वरं वृणु विधातस्त्वं यत्ते मनसि वर्तते
विधाता, तुझ्या मनात जे आहे ते वर माग.
वरं च युवयोः पादपद्मभक्तिं च देहि मे
मला दोघांच्या चरणकमळांची भक्ती आणि वर दे.
पुनर्ननाम तां भक्त्या विधाता जगतां पतिः 4.15.
मग जगाचा स्वामी भक्तीने तिला पुन्हा वंदन करू लागला.
हरिं संस्मृत्य हवनं चकार विधिना विधिः
हरिचे स्मरण करून, विधात्याने विधीप्रमाणे होम केला.
ब्रह्मणोक्तेन विधिना चकार हवनं स्वयम्
ब्रह्मदेवाने सांगितलेल्या पद्धतीने त्याने स्वतः होम केला.
कौतुकं कारयामास सप्तधा च प्रदक्षिणाम्
त्याने मंगलकार्य केले आणि सात प्रदक्षिणा घातल्या.
प्रणमय्य ततः कृष्णं वासयामास तं विधिः
मग विधात्याने कृष्णाला वंदन करून त्याला बसवले.
वेदोक्तसप्तमन्त्रांश्च पाठयामास माधवम्
त्याने माधवाला वेदात सांगितलेल्या सात मंत्रांचे पठण केले.
श्रीकृष्णहस्तं राधायाः पृष्ठदेशे प्रजापतिः
प्रजापतीने श्रीकृष्णाचं हात राधेच्या पाठीवर ठेवला.
पारिजातप्रसूनानां मालां जानुविलम्बिताम्
त्याने पारिजात फुलांची गुंठी तिच्या गुडघ्यापर्यंत घातली.
प्रणमय्य पुनः कृष्णं राधां च कमलोद्भवः पुनश्च वासयामास श्रीकृष्णं कमलोद्भवः
कमलातून जन्मलेल्या ब्रह्मदेवाने पुन्हा श्रीकृष्णाला आणि राधेला वंदन करून, श्रीकृष्णाला पुन्हा आसनावर बसवलं.
तद्वामपार्श्वे राधां च सस्मितां कृष्णचेतसम्
त्याने हसऱ्या राधेला श्रीकृष्णाच्या डाव्या बाजूला बसवलं आणि कृष्णाच्या मनात आनंद भरला.
पाठयामास वेदोक्तान्पञ्च मन्त्रांश्च नारद 4.15.
नारदाने वेदांमध्ये सांगितलेले पाच मंत्र मोठ्या भक्तीने म्हटले.
कन्यकां च यथा तातो भक्त्या तस्थौ हरेः पुरः
जसा बाप आपल्या मुलीसमोर भक्तीने उभा राहतो, तसा तो हरिपुढे उभा राहिला.
दुन्दुभिं वादयामासुश्चानकं मुरजादिकम्
त्यांनी डुंडुभी, अनक, मुरज आणि इतर वाद्ये वाजवली.
जगुर्गन्धर्वप्रवरा ननृतुश्चाप्सरोगणाः
गंधर्वश्रेष्ठांनी गाणं गायलं आणि अप्सरांच्या समूहांनी नृत्य केलं.
युवयोश्चरणाम्भोजे भक्तिं मे देहि दक्षिणाम्
तुमच्या दोघांच्या चरणकमळांवर मला भक्ती मिळू दे, हीच माझी दक्षिणा.
मदीयचरणाम्भोजे सुदृढा भक्तिरस्तु ते
माझ्या चरणकमळांवर तुझी भक्ती नेहमी दृढ राहो.
मया नियोजितं कर्म कुरु वत्स ममाज्ञया
बाळा, मी सांगितलेलं काम माझ्या आज्ञेने कर.
प्रणम्य राधां कृष्णं च जगाम स्वालयं मुदा
राधा आणि कृष्णाला वंदन करून, तो आनंदाने आपल्या घरी परत गेला.
सा ददर्श हरेर्वक्त्रं चच्छाद व्रीडया मुखम्
तिने हरिचं मुख पाहिलं आणि लाजून आपलं तोंड झाकलं.
प्रणम्य श्रीहरिं भक्त्या जगाम शयनं हरेः
श्रीहरिला भक्तीने वंदन करून, ती हरिच्या शयनगृहात गेली.
ललाटे तिलकं कृत्वा ददौ कृष्णस्य वक्षसि 4.15.
तिने कृष्णाच्या कपाळावर तिलक लावून, तो त्याच्या छातीवर ठेवला.
प्रददौ हरये भक्त्या बुभुजे जगतीपतिः
तिने भक्तीने हरिला तो नैवेद्य दिला आणि जगाचा स्वामी त्याचा स्वीकार केला.
ददौ कृष्णाय सा राधा सादरं बुभुजे हरिः
राधेने आदराने कृष्णाला नैवेद्य दिला आणि हरिने तो खाल्ला.
ताम्बूलं तेन दत्तं च बुभुजे पुरतो हरेः
तिने त्याला तांबूल दिलं आणि त्याने हरिपुढे ते खाल्लं.
चखाद परया भक्त्या पपौ तन्मुखपङ्कजम्
ती अत्यंत भक्तीने त्याच्या कमळासारख्या तोंडातून खाऊन प्यायली.
जहास न ददौ राधा क्षमेत्युक्तं तया मुदा राधिकायाश्च सर्वांगे प्रददौ माधवः स्वयम्
राधा हसली आणि क्षमा देईनाच म्हणाली नाही; मग माधवाने आनंदाने राधिकेच्या सर्व अंगांना स्पर्श केला.
यः कामो ध्यायते नित्यं यस्यैकचरणाम्बुजम्
जो काम नेहमी तिच्या एका पायाच्या कमळाचा ध्यान करतो—
यद्भृत्यभृत्यैर्मदनो जितः सर्वक्षणं मुने
हे मुनी, जिच्या सेवकांच्या सेवकांनी सुद्धा मदनाला प्रत्येक क्षणी जिंकले जाते—