अणिमादिकसिद्धिषु योगेषु मुक्तिषु प्रभो
प्रभो, मला अणिमा वगैरे योगशक्ती किंवा मुक्तीची इच्छा नाही.
इन्द्रत्वे वा मनुत्वे वा स्वर्गलोकफले चिरम्
इंद्रपद, मनुपद किंवा स्वर्गातील फळांचीही मला दीर्घकाळ इच्छा नाही.
गोलोके वापि पाताले वासे नास्ति मनोरथः
गोलोकात असो वा पाताळात, तिथे राहण्याची मला इच्छा नाही.
त्वन्मन्त्रं शङ्करात्प्राप्य कतिजन्मफलोदयात्
शंकराकडून तुमचा मंत्र मिळवला, तो अनेक जन्मांच्या पुण्यफळामुळे मिळाला.
कृपां कुरु कृपासिन्धो दीनबन्धो पदाम्बुजे ।। 4.13.
कृपासागर, दीनबंधू, तुमच्या चरणी माझ्यावर कृपा करा.
सर्वेषामीश्वरः सर्वस्त्वत्पादाम्भोजसेवया
सर्वांचा ईश्वर, तुझ्या चरणांची सेवा करून सर्वांचा स्वामी होतो.
ब्रह्मा विधाता जगतां त्वत्पादाम्भोजसेवया
ब्रह्मा, जगाचा सर्जनहार, तुझ्या चरणांची सेवा करून महान होतो.
त्वत्पादसेवया धर्मः साक्षी च सर्वकर्मणाम्
तुझ्या पादसेवेनेच धर्म सर्व कर्मांचा साक्षीदार राहतो.
सहस्रवदनः शेषो यत्पादाम्बुजसेवया
शेती, ज्याला हजार तोंडे आहेत, तो तुझ्या चरणांची सेवा करतो.
सर्वसंपद्विधात्री या देवीनां च परात्परा
जी सर्व संपत्ती देणारी आणि देवींमध्येही श्रेष्ठ आहे,
प्रकृतिर्बीजरूपा सा सर्वेषां शक्तिरूपिणी
ती प्रकृती, सर्व शक्तींचे मूळ बीज आहे.
पार्वती सर्वरूपा सा सर्वेषां बुद्धिरूपिणी
ती पार्वती, सर्व रूपांची आणि सर्वांची बुद्धीस्वरूप आहे.
विद्याधिष्ठात्री देवी या ज्ञानमाता सरस्वती
ज्ञानाची अधिष्ठात्री, सर्व विद्या आणि बुद्धीची जननी, ही सरस्वती देवी आहे.
सावित्री वेदजननी पुनाति भुवनत्रयम्
सावित्री, जी वेदांची माता आहे, ती तिन्ही लोकांना पावन करते.
क्षमा जगद्विभर्तुं च रत्नगर्भा वसुन्धरा 4.13.
क्षमादेवी, जी जगाला आधार देते, आणि रत्नांनी भरलेली वसुंधरा म्हणजेच पृथ्वी.
राधा ममांशसंभूता तव तुल्या च तेजसा
राधा माझ्या अंशातून जन्मलेली असून, तेजात तुझ्याइतकीच आहे.
यथा शर्वादयो देवा देव्यः पद्मादयो यथा
जसे शर्वादी देव आणि पद्मादि देव्या आहेत तसेच.
न यास्यामि गृहं नाथ न गृह्णामि धनं तव
नाथा, मी घरी जाणार नाही आणि तुझे धनही स्वीकारणार नाही.
इति स्तुत्वा साश्रुनेत्रः पपात चरणे हरेः
अशा प्रकारे स्तुती करून, डोळ्यांत अश्रू आणून, तो हरिच्या पायांवर पडला.
गर्गस्य वचनं श्रुत्वा जहास भक्तवत्सलः
गर्गाचे शब्द ऐकून भक्तवत्सल भगवान हसला.
इदं गर्गकृतं स्तोत्रं त्रिसन्ध्यं यः पठेन्नरः
जो मनुष्य गर्गाने रचलेले हे स्तोत्र दिवसातील तिन्ही संध्याकाळी म्हणतो—
जन्ममृत्युजरारोगशोकमोहादिसंकटात्
तो जन्म, मृत्यू, वार्धक्य, रोग, दुःख, मोह आणि अशा अनेक संकटांतून मुक्त होतो.
कृष्णस्य सहकालं च कृष्णसार्द्धं च मोदते
तो योग्य वेळी कृष्णाच्या सहवासात राहतो आणि कृष्णासोबत आनंद अनुभवतो.
श्रीनारायण उवाच हरिं मुनिः स्तवं कृत्वा ददौ नन्दाय तं मुदा
श्रीनारायण म्हणाले: त्या ऋषीने हरिचे स्तोत्र रचून, आनंदाने ते नंदाला दिले.
अहो विचित्रं संसारो मोहजालेन वेष्टितः 4.13.
अहो, हा संसार किती विचित्र आहे, मोहाच्या जाळ्यात गुंतलेला!
गर्गस्य वचनं श्रुत्वा रुरोद नन्द एव च
गर्गाची वचने ऐकून नंदही रडला.
सर्वशिष्यैः परिवृतं मुनीन्द्रं गन्तुमुद्यतम्
सर्व शिष्यांनी वेढलेला तो मुनीश्रेष्ठ निघण्यास सज्ज झाला.
प्रणेमुः परमप्रीत्या चक्रुस्तं विनयं मुने
सर्वांनी मोठ्या प्रेमाने त्या मुनीला वंदन केले आणि आदर दाखवला.
ऋषयो मुनयश्चैव बन्धुवर्गाश्च बल्लवाः
ऋषी, मुनी, तसेच नातेवाईक आणि गवळण लोक—
प्रजग्मुर्बन्दिनः सर्वे परिपूर्णमनोरथाः
सर्व बंडिण लोक पूर्ण मनोकामना घेऊन निघून गेले.