नित्यं नक्तं रतिं तत्र चकार हरिणा सह सुखदं मोक्षदं पुण्यमपरं कथयामि ते
ती नेहमी रात्री हरिसोबत तिथे रमली; आता मी तुला दुसरी आनंद, मोक्ष आणि पुण्य देणारी कथा सांगतो.
श्रीनारायण उवाच भुक्त्वा पीत्वा च क्रीडार्थं जगाम श्रीवनं मुने
श्रीनारायण म्हणाले: खाऊन-पिऊन, खेळण्यासाठी तो सुंदर वनात गेला, मुनी.
तत्र नानाविधां क्रीडां चकार मधुसूदनः
तेथे मधुसूदनाने अनेक प्रकारच्या खेळांमध्ये भाग घेतला.
ययौ मधुवनं तस्माच्छ्रीकृष्णो गोधनैः सह
त्यानंतर श्रीकृष्ण गायींच्या कळपांसह मधुवनात गेला.
तत्रैकदैत्यो बलवाञ्छ्वेतवर्णो भयंकरः
तेथे एक बलवान, पांढऱ्या रंगाचा आणि भयंकर असा राक्षस होता.
दृष्ट्वा च गोकुलं गोष्ठे शिशुभिर्बलकेशवौ
गोपाळकुलात, मुलांसह आणि बलकेशवाला पाहून,
बकग्रस्तं हरिं दृष्ट्वा सर्वे देवा भयान्विताः
बकाने हरिला गिळल्याचे पाहून सर्व देव घाबरले.
शक्रश्चिक्षेप वज्रं च मुनेरस्थिविनिर्मितम्
शक्राने ऋषीच्या हाडांपासून बनवलेला वज्र फेकला.
नीहारास्त्रं शशधरः शीतार्तस्तेन दानवः
चंद्राने, थंडीने त्रस्त होऊन, त्या दानवावर धुक्याचे अस्त्र सोडले.
वायव्यास्त्रं च वायुश्च तेन स्थानान्तरं ययौ
वायूने वायूचे अस्त्र सोडले आणि त्यामुळे तो दुसऱ्या ठिकाणी गेला.
हुताशनश्च वाह्नेन पक्षांश्चैव ददाह सः 4.16.
अग्नीने आपल्या ज्वाळांनी त्या राक्षसाची पंखे जाळली.
ईशानस्य च शूलेन बभूव मूर्च्छितोऽसुरः
ईशानाच्या शूळामुळे तो राक्षस बेशुद्ध पडला.
एतस्मिन्नन्तरे कृष्णः प्रज्वलन्ब्रह्मतेजसा
इतक्यात कृष्ण ब्रह्मतेजाने तेजस्वी झाला.
तत्सर्वं वमनं कृत्वा प्राणांस्तत्याज दानवः
ते सगळं ओकून त्या दानवाने प्राण सोडले.
ययौ केलिकदम्बानां काननं सुमनोहरम्
तो खेळण्यासाठी सुंदर केदंबाच्या जंगलात गेला.
नाम्ना प्रलम्बो बलवान्महाधूर्तश्च शैलवत्
प्रलंब नावाचा एक बलवान, फार चलाख आणि पर्वतासारखा राक्षस होता.
दुद्रुवुर्बालकाः सर्वे रुरुदुश्च भयातुराः
सर्व मुलं घाबरून पळाली आणि रडू लागली.
बालकान्बोधयामास भयं किमित्युवाच ह
त्याने मुलांना जागं केलं आणि विचारलं, 'कशाला घाबरताय?'
भ्रामयित्वा च गगने पातयामास भूतले
त्याला आकाशात फिरवून मग जमिनीवर फेकून दिलं.
जहसुर्बालकाः सर्वे ननृतुश्च जगुर्मुदा
सर्व मुलं हसली, नाचली आणि आनंदाने गाणं म्हणू लागली.
गोधनं चारयामास ययौ भाण्डीरमीश्वरः 4.16.
ईश्वराने गायींच्या कळपाची देखभाल केली आणि तो भांडीराकडे गेला.
वेष्टयामास तं शीघ्रं खुरेण विलिखन्महीम्
त्याने वेगाने त्याला गुंडाळले आणि खुराने जमीन कुरतडली.
उत्पात्य भ्रामयामास पपात च महीतले
त्याने त्याला उचलून फिरवले आणि तो जमिनीवर पडला.
स भग्नदन्तो दैत्यश्च वज्राङ्गचर्वणादहो
त्या दैत्याचे दात तुटले आणि वज्रांगाच्या दंशाने तो चुरडला गेला.
स्वर्गे दुन्दुभयो नेदुः पुष्पवृष्टिर्बभूव ह
स्वर्गात दुंदुभी वाजल्या आणि फुलांचा वर्षाव झाला.
तत्राजग्मुः स्यन्दनस्था द्विभुजाः पीतवाससः
ते दोन हात असलेले, पिवळे वस्त्र घातलेले आणि रथावर बसलेले तेथे आले.
विनोदमुरलीहस्ताः क्वणन्मञ्जीररञ्जिताः
त्यांच्या हातात मुरली होती, पैंजणांच्या निनादाने ते शोभून दिसत होते.
ईषद्धास्यप्रसन्नास्या भक्तानुग्रह कातराः
त्यांच्या चेहऱ्यावर हलकी हसू आणि प्रसन्नता होती, भक्तांना कृपा करायला ते आतुर होते.
भाण्डीरवनमाजग्मुर्यत्र सन्निहितो हरिः
ते भांडीरवनात गेले, जिथे हरि उपस्थित होता.
प्रणमय्य हरिं स्तुत्वा जग्मुर्गोलोकमुत्तमम् संप्राप्य दानवीं योनिं बभूबुः कृष्णपार्षदाः
हरिला वंदन करून आणि स्तुती करून, ते उत्तम गोलोकात गेले; दैत्ययोनी प्राप्त करून, ते कृष्णाचे पार्षद झाले.