श्रीकृष्ण उवाच
श्रीकृष्ण म्हणाले:
देवप्रीतिं विना शक्ता नहि द्रष्टुं च केचन
देवतांची कृपा नसल्यास कोणालाही हे पाहता येत नाही.
प्रातर्यूयं गृहान्रम्यान्द्रक्ष्यथाद्य ध्रुवं मुदा
उद्या सकाळी तुम्ही आनंदाने तुमची सुंदर घरे पुन्हा पाहाल.
देवीं च वटमूलस्थां पूजां कुरुत चण्डिकाम् भुक्त्वा भोगान्दिने रात्रौ तत्रैव सुषुपुर्मुदा
वटवृक्षाच्या मुळाशी असलेल्या चंडिकेची पूजा करा. दिवसभर सुख उपभोगून, रात्री सर्वजण तिथेच आनंदाने झोपले.
सुप्तेषु व्रजनन्देषु नक्तं वृन्दावने वने
व्रजातील लोक वृंदावनाच्या जंगलात रात्री झोपले असताना,
निद्रितासु च गोपीषु रम्यतल्पस्थितासु च
गोपिकाही त्यांच्या सुंदर पलंगावर झोपल्या होत्या.
कासुचिच्छिशुयुक्तासु सखीयुक्तासु कासुचित्
काही जणी मुलांसोबत, तर काही सख्या मैत्रिणींसोबत होत्या.
पूर्णेन्दुकौमुदीयुक्ते स्वर्गादपि मनोहरे
पूर्ण चंद्र आणि चांदण्याने सजलेल्या, स्वर्गाहूनही सुंदर अशा रात्री,
सर्वप्राणिनि निश्चेष्टे मुहूर्ते पञ्चमे गते
सर्व जीव शांत आणि स्थिर असताना, रात्रीचा पाचवा प्रहर गेला.
बिभ्रद्दिव्यांशुकं सूक्ष्मं रत्नमाल्यं मनोहरम्
एक दिव्य, सूक्ष्म वस्त्र आणि मन मोहून टाकणारी रत्नांची माळ घातलेला,
ज्ञानेन वयसा वृद्धो दर्शनीयः किशोरवत्
वयाने आणि ज्ञानाने वृद्ध, पण रूपाने किशोरासारखा सुंदर,
विशिष्टशिल्पनिपुणैः सार्द्धं शिल्पित्रिकोटिभिः
विशेष कौशल्य असलेल्या कारागिरांसह, कोट्यवधी शिल्पकारांसोबत,
आजग्मुर्यक्षनिकराः कुबेरवनकिंकराः
कुबेराच्या वनातील यक्षांची मोठी टोळी तेथे आली.
पद्मरागकरा केचिदिन्द्रनीलकरा वराः 4.17.
काहींनी पद्मराग रत्ने, तर काहींनी उत्तम इंद्रनील दगड हातात घेतले होते.
सूर्यकान्तकराश्चान्ये प्रभाकरकरा वराः
काहींनी सूर्यकांत मणी, तर काहींनी तेजस्वी रत्ने घेतली होती.
केचिच्च गन्धसाराणां मणीन्द्राणां च वाहकाः
काही जण सुगंधी वस्तू आणि श्रेष्ठ मणी वाहून नेत होते.
स्वर्णपात्रघटादीनां वाहकाश्चैव केचन
काही जण सोन्याची भांडी, घडे आणि इतर वस्तू वाहून नेत होते.
नगरं कर्तुमारेभे ध्यात्वा कृष्णं शुभेक्षणम्
कृष्णाचे शुभ नेत्र आठवून, त्याने नगर बांधायला सुरुवात केली.
पुण्यक्षेत्रं तीर्थसारमतिप्रियतमं हरेः
ते पुण्याचे क्षेत्र, सर्व तीर्थांचे सार आणि श्रीहरीला अतिशय प्रिय असे होते.
गोलोकस्य च सोपानं सर्वेषां वाञ्छितप्रदम्
तेथेच गोळोकाकडे नेणारे पायऱ्यांचे स्थान होते, जे सर्वांच्या इच्छा पूर्ण करणारे होते.
कपाटस्तम्भसोपानसहितैः प्रस्तरैर्वरैः
त्या नगरात उत्तम दगड, दरवाजे, खांब आणि पायऱ्या लावलेल्या होत्या.
शैलजाश्मविनिर्माणवेदिप्रांगणसंयुतम्
तेथे डोंगरातील दगडांनी बांधलेल्या वेदिका आणि अंगणांनी शोभा आली होती.
यथोचितबृहत्क्षुद्रद्वारद्वयसमन्वितम्
त्या नगरात योग्य त्या ठिकाणी मोठी आणि लहान अशी दोन्ही दरवाजे होते.
सोपानैर्गन्धसाराणां स्तम्भैः शंकुविनिर्मितैः 4.17.
तेथे सुगंधी वस्तूंच्या पायऱ्या आणि शंकूसारख्या खांबांनी शोभा आली होती.
वज्रसारविनिर्माणप्राकारैः परिशोभितम् वृषभान्वालयं रम्यं कर्तुमारब्धवान्पुनः
वज्रासारख्या भिंतींनी सजवलेले, त्याने पुन्हा वृषभानूचे रमणीय आवार बांधायला सुरुवात केली.
प्राकारपरिखायुक्तं चतुर्द्वारान्वितं परम्
त्या ठिकाणी भक्कम भिंती, खंदक आणि चार सुंदर दरवाजे होते.
रत्नसारविकारैश्च तूलिकानिकरैर्वरैः
रत्नांच्या भिंतींनी आणि सुंदर तुळशीच्या रांगांनी ते नगर सजले होते.
लोहसारकपाटैश्च शोभितं चित्रकृत्रिमैः
कला-कुशलतेने बनवलेल्या लोखंडी दरवाजांनी ते नगर शोभून गेले होते.
तदाश्रमैकदेशे च निर्जनेऽतिमनोहरे
त्या आश्रमाच्या एका भागात, एकांत आणि अतिशय मनोहारी जागी,
संभोगार्थं कलावत्याः स्वामिना सह कौतुकात्
स्वामीसोबत, कलावतीसाठी, आनंद घेण्यासाठी आणि कुतूहलाने तेथे गेले.