मुक्तं कर्तुं त्वया सार्द्धं साम्प्रतं नाहमीश्वरः
आता या क्षणी मी तुला तुझ्या पतीसह मुक्त करू शकत नाही.
निर्वाणतां समाप्नोति भोगी भोगविकृन्तने 4.17.
भोग संपल्यावर भोग करणारा निर्वाणाला पोहोचतो.
ततस्तु युवयोर्जन्म भविता भारते सति
मग तुमचं जन्म भारतात होईल.
जीवन्मुक्तौ तया सार्द्धं गोलोकं च गमिष्यथः
तुम्ही दोघं तिच्यासोबत, जिवंतपणीच मुक्त होऊन, गोलोकात जाल.
साध्वी वै सत्त्वयुक्ता च मा मां शप्तुं त्वमर्हसि
ती खरंच सती आणि सद्गुणी आहे; म्हणून तू मला शाप देऊ नकोस.
वाञ्छन्ति हरिदास्यं च दुर्लभं न च निर्वृतिम्
ते हरिची सेवा मिळावी अशी इच्छा करतात, जी फार दुर्मिळ आहे; केवळ समाधान नव्हे.
ययतुस्तौ तं प्रणम्य जगाम स्वालयं विधिः
त्यांनी त्याला वंदन करून, दोघं निघून गेले आणि विधी आपल्या घरी परतला.
परं पुण्यप्रदं दिव्यं ब्रह्मादीनां च वाञ्छितम्
हे परम पुण्य देणारं, दिव्य आहे आणि ब्रह्मादिकांनाही हवहवसं वाटतं.
पद्मावत्याश्च जठरे सुरभानस्य रेतसा
पद्मावतीच्या पोटी, सुरभानच्या वीर्याने,
ववृधेऽनुदिनं तत्र व्रजगेहे व्रजाधिपः
त्या व्रजातील घरात, व्रजाचा राजा दिवसेंदिवस वाढत गेला.
नन्ददबन्धुर्वदान्यश्च रूपवान्गुणवान्सुधीः
तो नंदाचा मित्र, दानशूर, देखणा, गुणी आणि बुद्धिमान होता.
जातिस्मरा महासाध्वी सुन्दरी कमलाकला 4.17.
ती पूर्वजन्म आठवणारी, अतिशय सती, सुंदर आणि लक्ष्मीचा अंश होती.
स तां संप्राप्य यागान्ते यज्ञकुण्डसमुत्थिताम्
त्याने यज्ञाच्या शेवटी, यज्ञकुंडातून प्रकट झालेली ती मिळवली.
तेजसा प्रज्वलन्तीं च प्रतप्तकनकप्रभाम्
ती तेजाने झळकत होती, तापलेल्या सोन्यासारखी चमकत होती.
मालावती स्तनं दत्त्वा तां पुपोष प्रहर्षिता
मालावतीने तिला आपला स्तन देऊन, आनंदाने तिचं पोषण केलं.
नामरक्षणकाले च वाग्बभूवाशरीरिणी
नाव ठेवताना, आकाशवाणी झाली.
इत्येवं वचनं श्रुत्वा तच्चकार महीपतिः
हे शब्द ऐकून, राजाने तसंच केलं.
सर्वेभ्यो भोजयामास चकार सुमहोत्सवम्
त्याने सर्वांना जेवू घातलं आणि मोठा उत्सव केला.
अतीव सुन्दर श्यामा मुनिमानसमोहिनी
ती अतिशय सुंदर, श्यामवर्णाची आणि ऋषींच्या मनाला मोह पाडणारी होती.
ईषद्धास्यप्रसन्नास्या प्रफुल्लपद्मलोचना
तिच्या चेहऱ्यावर हलकंसं हास्य आणि प्रसन्नता होती, डोळे उमललेल्या कमळासारखे होते.
गच्छन्ती राजमार्गेण गजेन्द्रमन्दगामिनी
ती राजमार्गावरून गजेंद्रासारख्या धीम्या आणि डौलदार चालीनं पुढे गेली.
जितेन्द्रियश्च ज्ञानी च मूर्च्छामाप तथाऽपि च 4.17.
स्वतःवर नियंत्रण असलेला आणि ज्ञानी असूनही, तो बेशुद्ध पडला.
गच्छन्ती कस्य कन्येयमिति होवाच तं जनः
ती चालताना लोकांनी विचारलं, 'ही कुणाची मुलगी आहे?'
कमलाकलया धन्या संभूता नृपमन्दिरे
लक्ष्मीच्या कमळाच्या स्पर्शानं धन्य झालेली ती राजाच्या महालात जन्मली.
व्रज व्रज व्रजश्रेष्ठेत्युक्त्वा लोको जगाम ह
‘जा, जा, व्रजातील श्रेष्ठाकडे जा!’ असं म्हणत लोक निघून गेले.
अवरुह्य रथात्तूर्णं विवेश नृपतेः सभाम्
तो रथातून पटकन उतरून राजाच्या सभेत गेला.
इष्टालापं बहुतरं चकार च परस्परम्
त्यांनी एकमेकांशी भरपूर गोड आणि अर्थपूर्ण बोलणं केलं.
नन्द उवाच संबन्धं कुरु कन्याया विशिष्टेन च साम्प्रतम्
नंद म्हणाला, 'या मुलीचं नातं आता योग्य आणि थोर व्यक्तीसोबत लावावं.'
सुरभानुसुतः श्रीमान्वृषभानुर्व्रजाधिपः
सुरभीचा तेजस्वी पुत्र, व्रजाचा अधिपती वृषभानू,
स्थिरयौवनयुक्तश्च योगी जातिस्मरो युवा
तो सदैव तरुण, योगी, पूर्वजन्माची आठवण असलेला आणि देखणा आहे.