श्रीकृष्णबालचरितं नूत्नं नूत्नं पदे पदे
श्रीकृष्णाच्या बाललीला प्रत्येक क्षणी नवीने गायली जात होती.
जगाम स्वगृहं कृष्णः कुबेरभवनोपमम्
कृष्ण आपल्या घरी गेला, जे कुबेराच्या महालासारखे होते.
श्रुत्वैवं विस्मिताः सर्वे नन्दो भयमवाप ह
हे ऐकून सर्वजण आश्चर्यचकित झाले; नंदाला भीती वाटू लागली.
युक्तिं चकार तैः सार्द्धमालोच्य समयोचिताम्
त्याने सर्वांसोबत चर्चा करून त्या वेळेला योग्य अशी युक्ती आखली.
गन्तुं वृन्दावनं सर्वानुवाच तत्क्षणं मुने
त्या क्षणीच सर्वांना वृंदावनात जाण्याची आज्ञा दिली, हे मुनी.
गोपाश्च गोपिकाश्चैव बालका बालिकास्तथा 4.16.
गोप, गोपी, तसेच मुले आणि मुली सर्वजण.
संगीतं च प्रगायन्तो नानावेष समन्विताः
ते गोड गाणी गात होते आणि वेगवेगळ्या वेशात सजलेले होते.
करतालकराः केचिद्वीणाहस्ताश्च केचन
काही जण टाळ्या वाजवत होते, तर काहींच्या हातात वीणा होती.
नवपल्लवकर्णाश्च केचिद्गोपालबालकाः
काही गवळण बाळांच्या कानात ताज्या पानांची कुंडले घातली होती.
नवमाल्यकराः केचित्केचिदाजानुमालिनः
काहींच्या हातात ताज्या फुलांच्या माळा होत्या, तर काहींनी गुडघ्यापर्यंत पोहोचणाऱ्या माळा घातल्या होत्या.
गोपालबालकाः सर्वे विप्रेन्द्र नवकोटयः
हे विप्रश्रेष्ठा, सर्व गवळण बाळांची संख्या नऊ कोटी होती.
वृद्धाश्च कोटिशस्तत्र बृहच्छ्रोण्यश्चलत्कुचाः
तेथे असंख्य वयोवृद्ध स्त्रिया होत्या, ज्यांचे कंबरे रुंद आणि स्तन हलणारे होते.
ताः सुशीलादयो भव्या नानालंकारभूषिताः
त्या सर्व सुशील आणि भव्य स्त्रिया विविध अलंकारांनी सजलेल्या होत्या.
काश्चिदारुह्य शिबिकां रथमारुह्य काश्चन
काहींनी पालख्या चढल्या, तर काही रथावर बसल्या.
ताभिर्युक्ता ययौ देवी रत्नालंकार भूषिता
त्या सर्वांच्या सोबतीने, रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेली देवी पुढे गेली.
ययौ स्यन्दनमारुह्य शातकौम्भपरिच्छदम् 4.16.
ती सुवर्णालंकारांनी सजवलेल्या रथावर बसून पुढे गेली.
वीरभानुश्चन्द्रभानुर्गजस्थाः प्रययुर्मुदा
वीरभानू आणि चंद्रभानू आनंदाने हत्तीवर बसले.
स्वर्ण स्यन्दनमास्थाय जग्मतुः परया मुदा
त्यांनी सुवर्ण रथावर बसून अत्यंत आनंदाने प्रवास केला.
अश्वस्थाश्च गजस्थाश्च रथस्थाश्चैव केचन
काही घोड्यावर, काही हत्तीवर, तर काही रथावर बसले होते.
वृषस्था गर्दभस्थाश्च संगीततानतत्पराः
काही बैलावर, काही गाढवावर बसले होते आणि सर्वजण गाण्याच्या आनंदात मग्न होते.
मुदान्विताः सस्मिताश्च स्वर्णालंकारभूषिताः
सर्वजण हसतमुख आणि आनंदी होते, तसेच सुवर्ण दागिन्यांनी सजलेले होते.
काश्चित्कन्दुकहस्ताश्च काश्चित्पुत्तलिकाकराः
काहींच्या हातात चेंडू होते, तर काहींनी बाहुल्या धरल्या होत्या.
वेषद्रव्यकराः काश्चित्काश्चिन्मालाकरा वराः
काहींनी वेशभूषेचे सामान घेतले होते, तर काहींनी सुंदर फुलांच्या माळा घेतल्या होत्या.
वह्निशुद्धांशुकानां च वाहिकाश्चैव काश्चन
काही स्त्रिया अग्निप्रसादित वस्त्रांची वाहक म्हणून कार्य करत होत्या.
काश्चित्संगीतनिरताः काश्चिच्चित्रकथारताः
काही जणी गाण्यात मग्न होत्या, तर काही जणी गोष्टी सांगण्यात आणि चित्र काढण्यात रमल्या होत्या.
कोटिशः कोटिशश्चाश्वाः कोटिशः कोटिशो रथाः 4.16.
कोट्यवधी घोडे आणि कोट्यवधी रथ तिथे होते.
कोटिशः कोटिशश्चैव वृषेन्द्रा द्रव्यवाहकाः
कोट्यवधी मोठे बैल, जे मालवाहू होते, तिथे होते.
हस्तिपांकुशयुक्तानि ययुर्वृन्दावनं वनम्
हत्ती चालवणाऱ्यांसाठी अंकुश असलेले हत्ती वृंदावनाच्या जंगलात गेले.
वृक्षमूले यथास्थानं तस्थुः सर्वे यथोचितम्
सर्वजण झाडांच्या मुळाशी, आपापल्या जागी, योग्य त्या ठिकाणी उभे राहिले.
अद्य संतिष्ठतेत्येवं श्रुत्वा श्रीकृष्णभाषितम् इति तेषां वचः श्रुत्वा श्रीकृष्णो वाक्यमब्रवीत्
"आज इथेच थांबा," असे श्रीकृष्णाने सांगितल्यावर सर्वांनी ते ऐकले. मग श्रीकृष्णाने पुढील शब्द बोलले.