यासाठी गेला.
शश्वत्सुदर्शनं चक्रमस्ति यत्सन्निधौ मुने
मुनिवर, तिथे सुदर्शन चक्र नेहमीच असते.
केदारं नाम तीर्थं च तन्नाम्ना च बभूव ह
त्या ठिकाणी 'केदार' नावाचे एक पवित्र स्थान निर्माण झाले.
कमलांशा तस्य कन्या नाम्ना वृन्दा तपस्विनी
त्याची कन्या, वृंदा नावाची, लक्ष्मीचा अंश आणि मोठी तपस्विनी होती.
दत्तो दुर्वाससा तस्यै हरेर्मन्त्रः सुदुर्लभः
दुर्वासा यांनी तिला हरिचा अतिशय दुर्मिळ मंत्र दिला.
षष्टिवर्षसहस्राणि तपस्तेपे सुनिर्जने 4.17.
तिने एकट्याने साठ हजार वर्षे कठोर तप केले.
प्रसन्नवदनः श्रीमान्वरं वृण्वित्युवाच सः
प्रसन्न चेहऱ्याने, तेजस्वी त्या परमेश्वराने तिला म्हणाले, 'वर माग.'