तं पठित्वा गुरुमुखाद्भवन्त्येव बुधा जनाः
गुरूंच्या उपस्थितीत हे वाचल्यावर लोक खरोखरच ज्ञानी होतात.
वेदो वा पण्डितो वाऽन्यः को वा त्वां स्तोतुमीश्वरः
वेद असो, पंडित असो, किंवा कुणी दुसरा असो—प्रभू, तुझी स्तुती करण्यास कोण समर्थ आहे?
त्वं बुद्धेर्जननी मातः को वा त्वां स्तोतुमीश्वरः 4.15.
माते, तूच बुद्धीची जननी आहेस—प्रभू, तुझी स्तुती कोण करू शकतो?
यददृष्टाश्रुते वस्तु तन्निर्वक्तुं च कः क्षमः
जे न पाहिलं, न ऐकलं, असं काही सांगण्यास कोण समर्थ आहे?
सरस्वती च वेदाश्च क्षमः कः स्तोतुमीश्वरः
सरस्वती आणि वेद सुद्धा—त्यांच्यात तुझी स्तुती करण्यास कोण समर्थ आहे, प्रभू?
ईश्वराणामीश्वरस्य योग्यायोग्ये समा कृपा
सर्व प्रभूंच्या प्रभूची कृपा योग्य-अयोग्य सगळ्यांवर सारखीच असते.
जननी जनको यो वा सर्वं क्षमति स्नेहतः
आई, वडील किंवा कुणीही असो—प्रेमामुळे सर्व काही माफ करतात.
प्रणम्य चरणाम्भोजे सर्वेषां वन्द्यमीप्सितम्
सर्वांच्या वंदनीय आणि प्रिय अशा चरणकमळांना वंदन करून,
राधामाधवयोः पादे भक्तिर्दास्यं लभेद्ध्रुवम् विलङ्घ्य सर्वलोकांश्च याति गोलोकमुत्तमम्
राधा-माधवांच्या पायांवर भक्ती आणि दास्य मिळाल्यावर, तो सर्व लोकांना मागे टाकून उत्तम गोळोकात पोहोचतो.
श्रीनारायण उवाच
श्रीनारायण म्हणाले:
वरं वृणु विधातस्त्वं यत्ते मनसि वर्तते
विधाता, तुझ्या मनात जे आहे ते वर माग.
वरं च युवयोः पादपद्मभक्तिं च देहि मे
मला दोघांच्या चरणकमळांची भक्ती आणि वर दे.
पुनर्ननाम तां भक्त्या विधाता जगतां पतिः 4.15.
मग जगाचा स्वामी भक्तीने तिला पुन्हा वंदन करू लागला.
हरिं संस्मृत्य हवनं चकार विधिना विधिः
हरिचे स्मरण करून, विधात्याने विधीप्रमाणे होम केला.
ब्रह्मणोक्तेन विधिना चकार हवनं स्वयम्
ब्रह्मदेवाने सांगितलेल्या पद्धतीने त्याने स्वतः होम केला.
कौतुकं कारयामास सप्तधा च प्रदक्षिणाम्
त्याने मंगलकार्य केले आणि सात प्रदक्षिणा घातल्या.
प्रणमय्य ततः कृष्णं वासयामास तं विधिः
मग विधात्याने कृष्णाला वंदन करून त्याला बसवले.
वेदोक्तसप्तमन्त्रांश्च पाठयामास माधवम्
त्याने माधवाला वेदात सांगितलेल्या सात मंत्रांचे पठण केले.
श्रीकृष्णहस्तं राधायाः पृष्ठदेशे प्रजापतिः
प्रजापतीने श्रीकृष्णाचं हात राधेच्या पाठीवर ठेवला.
पारिजातप्रसूनानां मालां जानुविलम्बिताम्
त्याने पारिजात फुलांची गुंठी तिच्या गुडघ्यापर्यंत घातली.
प्रणमय्य पुनः कृष्णं राधां च कमलोद्भवः पुनश्च वासयामास श्रीकृष्णं कमलोद्भवः
कमलातून जन्मलेल्या ब्रह्मदेवाने पुन्हा श्रीकृष्णाला आणि राधेला वंदन करून, श्रीकृष्णाला पुन्हा आसनावर बसवलं.
तद्वामपार्श्वे राधां च सस्मितां कृष्णचेतसम्
त्याने हसऱ्या राधेला श्रीकृष्णाच्या डाव्या बाजूला बसवलं आणि कृष्णाच्या मनात आनंद भरला.
पाठयामास वेदोक्तान्पञ्च मन्त्रांश्च नारद 4.15.
नारदाने वेदांमध्ये सांगितलेले पाच मंत्र मोठ्या भक्तीने म्हटले.
कन्यकां च यथा तातो भक्त्या तस्थौ हरेः पुरः
जसा बाप आपल्या मुलीसमोर भक्तीने उभा राहतो, तसा तो हरिपुढे उभा राहिला.
दुन्दुभिं वादयामासुश्चानकं मुरजादिकम्
त्यांनी डुंडुभी, अनक, मुरज आणि इतर वाद्ये वाजवली.
जगुर्गन्धर्वप्रवरा ननृतुश्चाप्सरोगणाः
गंधर्वश्रेष्ठांनी गाणं गायलं आणि अप्सरांच्या समूहांनी नृत्य केलं.
युवयोश्चरणाम्भोजे भक्तिं मे देहि दक्षिणाम्
तुमच्या दोघांच्या चरणकमळांवर मला भक्ती मिळू दे, हीच माझी दक्षिणा.
मदीयचरणाम्भोजे सुदृढा भक्तिरस्तु ते
माझ्या चरणकमळांवर तुझी भक्ती नेहमी दृढ राहो.
मया नियोजितं कर्म कुरु वत्स ममाज्ञया
बाळा, मी सांगितलेलं काम माझ्या आज्ञेने कर.
प्रणम्य राधां कृष्णं च जगाम स्वालयं मुदा
राधा आणि कृष्णाला वंदन करून, तो आनंदाने आपल्या घरी परत गेला.