कुबेरतनयः श्रीमान्नाम्ना यो नलकूबरः
कुबेराचा तेजस्वी मुलगा, ज्याचं नाव नलकूबर आहे,
निर्जने सरसस्तीरे पुष्पोद्याने मनोहरे 4.14.
एकांत असलेल्या तलावाच्या काठी, सुंदर फुलांच्या बागेत,
विधाय पुष्पशयने रत्नदीपैश्च दीपितम्
फुलांच्या शय्या तयार करून, रत्नांच्या दिव्यांनी उजळवलेलं,
परितः पुष्पमाल्यैश्च क्षौमवस्त्रैश्च वेष्टितम्
फुलांच्या माळांनी आणि रेशमी वस्त्रांनी सर्व बाजूंनी वेढलेलं,
शृङ्गाराष्टप्रकारं च विपरीतादिकं सुखम्
शृंगाराच्या आठ प्रकारांचा आणि उलटसुलट आसनांच्या सुखाचा अनुभव घेतला.
अङ्ग प्रत्यङ्गसंयोगत्रिविधाश्लेषणं मुदा
अंग आणि उपांग यांचा आनंदाने संग झाला, आणि तिळी तीन प्रकारच्या मिठीचा आनंद घेतला.
जलात्स्थले स्थलात्तोये कामशास्त्रविशारदः
पाण्यात, जमिनीवर किंवा जमिनीवरून पाण्यात, जो कामशास्त्रात निपुण आहे,
नग्नां रम्भां मुक्तकेशीं पीनश्रोणिपयोधराम्
त्याने राम्भेला नग्न, मोकळ्या केसांची, भरदार कंबर आणि गोल स्तन असलेली पाहिली.
पश्यन्तीं प्राणनाथं च पश्यन्तं सस्मितं मुदा
ती आपल्या प्रियाला पाहत होती, आणि तोही तिला हसतमुखाने आनंदाने पाहत होता.
रत्नकुण्डलयुग्मेन गण्डस्थलविराजिताम्
तिच्या गालांवर रत्नांच्या कुंडलांनी शोभा आली होती.
किङ्किणीजालसंयुक्तां सिन्दूर बिन्दुसंयुताम्
तिच्या कंबरेला घंट्यांच्या कडीने आणि कपाळावर कुंकवाच्या ठिपक्याने सजवले होते.
वृक्षत्वं याहि पापिष्ठेत्युवाच मुनिपुंगवः 4.14.
त्या श्रेष्ठ ऋषींनी म्हणाले, 'अरे पापी, आता झाड हो.'
जन्मेजयस्य सुभगा भविता कामिनीति च
ती जन्मेजयाची भाग्यवती आणि कामिनी पत्नी होईल.
श्रीकृष्ण स्पर्शमात्रेण पुनरायास्यसि गृहम्
श्रीकृष्णाच्या स्पर्शाने तुला पुन्हा घरी जाता येईल.
इत्येवमुक्त्वा स मुनिर्जगाम निजमन्दिरम्। कुबेरतनयः श्रीमान्स जगाम निजालयम्
असे म्हणून तो ऋषी आपल्या घरी गेला, आणि कुबेराचा तेजस्वी पुत्रही आपल्या घरी परतला.
इत्येवं कथितं विप्र रम्भाख्यानं वदामि ते
हे ब्राह्मण, मी तुला राम्भेची कथा सांगितली.
कन्या लक्ष्मीस्वरूपा च बभूव सुन्दरी वरा
ती कन्या सुंदर आणि उत्तम असून लक्ष्मीच्या स्वरूपात प्रकट झाली.
नानाकौतुकसंयुक्तां ददौ जन्मेजयाय च
नानाविध चमत्कारांनी युक्त असलेली ती जन्मेजयाला दिली गेली.
स्थानेस्थाने निर्जने च राजा रेमे तया सह
राजा प्रत्येक ठिकाणी आणि एकांतात तिच्यासोबत रमला.
अश्वसंगोपनं कृत्वा तस्थौ शक्रश्च मन्दिरे
घोडा सांभाळण्याची जबाबदारी देऊन इंद्र राजवाड्यातच राहिला.
द्रष्टुं जगाम सा साध्वी चाश्वमेकाकिनी मुदा
ती सती स्त्री एकटीच आनंदाने घोडा पाहायला गेली.
तया निवार्यमाणश्च रेमे तत्र तया सह 4.14.
तिने त्याला थांबवायचा प्रयत्न केला, तरीही त्याने तिथे तिच्यासोबत रमण केले.
सा च संभोगमात्रेण देहं तत्याज योगतः
ती केवळ संगामुळे, योगाच्या सामर्थ्याने आपले शरीर सोडून गेली.
राजा श्रुत्वा मृतां दृष्ट्वा विललाप भृशं मुहुः
राजाने तिच्या मृत्यूचे ऐकले आणि पाहिले, तेव्हा तो पुन्हा पुन्हा फार रडला.
रम्भा च मानवं देहं त्यक्त्वा स्वर्गं जगाम ह
रंभा आपले मानवी शरीर सोडून स्वर्गात गेली.
नलकूबरमोक्षश्च रम्भायाश्च महामुने इत्येवं कथितं सर्वमपरं कथयामि ते
महामुने, नलकूबर आणि रंभेचे मुक्तीचे वर्णन झाले; आता मी तुला पुढील कथा सांगतो.
श्रीनारायण उवाच तत्रोपवनभाण्डीरे चारयामास गोधनम्
श्रीनारायण म्हणाले: तिथे त्या वटवृक्षांच्या बागेत त्याने गायी चरण्यास नेल्या.
सरः सुस्वादुतोयं च पाययामास तत्पपौ
त्याने गायींना अतिशय गोड पाण्याच्या तळ्यातून पाणी प्यायला दिले आणि स्वतःही प्याला.
एतस्मिन्नन्तरे कृष्णो मायामानुषविग्रहः
तेव्हा कृष्ण, ज्याचे रूप माया मानवासारखे होते—
मेघावृतं नभो दृष्ट्वा श्यामलं काननान्तरम्
त्याने आकाश ढगांनी झाकलेले आणि जंगलाचा आतला भाग काळोखात बुडालेला पाहिला.