सनत्कुमारो भगवान्व्रते तेऽस्तु पुरोहितः
सनाथकुमार हेच तुझ्या व्रतात पुरोहित असू देत.
कुबेरं द्रव्यकोशे च रक्षकं कुरु सुन्दरि
कुबेराला धनाच्या कोषाचा रक्षक म्हणून नेम, हे सुंदर स्त्री.
पाठको वह्निदेवश्च वरुणो जलदायकः
वह्निदेव व्रतात पठण करणारा असो, आणि वरुण पाणी देणारा असो.
स्थानसंस्कार कर्ता च व्रतेऽत्र पवनः स्वयम्
या व्रतात, पवन स्वतःच स्थळशुद्धीची पूजा करील.
सूर्यश्च दाननिर्वक्ता योग्यायोग्यं यथोचितम्
सूर्य दान योग्य-अयोग्य कसे ते ठरवून जाहीर करील.
ततोऽधिकं फलं पुष्पं हरये देहि सुन्दरि 4.16.
मग, हे सुंदर स्त्री, श्रेष्ठ फळे आणि फुले हरिला अर्पण कर.
असंख्यान्ब्राह्मणान्देवि भक्त्या कुरु निमन्त्रणम्
देवी, भक्तीने असंख्य ब्राह्मणांना आमंत्रण दे.
व्रतोक्तां दक्षिणां दत्त्वा सर्वं देहि द्विजातये
व्रतात सांगितलेली दक्षिणा देऊन, सर्व काही द्विजांना अर्पण कर.
व्रतं चकार सा दुर्गा सर्वाभ्यश्च विलक्षणम्
दुर्गेने सर्वांपेक्षा वेगळे असे व्रत केले.
रत्नं वोढुमशक्ताश्च ब्राह्मणाः पार्वतीव्रते
पार्वतीच्या व्रतात ब्राह्मणांना रत्न उचलता आले नाही.
श्रीकृष्णबालचरितं नूत्नं नूत्नं पदे पदे
श्रीकृष्णाच्या बाललीला प्रत्येक क्षणी नवीने गायली जात होती.
जगाम स्वगृहं कृष्णः कुबेरभवनोपमम्
कृष्ण आपल्या घरी गेला, जे कुबेराच्या महालासारखे होते.
श्रुत्वैवं विस्मिताः सर्वे नन्दो भयमवाप ह
हे ऐकून सर्वजण आश्चर्यचकित झाले; नंदाला भीती वाटू लागली.
युक्तिं चकार तैः सार्द्धमालोच्य समयोचिताम्
त्याने सर्वांसोबत चर्चा करून त्या वेळेला योग्य अशी युक्ती आखली.
गन्तुं वृन्दावनं सर्वानुवाच तत्क्षणं मुने
त्या क्षणीच सर्वांना वृंदावनात जाण्याची आज्ञा दिली, हे मुनी.
गोपाश्च गोपिकाश्चैव बालका बालिकास्तथा 4.16.
गोप, गोपी, तसेच मुले आणि मुली सर्वजण.
संगीतं च प्रगायन्तो नानावेष समन्विताः
ते गोड गाणी गात होते आणि वेगवेगळ्या वेशात सजलेले होते.
करतालकराः केचिद्वीणाहस्ताश्च केचन
काही जण टाळ्या वाजवत होते, तर काहींच्या हातात वीणा होती.
नवपल्लवकर्णाश्च केचिद्गोपालबालकाः
काही गवळण बाळांच्या कानात ताज्या पानांची कुंडले घातली होती.
नवमाल्यकराः केचित्केचिदाजानुमालिनः
काहींच्या हातात ताज्या फुलांच्या माळा होत्या, तर काहींनी गुडघ्यापर्यंत पोहोचणाऱ्या माळा घातल्या होत्या.
गोपालबालकाः सर्वे विप्रेन्द्र नवकोटयः
हे विप्रश्रेष्ठा, सर्व गवळण बाळांची संख्या नऊ कोटी होती.
वृद्धाश्च कोटिशस्तत्र बृहच्छ्रोण्यश्चलत्कुचाः
तेथे असंख्य वयोवृद्ध स्त्रिया होत्या, ज्यांचे कंबरे रुंद आणि स्तन हलणारे होते.
ताः सुशीलादयो भव्या नानालंकारभूषिताः
त्या सर्व सुशील आणि भव्य स्त्रिया विविध अलंकारांनी सजलेल्या होत्या.
काश्चिदारुह्य शिबिकां रथमारुह्य काश्चन
काहींनी पालख्या चढल्या, तर काही रथावर बसल्या.
ताभिर्युक्ता ययौ देवी रत्नालंकार भूषिता
त्या सर्वांच्या सोबतीने, रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेली देवी पुढे गेली.
ययौ स्यन्दनमारुह्य शातकौम्भपरिच्छदम् 4.16.
ती सुवर्णालंकारांनी सजवलेल्या रथावर बसून पुढे गेली.
वीरभानुश्चन्द्रभानुर्गजस्थाः प्रययुर्मुदा
वीरभानू आणि चंद्रभानू आनंदाने हत्तीवर बसले.
स्वर्ण स्यन्दनमास्थाय जग्मतुः परया मुदा
त्यांनी सुवर्ण रथावर बसून अत्यंत आनंदाने प्रवास केला.
अश्वस्थाश्च गजस्थाश्च रथस्थाश्चैव केचन
काही घोड्यावर, काही हत्तीवर, तर काही रथावर बसले होते.
वृषस्था गर्दभस्थाश्च संगीततानतत्पराः
काही बैलावर, काही गाढवावर बसले होते आणि सर्वजण गाण्याच्या आनंदात मग्न होते.