वृष्टिधारामतिस्थूलां कम्पमानांश्च पादपान्
त्याने अतिशय जाड पावसाची धार आणि थरथरणारी झाडे पाहिली.
कथं यास्यामि गोवत्सान्विहाय स्वाश्रमं बत
गोपाळकांना मागे सोडून मी आपल्या आश्रमात कसा जाऊ? हाय!
एवं नन्दे प्रवदति रुरोद श्रीहरिस्तदा
नंद असे बोलत असताना, श्रीहरि तेव्हा रडू लागले.
एतस्मिन्नन्तरे राधाऽऽजगाम कृष्ण सन्निधिम्
तेव्हाच राधा कृष्णाच्या सान्निध्यात आली.
शरत्पार्वणचन्द्राभामुष्टवक्त्रमनोहरा
तिचे सुंदर मुख शरद ऋतूतील पौर्णिमेच्या चंद्रासारखे होते.
परितस्तारकापक्ष्मविचित्रकज्जलोज्ज्वला 4.15.
ती चारही बाजूंनी तारकांसारख्या पापण्यांच्या छटांनी आणि काजळाच्या उजळपणाने चमकत होती.
तन्मध्यस्थलशोभार्ह स्थूलमुक्ताफलोज्ज्वला
मधोमध ती मोठ्या, चमकदार मोत्यांनी सजलेली होती.
ग्रीष्ममध्याह्नमार्तण्डप्रभामुष्टककुण्डला
तिच्या कुंडलांना उन्हाळ्यातल्या दुपारच्या सूर्याची प्रभा होती.
मुक्तापङ्क्तिप्रभातैकदन्तपङ्क्तिसमुज्ज्वला
तिच्या एकसंध दातांची रांग पहाटेच्या मोत्यांच्या ओळीप्रमाणे चमकत होती.
कस्तूरीबिन्दुसंयुक्त सिन्दूरबिन्दुभूषिता
ती कपाळावर कस्तुरीचा ठिपका आणि सिंदूराचा बिंदू लावून शोभत होती.
सुचारुवर्तुलाकारकपोलपुलकान्विता
तिचे गाल सुंदर गोलाकार होते आणि त्यावर आनंदाने रोमांच उठले होते.
सुचारुश्रीफलयुगकठिनस्तनसंगता
तिची उन्नत आणि कठीण स्तनयुग्म शुभ फळांसारखी सुंदर दिसत होती.
सुचारुवर्तुलाकारमुदरं सुमनोहरम्
तिचे पोट देखणे, गोल आणि मन मोहून टाकणारे होते.
सद्रत्नसाररचितमेखलाजालभूषिता
ती मौल्यवान रत्नांच्या साराने बनवलेल्या कमरपट्ट्याने सजलेली होती.
कठिनश्रोणियुगलं धरणीधरनिन्दितम्
तिची कणखर नितंबयुग्म पृथ्वीपेक्षाही शोभिवंत होती.
रत्नभूषणसंयुक्तं यावकद्रवसंयुतम् 4.15.
ती रत्नांच्या दागिन्यांनी आणि हळदीच्या लेपाने सजली होती.
सद्रत्नसाररचितक्वणन्मञ्जीर रञ्जितम्
मौल्यवान रत्नांच्या साराने बनवलेल्या तिच्या पैंजणांचा मंजुळ आवाज घुमत होता.
रत्नाङ्गुलीयनिकरवह्निशुद्धांशुकोज्वला
तिच्या बोटांमध्ये रत्नांच्या अंगठ्या होत्या आणि तिच्या वस्त्रांमध्ये निर्मळ तेज चमकत होते.
सहस्रदलसंयुक्तक्रीडाकमलमुज्ज्वलम्
तिचे खेळकर कमळ हजार पाकळ्यांच्या कमळासोबत उजळून निघाले होते.
दृष्ट्वा तां निर्जने नन्दो विस्मयं परमं ययौ
तीला एकटी पाहून नंदाला अत्यंत आश्चर्य वाटले.
ननाम तां साश्रुनेत्रो भक्तिनम्रात्मकन्धरः
त्याने डोळ्यांत अश्रू आणि भक्तिभावाने वाकलेली मान घेऊन तिला नमस्कार केला.
जानामीमं महाविष्णोः परं निर्गुणमच्युतम्
हा बालक म्हणजे महाविष्णूंचे परम, निर्गुण आणि अविनाशी रूप आहे, हे मला माहीत आहे.
गृहाण प्राणनाथं च गच्छ भद्रे यथासुखम्
आपला प्रिय पुत्र घे आणि जशी इच्छा असेल तशी जा, हे शुभेच्छिते.
इत्युक्त्वा प्रददौ तस्यै रुदन्तं बालकं भिया
असे म्हणून त्याने भीतीने रडणाऱ्या त्या बाळाला तिच्या हाती दिले.
उवाच नन्दं सा यत्नान्न प्रकाश्यं रहस्यकम्
तीने नंदाला सांगितले, 'हे रहस्य कोणत्याही परिस्थितीत उघड करू नकोस.'
प्राज्ञस्त्वं गर्गवचनात्सर्वं जानासि कारणम् 4.15.
तू बुद्धिमान आहेस; गर्गांच्या वचनामुळे तुला सर्व कारण माहीत आहे.
वरं वृणु व्रजेश त्वं यत्ते मनसि वाञ्छितम्
व्रजेच्या अधिपते, तुझ्या मनात जे काही इच्छा आहे ते वर माग.
राधिकावचनं श्रुत्वा तामुवाच व्रजेश्वरः
राधिकेचे शब्द ऐकून व्रजेचा स्वामी तिला उत्तर देऊ लागला.
युवयोः सन्निधौ वासं दास्यसि त्वं सुदुर्लभम्
तू आम्हाला तुझ्या सान्निध्यात राहण्याची, जी फार दुर्मिळ आहे, अशी परवानगी देशील.
श्रुत्वा नन्दस्य वचनमुवाच परमेश्वरी
नंदाचे शब्द ऐकून परमेश्वरी बोलली.