इदं गर्गकृतं स्तोत्रं त्रिसन्ध्यं यः पठेन्नरः
जो मनुष्य गर्गाने रचलेले हे स्तोत्र दिवसातील तिन्ही संध्याकाळी म्हणतो—
जन्ममृत्युजरारोगशोकमोहादिसंकटात्
तो जन्म, मृत्यू, वार्धक्य, रोग, दुःख, मोह आणि अशा अनेक संकटांतून मुक्त होतो.
कृष्णस्य सहकालं च कृष्णसार्द्धं च मोदते
तो योग्य वेळी कृष्णाच्या सहवासात राहतो आणि कृष्णासोबत आनंद अनुभवतो.
श्रीनारायण उवाच हरिं मुनिः स्तवं कृत्वा ददौ नन्दाय तं मुदा
श्रीनारायण म्हणाले: त्या ऋषीने हरिचे स्तोत्र रचून, आनंदाने ते नंदाला दिले.
अहो विचित्रं संसारो मोहजालेन वेष्टितः 4.13.
अहो, हा संसार किती विचित्र आहे, मोहाच्या जाळ्यात गुंतलेला!
गर्गस्य वचनं श्रुत्वा रुरोद नन्द एव च
गर्गाची वचने ऐकून नंदही रडला.
सर्वशिष्यैः परिवृतं मुनीन्द्रं गन्तुमुद्यतम्
सर्व शिष्यांनी वेढलेला तो मुनीश्रेष्ठ निघण्यास सज्ज झाला.
प्रणेमुः परमप्रीत्या चक्रुस्तं विनयं मुने
सर्वांनी मोठ्या प्रेमाने त्या मुनीला वंदन केले आणि आदर दाखवला.
ऋषयो मुनयश्चैव बन्धुवर्गाश्च बल्लवाः
ऋषी, मुनी, तसेच नातेवाईक आणि गवळण लोक—
प्रजग्मुर्बन्दिनः सर्वे परिपूर्णमनोरथाः
सर्व बंडिण लोक पूर्ण मनोकामना घेऊन निघून गेले.
आकण्ठपूर्णा भुक्त्या च भिक्षुका गन्तुमक्षमा
भिक्षुकांनी पोटभर जेवलं होतं, इतकं की त्यांना उठून जायला ही जमत नव्हतं.
सुमन्दगामिनः केचित्केचिद्भूमौ च शेरते
काहीजण अगदी हळूहळू चालत होते, तर काहीजण जमिनीवर पडून होते.
केचिदूषुः प्रमुदिता हसन्तस्तत्र केचन ।। कपर्दकानां वस्तूनां शेषांश्चोर्वरितान्बहून्
काहीजण तिथे आनंदाने हसत होते; तर काहींनी उरलेले नाणे आणि वस्तू उचलल्या.
केचित्तानाददुः स्थित्वा दर्शयन्तश्च केचन
काहीजण तिथेच उभे राहिले आणि काहींनी त्या वस्तू सगळ्यांना दाखवल्या.
केचिद्बहुविधा गाथाः कथयन्तः पुरातनाः 4.13.
काहीजण जुन्या अनेक कथा गात होते.
उत्तानपादनहुषनलादीनां च याः कथाः
त्या कथा उत्तानपाद, नहुष आणि इतर राजांची होत्या.
येषांयेषां नृपाणां च श्रुता वृद्धमुखात्कथाः
त्या राजांच्या कथा वडीलधाऱ्यांकडून ऐकलेल्या होत्या.
स्थायंस्थायं गताः केचित्स्वापंस्वापं च केचन
काहीजण तिथेच उभे राहिले, तर काहीजण इकडे तिकडे झोपले.
हृष्टो नन्दो यशोदा च बालं कृत्वा च वक्षसि
नंद आणि यशोदा दोघेही आनंदाने बाळाला छातीशी धरून होते.
एवं प्रवर्द्धितौ बालौ शुक्लचन्द्रकलोपमौ
अशा रीतीने ते दोन्ही बाळं वाढत गेली, जणू काही शुक्ल चंद्राच्या कलांसारखी तेजस्वी दिसत होती.
शब्दार्द्धं वा तदर्द्धं वा क्षमौ वक्तुं दिनेदिने
दिवसेंदिवस ते अर्धा शब्द किंवा त्याहूनही कमी बोलू लागले.
बालो द्विपादं पादं वा गन्तुं शक्तो बभूव ह
ते बाळ दोन पावलं, कधी एक पाऊल चालू लागलं.
वर्षाधिको हि वयसा कृष्णात्संकर्षणः स्वयम्
संकर्षण वयाने कृष्णापेक्षा एक वर्षाने मोठा होता.
व्रजन्तौ गोकुले बालौ प्रहृष्टगमने क्षमौ
ते दोन्ही बाळं गोळक्यात आनंदाने जमिनीवर खेळत फिरू लागली.
गर्गो जगाम मथुरां वसुदेवाश्रमं मुने 4.13.
गर्ग ऋषी मथुरेला, वसुदेवाच्या आश्रमात गेले.
मुनिस्तं कथयामास कुशलं सुमहोत्सवम्
मुनिने त्याला मोठ्या उत्सवाची आणि सर्वांची कुशलता सांगितली.
देवकी परमप्रीत्या पप्रच्छ च पुनःपुनः
देवकीने अत्यंत प्रेमाने पुन्हा पुन्हा विचारपूस केली.
गर्गस्तावाशिषं दत्त्वा जगाम स्वालयं मुदा
गर्ग ऋषींनी त्यांना आशीर्वाद दिला आणि आनंदाने आपल्या घरी परत गेले.
श्रीनारायण उवाच पञ्चाशत्कामिनीनां च पतिर्गन्धर्वपुङ्गवः
श्रीनारायण म्हणाले, पन्नास कामुक स्त्रियांचा पती गंधर्वांमधील श्रेष्ठ झाला.
तासां प्राणाधिकस्त्वं च शृङ्गारनिपुणो युवा
त्यांच्यात तूच त्यांना सर्वात प्रिय होतास, तरुण आणि प्रेमकौशल्य असलेला.